Nora'nın Ütopyası

Tatil Dönüsü

2012-02-26T02:12:00.000+02:00

Döndüm !

Ama hiç dönmek istemedim. Yani istedim, evi, bizimkileri özledim ama her günümü sevgilimle geçirdiğim tatilden dönmek istemedim. O kadar güzeldi ki. Uludağ bembeyazdı, biz bembeyazdık, kurduğumuz hayaller, neşemiz, kahkahamız bembeyazdı. Ne zaman gittim ne zaman döndüm anlamadım. Ama o kadar iyi geldi ki okula gitmeye bile hazırım artık :D

Kayak falan yapamadık tabi. Eğitimi bilmemnesi var 4 günde öğreneceksin de kayacaksın da... Biz kartopu oynayıp, maç yapıp, koşup eğlenmeyi, uzun ve el ele yürüyüşler yapmayı tercih ettik :). Yol uzundu, keyifliydi. Bursa'ya indikten sonra Uludağ'a çıkmanın o kadar uzun süreceğini tahmin etmemiştim. Uzun virajlı yollardan dağa çıktık ama yollar gerçekten muhteşemdi. Sürekli yukarı çıktığımız için kulaklarım tıkandı basınçtan. En sonunda vardık da dinlenebildik biraz. Dönüşte de Bursa'da gezdik biraz, tabi ki iskender yedik :)). Açıkçası İstanbul'a yakın olduğundan ve Uludağ gibi bir tatil merkezi olduğundan Bursa'nın daha gelişmiş bir yer olduğunu sanıyordum. Yani yollar, yerleşim, binalar açısından. Ama insanları o kadar sıcaktı ki... Bir şey soruyorsun güleryüzlü insanlar doğru düzgün cevap veriyorlar, yol veriyorlar, yardımcı oluyorlar. Sonra trafik yok, parklar var, hele bir kütüphanesi var... Of diyorum yani o kadar güzel bir yapıydı ki. Ulaşım çok rahattı. 3 saatlik yoldan İstanbul'a döndük, bir 3 saat de İstanbul'un trafiğini çektik. Bursa'dayken ah İstanbulum derken İstanbul'a dönünce daraldım ve Bursa'ya dönmek istedim resmen. :))

Otelin kahvaltısı sabahın köründe olduğundan uykum düzene girdi. Ama ben döner dönmez düzeni bozmayı başardım tabi. Şu an iki saattir uyuyor olmam gerekiyordu. Yine ayaktayım saat 2 de. Gitmesi çok güzeldi ama dönmesi, valiz boşaltması falan çok uyuzdu tabi. Eve gelip bir süre mal mal etrafa baktım, sonraki iki gün de evde dinlendim. Salı günü artık okula başlamalıyım, yeterince gecikti çünkü.

Buradan el sallayıp selam göndermek istiyorum. Bursa'da bizi kazıklamaya çalışan ama yutturamayan taksicilere, otobüste yol boyunca konuşan ve başımızı şişiren ergenusa ve yol sormadığımız halde bize nasıl gideceğimizi açıklamaya çalışan tatlı ve yardımsever amcaya selam gönderiyorum. Karaman'daki yavrukuşuma öpücüklerimi ve aşağıdaki resmi yolluyorum. :))

Missbone'uma her sabah uyandığı yer için, ve aşık olduğu kişinin yüzünü her gün görebildiği için şükretmesini ve bunun değerini bilmesini rica ediyorumm. :))

Ve İlhan'dan bütün yazılarımı okumaya devam etmesini, ve önceki yazımı üstüne almamasını istiyorum. :D

Bu arada, bu şablondan da sıkıldım.

Zaman Çabuk Geçti

2012-02-18T02:28:00.000+02:00

Bir yandan 3 hafta, 2 hafta, 1 hafta kaldı falan diye sayıp geçmesini bekliyor, bir yandan da beklemesi bile güzel diyordum kii, Uludağ tatili için sadece bir günüm kaldı ! Bir valiz yeter derken ufak bir çanta daha doldu tamamen. 4 gün için ne aldım ki bu kadar diye baktım baktım fazlası yok eksiği var resmen. Kıyafet ve ayakkabı bir çantada, şampuandır kremlerdir diğer çantada, her şey tam gibi. Ama kesinlikle şunu şunu almayı unutma dediğiniz bir şey varsa nolur söyleyin. Bir şeyleri unutmaktan nefret ediyorum.

Kaç gündür sabaha kadar oturup öğlene kadar uyuyorum. Okul zamanından ve erken kalkmaktan nefret etmeme rağmen en azından hayatı düzene sokuyor bunu kabul ediyorum. 2 haftadır mal gibi yaşıyorum resmen. Kahvaltı, kahvaltılıktan çıkıp bırak öğle yemeğini 5 çayı yanındaki atıştırmalara dönüştü. Onun dışında da fake facebook hesabından facete ne kadar oyun varsa oynuyorum. Big business ve diamond dash birinci sırada. :) Ama yine de bu monotonluk hoşuma gidiyor. Okul zamanındaki uykusuzluk ve sınav zamanındaki stresim aklıma geliyor da böyle hayata can kurban.

Bazen diyorum ki keşke bu blogu yazdığımı kimseye söylemeseydim, keşke bazı okuyucular ve bazı bloggerlar aşırı ön yargılı olmasaydı da sizle çok daha fazla şey paylaşabilseydim. Aslında kafamda çok şey var, ama bu sebeplerden dolayı kafamda kalması daha mantıklı. Geçen bir bloggerın bir yazısına yorum attım. Hayata bakışı, dine bakışı, fikirleri benimkilerden çok farklı, aslında bir yandan da bu sebeple izleme listemdeydi. Küçümsemek gibi olmasın ama henüz lisede olduğundan biraz da toyluk ve özentilik var. Gayet saçma bir çıkarım yapmış. Ciddi bir hastalık olan ve ölümle bile sonuçlanabilen obezite hastalığını zenginlere özgü sanıyormuş. Yani çok para olunca midenin kapasitesi artıyor mu zannediyor, bütün obezleri zengin ya da bütün zenginleri obez mi zannediyor bilemiyorum ama sırf bu yüzden millet olarak "oh iyi oluyor bu obezlere" gibi bir çıkarımda bulunduğumuzu sanıyormuş. Ama sonra fakir hastalığı obezite diye bir başlıkla yazısını yazmış. Ben çıkarımının alakasız ve yorumunun acımasızca olduğunu belirten bir yorum yapınca baya sinirlendi sanırım hakaret falan etti. Ben seviyemi korudum tabi ama o yorumlardan anladığım şu ki, bazı insanların kapasitesi o kadar az, görüş alanları o kadar dar ki siz ne derseniz deyin tersinden anlayacak, ve seviyesi de düşükse hakaret edecek. İşte o yüzden burada da gerçek hayatta da, aynı doğrultuda düşüncelere sahip olmadığınız kişilere çok laf anlatmaya çalışmayın, hatta kendi hayatınızla ilgili de çok şey anlatmayın. Çünkü onun anlayacağı kısıtlıdır ve sizin sinirinizi bozmaktan başka hiçbir işe yaramaz. Bir yandan da bu yüzden her şeyi paylaşamıyorum burada. Yorum ya da tepkiden çekinmediğimi önceki yazılarımdan biliyorsunuz. Sebep şu ki öyle konular vardır ki aldığınız yorum size bir şey katmaz, aksine sinir bozar ve gereksizdir. Üstelik o kişinin hiç haddine değildir. Güncel bir konuyla ilgili yazdığımda istediğiniz gibi yorum atın, ben de okurum cevaplarım ama özel hayatımla ilgili yorum yapılması çok saçma gelir ve ne haddine senin diyesim gelir. Ondan da özel hayatını paylaşan kimseye "neden böyle yaptın, ne saçma" tarzında yorum atmam. Eğer ben yazarsam yoruma açık hale gelir o yüzden yazmamayı tercih ediyorum zaten. Yazdığım her şeye istediğiniz gibi yorum yapabilirsiniz, asla küçük görüp hakaret etmem. Ki ne haddime zaten.

Şarjım bitiyor, uykum geldi, burada bırakıyorum ve yorumlarınızı bekliyorum. :))

Soru Cevap Mimi

2012-02-11T14:28:00.000+02:00

Missbone'cum beni mimlemiş. En sevdiğim mim türü olan soru cevap mimlerinden. Ama ben hiç en'li sorulara cevap veremem. Aklıma gelen ilk şeyi yazarak cevaplamaya karar verdim. :)

1.Sence çok anlamlı bir söz ?

Benim için en anlamlı sözcüklerden biri "güven" dir. Dolayısıyla biri bana güvendiğini söylüyorsa bu benim için çok anlamlı. Onun dışında bir insanın kendine güveniyorsa başaramayacağı bir şey olmadığını düşünüyorum. Ve bu konuda ciddiyim. Çok zor durumda olan insanlar için dahil, kendine güvenip çabalarlarsa bu durumdan çıkılabilir diye düşünüyorum. Ben de deneyip başardım. En yakınlarımda da şahit oldum. Kadere inanıyorum ama bir yere kadar. İrade de çok önemli. Bu nedenle Shakespeare'in "Düşüncelerin neyse, hayatın da odur. Hayatın gidişini değiştirmek istiyorsan, önce düşüncelerini değiştir." sözünü söylemeden geçemeyeceğim. :)

2.Makyajında olmazsa olmazın ?

Kesinlikle, açık ara rimel. Kirpiklerim uzun ve gür olduğundan makyajda hep gözlerimi ön plana çıkarırım. Bir insanın yüzünde değişikliği en iyi rimel yapar bence.

3.Uyguladığın güzellik tüyosu nedir ?

Kirpiklerimin benim için önemli olduğunu yazmıştım. Bu yüzden yatmadan önce badem yağı sürerim, çok güçlendiriyor. Onun dışında dik durmanın ve güçlü bir kadın olmanın güzelliğe ne kadar çok şey kattığını bilemezsiniz.

4.En sevdiğin içecek ?

Su ! Çok klasik oldu. :) Onun dışında sevgilimle ders çalışırken alışkanlık haline gelen, vazgeçilmez içecek, white chocolate mocha :)

5.Nefret ettiğin bir şey ?

Aslında buna da cevap veremezdim en'li soru olduğundan ama açık ara fark atan bir cevabım var. Yalan. House M.D. den bir alıntı yapıyorum ve "Everybody lies." diyorum. Biliyorum herkes yalan söyler ama böyle gözüne baka baka, seni salak yerine koyarak söylüyorlar ya, aslında masum ve zararsız bir çıkarları olsa affedilebilir, ama nedensiz yere söylüyorlar ya, ondan nefret ediyorum.

6.En çok sevdiğin iltifat ?

Buna cevap vermek zor. Ama en çok aklımda kalanları söyleyebilirim. Öncelikle sevgilimin her sözü özenle seçilmiş gibi ağzımı açık bırakır. Bazen öyle bir şey söylüyor ki yorumsuz bir şekilde durup ona bakmak istiyorum. Ama buraya yazmayacağım tabii ;)). Onun dışında alışveriş yaparken sevgilimin yanında beni yücelten o kasiyeri söylemeden geçemeyeceğim. "On numara fiziğiniz varmış, söylemeden geçemedim." dedi. Yanaklarını sıkıp, öpmek istedim.
Dedem daha küçükken gözlerimin ve kirpiklerimin çok güzel olduğunu, büyüyünce güzel bir kız olacağımı söylemişti. Canım dedemden duyduğum güzel bir iltifattı.
Son olarak biricik annemin "Sen çok özelsin." demesi birinci sırada. :)

7.Favori kitabın ?

Jean Christophe Grangé'ın tüm kitapları.
John Steinbeck - Fareler ve İnsanlar

8. Sana görünüş olarak yakın bulduğun ünlü ?

Yok.

9. Herkesin beğendiği ama senin sevemediğin bir ürün ?

Çok şey var bilemedim şimdi. Çok baharatlı parfümler, makyaj bazları,elli bin tane ayrı krem, ugg, bunların hepsi gereksiz. Ama kesin bir cevabım olursa o cevabı yazma hakkımı saklı tutuyorum. :)

10. Şu anda en çok almak istediğin kozmetik ürünü ?

Saç boyası. Dip boyam geldi !

Bu mimi biraz geç yaptığım için çoğu kişi yapmıştır diye düşünüyorum. O yüzden bu yazıyı okuyan ve mimi yazmayan herkesi mimliyorum. :D

Keske Uyuyakalabilseydim

2012-02-06T02:57:00.000+02:00

Yaz sonundan beri uyuyamıyordum. Son zamanlarda iyiyim artık geçti derken şimdi de uyuyamama korkusu başladı. Yani saat mesela 12 oluyor, hafiften yorgunluğumu hissediyorum ama uyuyamam diye korkup yatmıyorum. Zaman geçirmek için bloga bakıyorum dizi falan seyrediyorum saat 2 oluyor. Gözlerim acımaya başlıyor ama ya uyuyamazsam, biraz daha uykum gelsin diyorum ve biraz daha oturuyorum. Aslında okullar tatil olduğundan erken kalkmama gerek yok ama yine de zaman geçirme isteğiyle izlediğim diziler ve uyku düzensizliğim gözlerimi mahvetti. Gece aynaya bir bakıyorum gözlerim kızarmış. Hemen yatıyorum, sabah kalkıyorum daha tam geçmemiş ama geçer diyorum. Sonra döngü tekrarlandığından tekrar kızarıyor ve acıyor.

Tabi bu durum psikolojik olarak da hiç iyi olmuyor. Sonuçta insan uykusu varken göz yanılmaları oluyor. Yorgunluk ve uykusuzluktan olduğunu bildiğim halde ürkmeye devam ediyorum. Dua okuyorum sürekli. Sonra uyumaya çalışırken en küçük sesle irkiliyorum. Aslında normal olan seslere farkında olmadan beynim o kadar duyarlı oluyor ki hemen uyanıyorum. Benim yaşımda yalnız yaşayan arkadaşlarım var, artık böyle şeyler olmamalı diyorum ama keşke annemle uyusaydım dediğim de çok oluyor. Küçükken korktuğumda hep babama sarılıp uyurdum. Şimdi sevgilimin yazdığı güzel şeyleri okuyorum. Yanımda olmadığı halde ona sarılıyorum. Ama her şeyden önce beni koruduğuna inandığım bir güç olmasaydı, dualar olmasaydı ne yapardım bilmiyorum. Saygı duyuyorum ama ateistlere böyle zamanlarda çok üzülüyorum. Şimdi izlediğim saçma diziden 40 dk lık bir bölüm daha seyredeceğim. Ve saat neredeyse 4 e geliyor olacak. Artık sabah olduğundan rahatça uyuyacağım...

Babalar ve Kızları Mimi

2012-02-05T01:36:00.000+02:00

  Cherry Wine beni mimlemiş. Bir an önce yapmak istiyorum, sonrasında da Missbone'un mimi var. :)

Konu babam olunca yazmak zor aslında. Babam hakkında çok yazdım ama genelde sakladım ve kimse okumadı. Küçükken her kız gibi benim de ilk aşkım babamdı. Hani çok küçükken, hiçbir şey hatırlamadığınız dönemlerden küçük kesitleri hatırlarsınız ya, benim hatırladıklarımdan biri de babama "ben de seninle evlenicem banane, hep yanımda kalırsın" dediğim andı. Tabi büyüdükçe evlenmek istediğim kişinin babamla uzaktan yakından alakası olmadığını anladım. Aslında babam mükemmeldir, kalbi çok temizdir, çok kültürlüdür. Okuduğu kitaplar, dinlediği müzikler kalitelidir. Jack London, Richard Bach ve Şebnem Ferah'la beni babam tanıştırmıştır. Ama hepimiz büyüdükçe ebeveynlerimizin aslında mükemmel olmadıklarını anlarız. Ben bunu biraz küçükken anladım. Hatta büyüdüğümü anladığım an babamı hatalarıyla kabul ettiğim andır.

  Neden zıtım babamla ?

Zıtım, hem de çok. Çünkü ben eşim ve çocuklarımla iyi bir gelecek hayal ediyorum. İyi bir mesleğim olsun, ilerde çocuklarım hiçbir şeyden mahrum kalmasın istiyorum. Bunu babam da tabi ki çok istemiştir. Ama zıt olduğumuz nokta, ben bunları gerçekleştirmek için elimden gelen her şeyi yaparım. Babam da keşke ne kadar mükemmel bir insan olduğunu, kapasitesinin ne kadar fazla olduğunu ve bunun ne kadar azını kullandığını fark edebilseydi.

  Neden babam gibi bi koca istiyorum?

Bu soruya babamın hangi yönleri kocamda olsun isterdim diye cevap versem daha mantıklı olacak. Kocam da babam gibi kültürlü ve zevkli olsun isterim. Babam gibi çocuklarını dünyadaki her şeyden çok sevsin, onlara her zaman şevkatini ve sevgisini göstersin, çocuklarına güvensin, kararlarına saygı duysun, bir kez bile el kaldırmasın isterim.

  Keşke daha farklı olsaydı dediğim şeyleri de yok değil hani, mesela

Çok var. Keşke kendisine daha çok değer verseydi, kendisini de bizi sevdiği kadar sevseydi ve hak ettiği gibi mükemmel bir hayat yaşasaydı mesela.

  Peki her şeye rağmen babam mükemmel mi?

Babam her şeye rağmen; bir insan olarak mükemmel evet. Bir babanın vermesi gereken sevgi ve şevkati bize verdi, o açıdan da mükemmel olduğunu söyleyebilirim. Bize, yani anneme bana ve kardeşime her zaman güvendi, kararlarımıza saygı duydu ve arkamızda oldu. Ne kadar annemle ayrı olsalar da bazen onu 1-2 ay göremesem de babamın her şeye rağmen mükemmel olduğu şeyler var.

Ne yaparsam yapayım bana "Ben sana güveniyorum, sen en doğru kararı verirsin." diyecek kadar; ve bana küçüklüğümden beri sevgisini "Seni sonsuzun Z' sinden sonra gelen sonsuzdaki en son noktaya kadar seviyorum." diye ifade edecek kadar mükemmel.

Mimlediklerim:

Missbone
Bir İnce Ses
Lazanya
İpek Böceği

Yeni Sablon Sorunsalı

2012-02-04T19:33:00.000+02:00

Biliyorsunuz ki yeni şablon arayışı içindeyim. Bulana kadar da sürekli değişiklik olacak heralde. Ama öncekinden baya sıkıldım. Şimdilik bu iyi bence.
Hayat'la iddiaya girdik. Ben 12 sınava giriyorum ya, 3 tanesinden kesin kalacağım dedim, o kalmayacaksın dedi. Ve ben sınavlardan birine hasta olduğum için girmediğim halde, toplamda sadece 2 dersten kalmışım. İddiayı o kazandı. Ama en azından kurtulduğum için sevindiğim derslerim var. :)
Bu ara çok şükür her şey o kadar iyi gidiyor ki eleştirecek konu bile bulamıyorum. Dün sevgilimle alışverişe çıktık. İhtiyacım olan ve olmayan her şeyi aldım, o kadar indirim var ki. Hayat da hiç öyle ben alışveriş sevmem sıkılırımm of puf çabuk ol falan demez. Sevgilim ama aynı zamanda en yakın arkadaşım o benim. En çok onla alışveriş yapmayı severim ben :). Çok istediğim bir kaban vardı onu buldum, aldım. Eve geldim bir de baktım ki kuşağını koymamışlar. Düğmesi var ama kuşak şart. Taa istinye parka bugün tekrar gitmek zorunda kaldım. Ama nasıl sinirlendim anlatamam. Onun dışında hiçbir terslik yok yani :). Hatta biraz önce babam uğradı. Arkadaşı bana küçük bir Dior paketi göndermiş, içinde minik minik parfümler, küpe ve lipgloss var. Babamla gelenlere bakın ! Tabi baya sevindim.

Dün Twitter'da çok garip bir şey oldu. Ve Feriha Sarrafoğlu dünya çapında TT oldu. Nasıl oldu anlamadım. Dünya çapında TT nasıl seçiliyor onu da bilmiyorum. Hani daha fazla ülke mi bahsediyor yoksa dünya nüfusuna göre çok insan mı bahsediyor bilmiyorum ama yuh dedim. Ve asıl komik olan da herkes soyadının uzunluğu ve Hazal Kaya'nın boyuna takmış durumda. Gerçekten insanların kusurlarını bu şekilde eleştirmek çok kötü ve acımasızca. Ayrıca kısa boy bir özellik. Herkes çok uzun olmak zorunda değil. Neyse sonuç olarak insan dediğimiz varlığın acımasızlığını tekrar gördüm. Benim bir kusurum olsa ve insanlar kendileri mükemmelmiş gibi dalga geçse gerçekten üzülürdüm.

Bu arada tatlı Cherry beni mimledi. Ama henüz yapamadım çok üzgünüm. En kısa zamanda yapacağım. Çok teşekkürler. :)

Bu Aralar

2012-01-31T21:34:00.000+02:00

Finaller bitti, hatta bazı notlarım açıklandı ama ben ancak yazabiliyorum. Hepinize merhaba :) Aslında şablonumu değiştirmeyi düşündüğümden ve yenisini aradığımdan geciktirdim biraz ama henüz içime sinen bir şey bulamadığımdan artık yazayım dedim. :)
Üniversite hayatımdaki ilk AA mı aldım iş hukukundan. Ama bir sınavıma da hasta olduğumdan giremedim ve rapor da almadığımdan mazeret sınavına da girmedim. Pek de girme niyetim yoktu aslında. Baya zor geçti bu sınav dönemim. Gerçekten çok yoruldum. Önceden çalışmaya başlamam gerekiyordu ama yeterli çalışmamışım anlaşılan. Her gün 300 sayfa okudum ortalama. Canım çıktı gerçekten. Ama olsun şu an çok rahatım ve çok mutluyum. Sevgilimin sınavları da bitti. Ve biz okul gezisi için hazırlıklara başladık. Şubatın 3. haftasında Uludağ'a gidiyoruz. Bu ilk tatilimiz. 3. senemiz olduğu halde 3 güncük tatil bile çok mutlu ediyor beni. :)
Bugün de sevgilimle bizim evde birlikte yemek hazırladık, kardeşimle müstakbel kız arkadaşı geldi, sonra kahve içmeye çocukluk arkadaşlarım geldi :). Güzel bir gün geçirdik yani. :) Vee asıl beni çok çok çok mutlu eden şey, sevgilim doğum günümde bana yüzük aldı ! Tabi söz nişan gibi bir anlamı yok :) Sadece bana olan sevgisini ifade etmek için :) Ama nasıl mutlu oldum anlatamam.

Hafta sonu kardeşimle babama gittik. Babaannem de bir bomba patlatarak 6 seneden sonra annemle babamın barışıp barışamayacaklarını sordu. Yok bir komşusu varmış, çocuklarından biri askere biri üniversiteye gidecekmiş, annelerine babamla barışmazsan gitmiyoruz demişler. Güya bana zarf attı. Anneleriyle babalarının da barıştığını sırıtarak söyledi ama benim annem ve babamın barışması gibi bir ihtimal olmadığının kendisi de farkındadır.

İşte son günlerim böyle geçti. Umarım sizin de günleriniz çok güzel geçmiştir. :)

One Republic - Secrets

2012-01-08T14:07:00.002+02:00

2012-01-08T03:19:00.002+02:00

Şu an, sıçtığım andır.

Finallerim varken ders çalışacak halim yok ya

2012-01-04T01:42:00.000+02:00

Yazı yazıyorum neden ? Çünkü finallere çalışmam lazım. Yani normalde de yazarım da bu saatte ayaktaysam ders çalışmam gerektiği içindir ama ben evi topladım, mutfağı temizledim, yemek yedim, sudoku oynadım, sevgilimle sohbet ettim... Finallerim varken ders çalışacak halim yok ya.

Okuldaki arkadaşlarımı severim. İyi niyetlerinden de şüphem yoktur ama bugün ne ayaksa sürekli bir kıskanma muhabbeti oldu. Şöyle açıklayayım. Genelde giydiğim şeyi beğendikleri zaman iltifat ederler. Ben de normalde ederim de onlar kadar değil. Saçıma gözüme habire bir şeyler söylerler. Ben genelde haftanın ancak üç günü okula giderim. Bazen daha çok bazen daha az ama onlara göre çok az. Onlar her derse girip sürekli not tutuyorlar. Nasıl yapıyorlar anlamıyorum ama ben yapamam. Zaten geceleri uyku sorunum var sabah uyanamıyorum. Onun dışında bütün günümü sevgilime, arkadaşlarıma ya da kendime ayırmak istediğim günler de oluyor. Hem kendi evimde otururken hem de devam zorunluluğum yokken devamsızlık yapmamdan normal bir şey olamaz bence. Ama hep de ya onlarla aynı notu alıyorum ya da bazı derslerden daha yüksek alıyorum. Çünkü evde gerçekten çalışıyorum.

Bugün notları alıyorduk. Ne kadarını çalıştığımızı konuşurken arkadaşım "oo nora sen gelmiyorsun falan ama bizden çok çalışıyorsun, ben de seni geziyorsun sanıyordum, kıskanıyorum he biz de mi gelmesek" dedi. Sonra aradan zaman geçti diğeri bir lafıma karşılık "of tamam zaten uyuz oldum saçlarını kestirmişsin yakışmış." dedi. Yani oradan şaka gibi mi görünüyor yoksa bu insanlarda ciddi sorun var gibi mi görünüyor bilmiyorum ama gerçekten iyilerdir aslında.
Sorun şu ki, ben en yakın arkadaşlarımdan biriyle onu çekemediğimi düşündüğü için -ki küçük görmek gibi olmasın ama çekemeyeceğim tek bir özelliği yok- arkadaşlığımı bitirdim. Yani bu kıskançlık, arkadaştaki olumlu bir şeye uyuz olma gibi konularda hassasım. Hep diyorum bence arkadaş dediğin insanla aranda böyle şeylerin lafı olmamalı. Şakasından bile hoşlanmıyorum.
O yüzden çok daha önce vermem gereken kararı bugün verdim ve uyguladım. Çok samimi bile hissetsem, emin bile olsam bazı insanlara kendimle ilgili hiçbir şeyi anlatmayacağım. Dersten sonra ceza hukuku kürsüsüne gitmem gerekti ama dersle alakalı bir soru sormayacaktım, tamamen ailevi bir konuydu ve hocalarımdan birine danışmak istedim. Meğer bunlar ders için kürsüye kadar gidiyorum sanmışlar ve asıl garibi de gözlerine batmış. Demesin mi "o kadar çalışmışsın, ceza kürsüsüne gitmeler falan.." Ya sanki ders için gitsem ne olacak batıyor mu yani ? İşte önceden olsa "böyle böyle oldu, onu sormaya gittim" derdim.
Öyle işte gıcık oldum bugün. Yarın da zaten okula gitmeyeceğim. Yani derslerden çok bu muhabbetlere ara vermek iyi geliyor bana.
Herkes sınav döneminde bu ara. İnşallah hepinizin sınavları çok çok iyi geçer. Allah yardımcınız olsunnnn, dersin başına oturmanız gerekince ertelemeyin, hep tam sınavda çıkacak yerleri çalışın tesadüfen, tam bildiğiniz sorular gelsin, aman uyuyakalmayın, günde iki sınavınız olmasınnn... Amin. :)

Böylece bu gece de uykum gelene kadar blogda takılarak, ders çalışmamış oldum. Mission completed.

Yeni yıla dair

2012-01-01T23:40:00.000+02:00

Hepinize mutlu, sağlıklı ve başarılı yıllar diliyorum. :)
Bugün saçlarımı kestirdim. Aslında çok büyük değişiklik yapmadım ama aşırı derecede kırılmıştı, ben de omuzlarımdan biraz uzun olacak kadar kestirdim. Az bir değişiklik bile mutlu edebiliyor insanı. 1 hafta sonra da sınavlarım başlıyor binlerce sayfa var :(

Dün gece anneannemlerdeydik. Dayım video çekerken herkese 2012 den beklentilerini, hayallerini soruyordu. 2011'de yaşadığımız acı olaydan sonra birbirimizin, birlikte yaşamak istediklerimizin, kurduğumuz hayalleri gerçekleştirebilme şansımızın değerini anladık sanırım. Ama asıl dikkatimi çeken şey 2012 de gerçekleştirmek istediğim bir hayalimin olmamasıydı. Herkesin olmalı bence. Ne bileyim, enstrüman öğrenmek, dil öğrenmek, sınav kazanmak, tatil falan... Aslında sevgilimle tatile gitmek, piyano eğitimime devam etmek, ingilizce öğrenmek gibi hayallerim var ama hepsini bu sene gerçekleştirebileceğime inanamıyorum pek.
Lisedeki edebiyat hocamın söylediği bir söz vardı beni çok etkileyen. Çünkü eğer doğruysa bu mükemmel olurdu. Derdi ki "İnsan hayal ettiği, istediği bir şey için günde yarım saat emek verirse, bir sene sonra gerçekleştirir." Tabi enstrüman ya da dil öğrenmek gibi ya da bir spor dalında kendini geliştirmek gibi konular için söylemişti bunu. Yani her gün aksatmadan sadece yarım saat çalışırsanız, öğrenmek istediğiniz konuda uzmanlaşabilirsiniz demişti. Hocamın dediğini denemek istiyorum bu sene. Sadece bir buçuk saat vererek hem hukuk, hem ingilizce hem de piyano konusunda uzmanlaşırsam daha ne isterim ki ?
Siz de deneyin bence. Çünkü gayet mantıklı. Yarım saat az geliyor belki ama her gün aksatılmadan yapılırsa gerçekten işe yarayacağını düşünüyorum.
2012'den kendim ve sevdiklerim için sağlık, mutluluk ve başarı istiyorum. Türkiye ve dünya içinse; insan olmak ne demek, değeri nedir öğrenmelerini istiyorum. Tüm insanların; devletlerin aslında insanların refahı için kurulduğunu, insan vasfının kazanılması için herhangi bir kökenden doğmanın yeterli olduğunu, güç sahibi olmanın bunların hiçbirinden değerli olmadığını hatırlamalarını istiyorum.

Sevgilimle yaşayacağım ve sizin imzalı mutsuzluğunuza kıçımla güleceğim

2011-12-24T18:52:00.002+02:00

Missbone'un tweeti ve yeni yazısı yönlendirdi beni bu konuya. Konumuz evlenmeden aynı evde yaşamak.
Eğer küfür kaldıramayacak insanlar varsa lütfen devamını okumasınlar.
Herkes ideal eş arıyor. İster inanın ister inanmayın, ben buldum. Mükemmel erkeği buldum. Aşkımdan değil bu söylediğim. Bunu söyleyebildiğim için aşığım ona. Karakteri mükemmel aynı zamanda da yakışıklı. Hadi lan diyen varsa çatlasın orta yerinden. Allah'a binlerce kez şükürler olsun bana bu mutluluğu layık gördüğü için.
Ben o kadar seviyorum ve O o kadar mükemmel ki, ben ilerde ne olursa olsun onunla yaşadığım hiçbir şeyden pişman olmayacağım.

Üçüncü bir kişinin dışarıdan asla anlayamayacağı kadar hayranım ben. Eğer ev arkadaşı arasaydım onun kadar titiz, düzenli, saygılı olurdu. Ben ev arkadaşı bulup eve çıkamaz mıyım ? Çıkarım. Peki ben hem dostum, hem arkadaşım, hem sırdaşım, hem sevgilim olan ve yanındayken olmam gereken başka hiçbir yer yokmuş gibi hissettiren insanla neden aynı evde yaşayamıyorum ? Çünkü yaşayamayacağımı düşünenlerin aklı nerede biliyor musunuz ? Bacak aralarında.
Hepinizin beynini sikeyim.
Aileler küçücük kızlarını evlendiriyor, ama ortada imza olduğundan doğru ve ahlaka uygun oluyor. Kadınlar evlenme çağı gelince evlenip boktan evlilikler yaşıyor, aldatılıyor, ama o deftere imza attı diye yine ahlaka uygun oluyor. Evlilik nedir sizce, birliktelik nedir ? Oraya atılan o imza neyin simgesidir söyler misiniz ? Ben cidden merak ediyorum. O küçük beyninizde o küçük yazı nasıl bir anlam ifade ediyor. Missbone'a mail atıp sevgilisiyle aynı evde yaşamasını yadırgayanlara söylüyorum, namusunuz imza defterindeki imzadan, o yazıdan ibaretse, sadece bir yazıdan ibaretse bana da bir mail atın da ben bir namusunuzu kirleteyim cevabımla. Yani imza namus demek ya, ben de aynen size yazıyla cevap vereyim.
İnsanları yargılamaktan vazgeçin artık. Yeter ya. Size ne çok merak ediyorum. Benim imzasız birlikteliğimi eleştirmek sizin boktan evliliğinize mutluluk getirecek mi ? Sizi hunharca aldatan eşlerinizi size bağlayacak mı ? Siz mutsuzluktan sürünmeye devam ederken biz aşık olduğumuz adamlarla mutlu olacağız. Ve sadece sizin anladığınız gibi yataktaki mutluluktan bahsetmiyorum. Biz birlikte yemekler yapıp, birlikte film seyredeceğiz. Ben hayatımın omzunda uyuyacağım ve dünyadaki cennetimi yaşayacağım. Siz benim hakkımda konuşup tüm mutsuzluğunuzla yaşamaya devam ederken, sevgilim ve ben evde birlikte çalışacağız, birbirimizin davalarında birbirimize yardımcı olacağız, birlikte cüppe giyip mahkeme salonlarının tozunu attıracağız sonra evimize gelip birlikte dinleneceğiz. Yaşımız geldiğinde o imzayı atıp çocuk yapacağız. Siz bu arada bizim hakkımızda konuşmaya ve mutsuzca yaşamaya devam edeceksiniz.

Çekilişler

2011-12-21T13:20:00.002+02:00

Ne daha iyi hissettirebilir ki..

2011-12-20T22:36:00.000+02:00

Çok iyi değilim bu ara, çok da yazamıyorum. Ama şu şarkı her seferinde iyi hissettiriyor. Dünyada bana kendimi en iyi hissettiren şey, sevgilimin bana her baktığında, sevdiğini söylemesine lüzum bırakmayan gözleri. Ben de bu şarkıyı her dinlediğimde Hayat'ımın benim için ne kadar büyük bir şans olduğunu hatırlıyorum. :)
http://fizy.com/#s/1ahs2k

Sırıt #2

2011-12-15T01:49:00.001+02:00

Kızlar, toplaşın yavrukuslarım

2011-12-10T21:51:00.000+02:00

Kızlar, toplaşın yavrularım. Ufak önerilerim var size :D

Bu ara bir türlü kombin yapamıyorum. Sürekli ne giysem nasıl giysem deyip duruyorum. Çok güzel kombinler oluyor moda bloglarında. Bazılarını kaydediyorum, ama nereye kadar. Bende olmayan parçalar var kombinlerde, sonra bende olan parçalarla da kombin yok bazen. O yüzden daha çok kombin paylaşın ya da bana öneri verin lütfen :) Hani şu renkle şunu giy ya da yüksel bel kotu şunla giy, etekle şunu kombinle falan diye. Rica ediyorum :)

Kirpikler bence kızlar için makyajın en önemli kısımlarından. Gür ve uzun görünsünler diye elimizden geleni yapıyoruz. Benim bir arkadaşımın denediği ve bana önerdiği bir şey var. O da badem yağı. Araştırdım bazı sitelerde kirpikleri döktüğünü falan yazmışlar ama bazıları da çok çok memnun. Arkadaşım rimel bile kullanmıyor çünkü gerek yok. Ben kullanmaya başladım ve gerçekten işe yarıyor. Bazı ürünler kirpikleri gerçekten uzatıyor ama cılızlaştırıyor. Böcek bacağı gibi oluyor. Ama badem yağı hem rengini belirginleştiriyor hem uzatıyor hem de gürleştiriyor. Bende de işe yaradı. Zaten uzun ve kıvrıktı şimdi tek kat rimel yetiyor. Göz içine asla gelmesin. Sadece kulak çubuğuyla kirpiklere sürün dikkatlice. Ama tabi garanti veremem sizde nasıl etki gösterecek, bir zarar verir mi bilemem. Ben her gece yatmadan önce sürüyorum, çok memnunum. Eczanelerde rimel gibi satılıyormuş. Hint yağı ve badem yağı karışımı varmış ve çok iyiymiş. Ama dediğim gibi ben sadece öneriyorum, zararı olursa mesuliyet kabul etmiyorum :) Bunu neden özellikle söyledim ? Çünkü bir makyaj blogunda önerilen ürün zarar vermiş, o kişi de suçlanmış. O yüzden. :)

Hepimiz pürüzsüz bacaklar isteriz. :) Ama sürekli ağda, epilatör bazen zarar veriyor. Bazı sorunlara yol açıyor. Ben bunun için bir çözüm buldum. Vücut fırçaları satılıyor. Öyle çok para vermenize, özel at kılı fırçalar falan aramanıza gerek yok. Watsonslarda, gratiste falan bulabilirsiniz 4 liraya. Düzenli kullanımda çok işe yarıyor. Eda Taşpınar gibi saatlerinizi bunun için harcamanız gerekmiyor tabi :D. İlk zamanlar 3 günde bir falan yapın, düzelmeyi göreceksiniz zaten. Sonra haftada bir bile yeterli. Nelere iyi geldiğini tahmin edersiniz kızlar. Erkeklerin de okuduğu bir sayfada özel şeyleri açık yazılmasından hoşlanmam çünkü biliyorsunuz ki . :)

Sürekli ya kilo almaya, ya kilo vermeye çalışıyoruz. Ve kilo değişimlerinde de biliyorsunuz ki vücut deforme oluyor. Sadece kızlarda değil, ani kilo değişimlerinde erkeklerde de oluyor bu sorun. Vücudumuz çatlıyor. Cildimiz yeterli neme sahip olmadığında kiloyla çatlaklar oluyor ve maalesef lazerden başka da tedavisi yok. Yani anahtar nokta nemlendirme. Çok istikrar lazım biliyorum ama her gece yatmadan önce çatlama olasılığı olan bölgeleri nemlendirirseniz, kilo değişimi olsa bile zaten cildiniz nemli olduğundan çatlama olmayacaktır.

Sürekli oje sürüyoruz, sonra onları temizliyoruz, manikür yapıyoruz, bazen vücudumuza yeteri kadar vitamin alamıyoruz ve tırnaklarımız güçsüzleşiyor. Kalyon diye bir ürün var. Oje gibi direk tırnağa sürdüğünüzde tırnakları güçlendiriyor. Ojeyi sürdükten sonra, üstüne uygularsanız da ojenin ömrünü uzatıyor.

Accessorize'daki ürünler mükemmel biliyorum. Ama Six daha mükemmel. Çünkü ürünler çok güzel ve fiyatları çok daha uygun. Boşuna fazla para ödemeyin. Aynı şey iç çamaşırı için Loya markasında geçerli. Aşırı uygun fiyatlar.

Benim saçlarım baya bir işlemden geçiyor. O yüzden yıkayıp kuruttuğumda kabarık ve dalgalı duruyor genede. Ama Schwarzkopf 'un sıvı saç kremi mükemmel. Sprey şeklinde biliyorsunuz, ıslak saça uygulanıyor ve durulanmıyor. Saçlarımı kurutuyorum ve bildiğiniz düz kuruyor. İşim baya kolaylaşıyor ve yine de çok güzel görünüyor. Hatta övünmek gibi olmasın ( :P ) okulda arkamda oturan kızlar habire saçlarımı övüyorlar. Hatta biri bir gün "Bütün ders saçlarına baktım ne güzel görünüyor" demişti :). Birkaç gün sırıttım.

İşte böyle. Sizin önerileriniz varsa yorum kısmında paylaşırsanız sevinirim. :)

Bu ara çok komik şeyler oluyor.

2011-12-09T14:04:00.000+02:00

Nasıl oluyor anlamıyorum gerçekten ama bu ara çok çok komik şeyler oluyor. İnsanlar saçmalıyor, saçmalayanlar eleştiriliyor, sonra eleştirenler eleştiriliyor. Ama asıl komik olan, kimse işin aslını astarını bilmiyor.
Hani ağzımıza sakız olan, moda ve makyaj bloglarını eleştiren blogger var ya, nasıl o kadar tepki aldı biliyor musunuz ? Tepki aldı çünkü insanlar yazıyı okudu. Okudular çünkü o insanlar o bloggerın izleyicisiydi. Ne kadar komik aslında, o kadar izleyicisi var, kitapları satıldı ama bunların olmasını sağlayan kişilerden çoğu da moda ve makyaj bloggerı çıktı. Ben olsam utanırdım.
Sonra Okan Bayülgen'e pucca konuk oldu. Çocuk yapmak istiyoruz, evlenmek istiyoruz dedi. Kitabın sonu için evlilik teklifi bekledim ama mutlu son olmadı dedi. Çocuk yapmak için adama ihtiyacımız var dedi. Okan lazanyaya neden evlenmek istiyor blogger kızlar dedi. Lazanya da sadece blogger kızlar değil dedi. Yani blogger kızlarla bir alakası yok. Bütün kızlar evlenmek istiyor demeye getirdi. Ve o kadar doğru söyledi ki. Abi itiraf edin hangi kız istemez şöyle romantik bir senaryo ? Erkek kızla mükemmel vakit geçiriyor, hatta kız onun için o kadar özel ki evlenmek için seçiyor onu. Çiçekler sürprizler derken çok orijinal bir şekilde evlenme teklif ediyor. Çok romantik, çok güzel bir düğünle evleniyorlar, süper tatlı çocuklar falan. Ben istemiyorum bu hayatı diyen var mı ? Yok zaten varsa da normal değil bence. Sonra bir yazı yazıldı. Altına yorumları döşediler ve hiçbirinin olayla ilgili tam bir bilgisi yoktu. Programı izleyen de çok azdı.
Ama bu olanların sadece blog dünyasıyla ilgisi olduğunu mu düşünüyoruz ? Tabi ki hayır. İnsanların gerçeği bilmeseler bile birini mağdur seçip onun üstüne gitme gibi, aslını astarını bilmeden galeyana gelme gibi bir huyu var. Ben lazanyaya tepki gösteren ve bundan gurur duyan, birlik olmuş ve yorumlarla da bu birliği destekleyen gruptan olmaktansa karşılarındaki az kişiden olmayı tercih ediyorum ve bununla gurur duyuyorum. Görmeden inanmama lafının bir anlamı olmalı değil mi ? Hatta gördüğünden bile şüphe et. Hiçbir şey göründüğü gibi olmayabilirken sen görmediğin hakkında nasıl konuşuyorsun ? Ne dedikodu meraklısı, ne gaza gelen bir milletiz biz böyle ?
Galata olayında da aynısı olmadı mı ? Hatta şu yazımda da işin görünmeyen ama gerçek yüzünü yazmıştım. Herkes polisleri suçlamıştı ama kimse meydanın ortasına işeyen ve işedikleri yerde sevişen insanları suçlamamıştı. Neden ? Çünkü belirli bir çoğunluk olduğu zaman kimse azınlığın içinde bulunmak istemez. E hani bir düşünceyi çok kişi savunuyorsa yanlış olmasından korkmamız gerekiyordu. Yok ama bizde kimse göze alamaz bunu.
İnsanlar hiç, bir olayın, bir durumun altında yatan sebebe bakmıyorlar, sebeple ilgilenmiyorlar. Hatta olayı bile doğru düzgün görmüyorlar. Nasıl duymuşlarsa ona inanıyorlar. İşin aslı çok farklı olabiliyor. Blogda yanlış yapmak, yanlış yorumlamak sorun değil o kadar. Aman tanımıyorum bile ne kaybederim diyor olabilirsiniz. Ama gerçekten kaybettiğiniz şey sizin karakterinizle ilgili. Bu bakış açısıyla gittikçe blogtaki kişilerden çok daha fazlasını kaybedersiniz. Hem de istemeseniz de siz zarar görürsünüz.

Normalde bakkaldan ekmek çalan birine kızabilirsiniz. Victor Hugo'nun "Sefiller" ini okuduktan sonra ben hiç kızamadım. Acaba o insan ne yaşıyor da bir liralık ekmeği çalmak zorunda kalıyor ? Hırsız diye yaftalamak kolay ama gidip yardıma ihtiyacı olup olmadığını sormak, yardım etmek zor geliyor değil mi ?
Bunların gerçekten bloggerlarla falan ilgisi yok. İnsanlar yanlış bir kanı etrafında birleşiyorlar ya, o zaman ne kadar çirkin göründükleriyle ilgisi var. Bu sefer midem gerçekten bulanıyor.

Ödül mimi

2011-12-08T13:30:00.000+02:00

Bitanecik Missbone mimlemiş beni.

Önce hakkımızda 7 gerçeği paylaşıyoruz, sonra da 10 bloggera kendi ödüllerimizi veriyoruz.

1. Saç rengimi sürekli değiştiririm. Çok çabuk sıkılırım. Kızıl, bakır, kumral falan değişir hep. Ama sarı saça ayrı bir tutkum var, onu da yapacağım kesinlikle. :D
2. Mesela biri bana sinir bozucu bir laf söyledi. Kesinlikle bir karşılık vermem lazım. Ama öyle bir karşılık olmalı ki böyle susup kalsın karşımda. Küfür falan değil zekice bir laf sokmam lazım. Eğer sokamamışsam o lafı, seneler geçse de içimde kalır, kendimi yiyip bitiririm.
3. Sürprizleri çok severim ama yapacak kişi bana sürprizi olduğunu söylememeli. Çünkü kafamdan öyle hayaller kurmaya başlarım ki yapılan sürprizi de beğenemem mal gibi hayal kırıklığı olur.
4. Hiç dünyayı gezmek, dünyanın şurasına gidip görmek gibi en büyük hayalim olmadı. En büyük hayalin nedir diye sorsalar cevap veremem. Ancak mutlu bir evlilik, sağlıklı çocuklar ve mesleğimde başarı gibi klasik bir cevap verebilirim.
5. Sorumluluk almayı ne kadar ertelemek istesem de ikidir rüyamda anne oluyordum ve öyle mükemmel bir his ki yaşım gelmiş olsa, evli olsam hemen çocuk yapardım.
6. Laf sokmaya çalışan insanlardan nefret ederim. Ben eleştirmek istiyorsam açık bir şekilde yaparım bunu. Karşımdakinin söylediği laf için "lan ne dedi şimdi laf mı soktu bu" gibi ikilemde kalmaktan nefret ederim.
7. Yüksek sesten ve şiddetten aşırı korkarım. Biri bana çok bağırırsa, yanımdan geçen araba kendini yarışta sanıyorsa, ya da motorsiklet çok yakınımdan geçiyorsa donup kalırım öyle. Gözlerimi bile açamam. Bana yakın biri yanağımı okşamak istediği zaman vuracakmış gibi ürkerim. Gören de çocukluğumda çok dayak yedim sanar da yok değil yani.

Şimdi 10 kişi yazıyorum. Ama sadece liste yapacağım. Neden yazdığım da bende kalsın :D.

1. Missbone
2. Bir İnce Ses
3. Jano
4. Lazanya
5. Leah
6. Ezgi
7. Mrs. Baros
8. Yasemin
9. Dream
10. Ukturk

Komik Bence :P

2011-12-02T16:33:00.000+02:00

Ööööööğğğğğhhhhhh midemmm bulandı !

2011-11-30T03:05:00.001+02:00

Hani ben bazen birilerini eleştiriyorum ya, işte ben kendime kızıyordum hani, seni ilgilendirmez Nora herkes istediği gibi davranır falan fıstık. Yok bebeğim yok.
Şimdi ben hepinizi çok çok çok seviyorum. Ama benim hiç sevmediğim birileri var ve sanırım siz onları seviyorsunuz. Bilemeyeceğim.
Bazı insanlar var, o insanlar da blogger. O bloggerların da izleyicileri var, ama izleyicilerinin bir kısmının ağzına sıçmışlar. Biraz önce de tırnağım kırıldı, çok ironik oldu. Tam cupcake deseni yapacaktım, kırıldı.
Tatlı kızcağızımızın midesini bulandırmışlar, he sonra yorum yapmışız neden yayınlamamış biliyor musunuz ? Çünkü sokak ağzıyla yazmışız, salakmış yorumlarımız, seviyesizmişiz sanırım biraz. Şimdi bu yazıyı da Behzat Ç. izledikten sonra yazdım çok pis argo konuşasım var.
Ama belki de erkekler argo konuşan kızlardan hoşlanmıyordur. Ne de olsa biz kadınlar kendimiz için hiçbir şey yapmıyoruz her şey erkekler için.
Demiştim ya sırf erkeklerle ilgili yazıyorlar diye meğer sadece yazılar değil, bütün hayatlarını erkeklere göre yaşıyorlarmış oje rengi dahil. İlginç gerçekten. Yani sabahtan beri gülüyorum çok ciddiyim. Erkeklerden başka ilgi alanın yok mu diye sorduğumda cevap vermemesi normalmiş çünkü cevabı yokmuş sanırım.
Biri de şöyleyim böyleyim ama sevgilim vaar gibi bir şey yazmış baya gülmüştüm de yazının sahibi gülememiş. Nasıl gülsün yorum sahibi haklı yani. Kız bütün hayatını erkeklere göre yaşadığı halde sevgilisi yok napsın!

Banane di mi ? Değil işte. Çünkü bazıları diyor ki burası benim alanım, aşağılarım, sonra tepki gösterilince de yorumları yayınlamam, hatta gönderilen yoruma cevap yazıp yorum yazanı da aşağılarım.
Ben izleyici olmaya devam edeceğim. Ne zaman sevgili bulacağını merak ettiğim çok insan var çünkü. Bazılarının dramı ilgimi çekiyor. Ama bir daha yorum yazmayacağım çünkü sayfasını çöpe çeviriyormuşuz sanırım.
He ama bu yazıya istediğiniz gibi yorum yazın ben kaldırabilirim. Çünkü yazdıklarımın arkasındayım ve cevap verebilecek kapasiteye de sahibim.
Kızlar, bildiklerinizi unutun. Moda makyaj falan çöpe. Erkekler çıplak gezmemizi istiyormuş. Mühim bilgi es geçmeyin. Belki yardımcı olur bazılarına.
He bir de rica ediyorum imla kurallarına dikkat edelim. Yoksa çöpe dönüyor buralar. Temizlemekle uğraşırken french manikürüm bozuluyor sonra.

Mim 8# Mim9#

2011-11-28T13:09:00.001+02:00

Güzel bir pazartesi sabahında hepinize merhaba :) Herkes nefret ediyor pazartesilerden. Ben de normalde nefret ediyorum ama vize sonrası olduğundan bu haftayı kendime tatil ilan ettim biliyorsunuz. O yüzden bu pazartesi benim için çoook güzel. 12 de kalktım, bloglara baktım ve çok rahat bir gün için program yaptım. Sonra da çocukluk arkadaşım K. gelip bana poğaça yapmayı öğretecek. Yarın sevgilim gelecek çünkü kahvaltıya ^^
Öncelikle Bir İnce Ses ve ssdesignbutik ten özür diliyorum. Mimlemişlerdi beni ama benim sınav haftam dolayısıyla yapamamıştım. Herkes yaptı bitirdi ben kaldım :D O yüzden kimseyi mimleyemeyeceğim sanırım.

İlk mim ssdesignbutik'tendi. Tek bir fotoğrafla makyaj malzemelerimizin resmini istedi. Ben aslında blogda kişisel şeyleri hiç yayınlamadım ama sonra neden olmasın dedim. Ondan sonra da diğer makyaj mimlerini görüp vazgeçtim çünkü çok gösterişlilerdi. :D Sonra amaaann banane yea benim ihtiyacım mı var dedim (teselli modunda nora) Neyse sonuç olarak telefonumla görüntüsü çok boktan olan resimler çektim. Makinem bozuk diye mimi yapmasaydım olmazdı çünkü.

Gördüğünüz gibi bunlardan ibaret. O kadar göz kalemi ne la dediğinizi duyar gibiyim. Annem elli tane alır farklı tonlarda çoğu onun yani. Cleopatra kremin önünde gördüğünüz gibi bir tane allık fırçam var o da Avon. Solda Glisslerin önündeli Miss Taylor Sigma kabuki fırçayı da çekilişten kazanmıştım. Far kullanmam, şu en sağdaki hediye zaten.

Hiç öyle mavi yeşil falan oje kullanmam, mat ve pastel renkler kullanırım. Evde baya bir krem var ama benim en çok kullandığım bu Vanilla by Bettina Barty olduğundan bunu koydum.

Şimdi sıra Bis'ten gelen mimde. Değişik bir konu zevkle cevap veriyorum. :))

1- Ruhunuz hangi renk?    2- İzlediğiniz blogçular sizce hangi renk?

Beyaz: Temizlik, saflık ve güven hissi verir. Hüzünlendirir.

Siyah: Konsantrasyonu ve özgüveni artırır. Çoğu ülkede matemi temsil eder.
Mavi: Özgürlük hissi verir ve sakinleştirir.
Yeşil: Dinlendirir ve huzur verir.
Kırmızı: Tansiyonu ve kan akışını hızlandırır. İştah açar.
Sarı: İnsana heyecan ve canlılık verir. Dikkat çekicidir.
Mor: Bilinçaltını olumsuz etkiletebilir.
Pembe: Neşe, güven ve rahatlık verir.
Turuncu: İştah açar, yorgunluğu giderir.
Lacivert: Düşünce gücünü arttır, ciddiyet verir.
Kahverengi: Toplum içinde rahatlık ve güven verir.
Gri: Alçakgönüllüğü ve dengeyi ifade eder.

Benim ruhum bence lacivert ve mavi. Hiçbir zaman çok sosyal, çok güleç bir insan olmadım. Sadece sevdiğim insanların yanında gülerim, onları da güldürürüm. Ama yeni bir ortama girdiğinde bile atılgan, neşeli olamadım hiç. Hep ciddi olandım. Düşünce konusunda yorum yapmıyorum. Düşüncelerime sıçıyım. Bu yüzden lacivertim. :)
Mavi benim daha çok kendimle kaldığım zamanlarla ilgili beni yansıtan bir renk. O yüzden pek açıklayamıyorum.

Şimdi sırada hangi blogcu hangi renk sorusu var.

Beyaz: Mia Wallace çünkü hayatında her şey tertemiz gibi, deformasyona uğraşamamış hiç değerleri :)
Siyah: Leah'cım matemi temsil etmiyorsun kesinlikle ama nedense siyah deyince aklıma sen geldin. :)
Mavi: Lazanya, kendisi katılmayacak ama beni sakinleştiriyor nedense.
Yeşil: Profösör kesinlikle. Bana dedemi hatırlatıyor.
Kırmızı: Valla alışveriş ve yemek blogları bu etkiyi yapıyor genelde.
Sarı: Tabi ki canım Ezgi'm. :)
Mor: Bilemedim. Sırf bilinçaltı ve Freud kelimelerinden aklıma Pinkfreud geldi ama alakasız bu konuyla :D Yok öyle bir blog.
Pembe: Tabi ki Missbone. Sadece temalarından değil ama neşelendiriyor beni. Arkadaşımla sohbet ederken duyduğum rahatlığı duyabiliyorum.
Turuncu: Hepinizi okumak yorgunluğumu gideriyor benim, eve gelip ilk yaptığım şey bilgisayarı açıp okumak oluyor.
Lacivert: Jano en uygun aday. Ne zaman yazılarını okusam bu etkiyi yaratıyor.
Kahverengi: Bir İnce Ses, kendisi de beni kahverengiye yazdı, ben de kesinlikle onu yazıyorum. O kadar benzer düşünüyoruz ki güven hissinin oluşması, yalnızlık hissinin kaybolması normal :)
Gri: Mrs. Baros kesinlikle. Sosyal medyada o kadar adı geçiyor ama yazılarının kalitesi de tarzı da aynen devam ediyor. Üstelik en tarafsız ve en mantıklı yazar seçiyorum kendisini. :)

Yoruldum !

2011-11-18T02:40:00.001+02:00

Şu an gecenin körü. 2.40. Tam 4.30 saattir ders çalışıyorum. Ara da vermedim bunu da belirteyim. Nasıl dayandın lan o zaman derseniz o vitamine borçluyum, siz beni dinleyin alın. :D Bu arada her gün okula giderken ayrı bir saçmalık yaşamaya devam ediyorum. Mesela geçen gün hayatımın en saçma otobüs kaçırma olayını yaşadım. Ben erkenden duraktaydım. saat 11.50 ama otobüs 12.05 te kalkıyor. Büfeye gidip bisküvi alayım dedim yolda yiyeyim diye. Çünkü sabah da kalkıp çalıştığım için kahvaltı yapmaya vaktim olmuyor. Neyse aldım büfeden bisküvimi, arkamı bir döndüm ki otobüs gidiyor. Ne ayak lan diye arkasından koştum tam ışıkların orada yakaladım. Işıklarda iki saat durdu, yeşil yandı hala hareket etmedi, ama aç diyorum açmıyor kapıyı. Pes ettim. Meğerse geç kalkmış o yani 12.05 te bir tane daha kalktı neyse ki ben de okula geç kalmadım.

Bugün de iki tane sınavım vardı. Saçımı yapmaya vaktim yoktu. Ve sizin ev topuzu dışarısı için yapılınca kötü olur teorinizi çürüttüm :D Aslında bunu şöyle bir etkene bağlıyorum siz de deneyin. Rahat bir şekilde yaptım topuzu aynaya bakmadan, sonra da bant gibi kullanmak için olan ince fularlardan var ya onlardan bağladım fiyonk yaptım. Kırmızı ruj da sürünce güzel oldu. Yani 5 dk da aslında fazla bile hazırlanmış oldum :D. Yarın bu haftanın son sınavına gireceğim. Öldüm, bittim. Ama akşam annemle buluşup ayakkabı alacağım için tüm yorgunluğum geçecek tabi :D

Kendimi kandırmaya çalışıyorum. Gülüyorum, ayakkabı falan. Bok gibi hissediyorum lan aslında. Zaten hiçbir zaman da alışveriş tedavi olmadı benim için. Zaten bok gibi de para harcamam ben alışveriş için. Harcadığım zaman da içime oturur zaten. Ya bu arada moda bloggerları size söylüyorum, abi neden o ürünlerin fiyatlarını yazmıyorsunuz ? Tamam süper markalardan almışsınız elli bin tane fotoğraf çekmişsiniz, attınız havanızı da oh, süper hayatınız var tamam da fiyatlarını yazmadıktan sonra benim ne işime yaradı o ? Yani siz şöyle sanıyorsunuz heralde herkesin bok gibi parası var hatta herkes ürünlerin fiyatının bile yazmadığı yerlerden alışveriş yapıyor. Yani o gösterdiğin ürün güzelse fiyatı da uygunsa ben alırım belki de ama yazmıyorsun ben senin endamını görmek için mi izliyorum o blogu ! Yok şu ganimetim yok bu alışverişim diye başlık atıyorsunuz yani hiiçççç izleyenlere yönelik olmuyor söyleyeyim size. Ama kombinleri çok seviyorum, fikir veriyor baya onu da geçmeyeyim. Yiğidi öldür hakkını yeme.

Kötü rüya görmeyeceğim, kötü rüya görmeyeceğim

2011-11-14T11:36:00.001+02:00

Öncelikle bir çekiliş duyuracağım. Çünkü hediyeler çok güzel. Ben çok severim hediye :))
http://nzlsyn.blogspot.com/2011/10/my-first-giveaway.html

Bugün ikinci sınavıma girdim ve şimdiden canım çıktı. 10 sınava daha nasıl girerim, girsem nasıl geçerim hiçbir fikrim yok. Ayrıca dün gece bir rüya gördüm. Yemin ederim hayatımda gördüğüm en kötü rüyalardandı. Uyandığımda ağlıyordum. Rüyamda benim ilişkim mükemmel ilişkiydi, nasıl olur, ama neden böyle bir mutluluğa layık görüleyim ki ben zaten, bir daha kimseye güvenemem diye ağlıyordum, uyandığımda da rüya olduğunu anladığımdan, mutluluktan ağlıyordum. O kadar kötüydü ki, buraya yazmayacağım bile.

Okulda 3. senem ve gördüğüm en sıkıcı ders olma vasfına sahip olan Ticaret Hukuku dersinin bugün sınavı vardı. Dün 120 sayfa okuduğum halde aklımda gıdım bir şey kalmadığını fark edince sinir krizi geçirip ağlamaya başladım, sonra gece de rüyadan uyanınca sabah gözlerimin halini tahmin edebilirsiniz. Göz kapaklarım ayrı birer göz büyüklüğüne ulaşmış, aynadan bana selam verirken kapatıcı ve rimelle biraz normal hale getirmeyi başardım. Evden çıktığımda yağmur yağıyordu ve aylık akbilim de bitmişti. Onu doldurup zar zor otobüse yetiştim. Biraz okuyunca aklımda kaldı bir şeyler. En azından finalde yeterli bir not alırsam geçebilirim belki. Eve dönerken otobüs neredeyse kaza yapıyordu. Zaten 45 dk oldu döneli. Açlıktan ölüyorum belki iyice doyup dexter izlersem kendime gelirim :).

En büyük şansım vizelerden sonra sevgilimin, finallerden sonra benim doğum günüm olması. Bittikten hemen sonra akşam yemeğe çıkacağımızı bilmek biraz yardımcı oluyor :D. Sınav dönemi bittiğinde bu yazıyı tekrar okumak ve şükretmek istiyorum. Fringe'de rüya görmeyeceğim diye tekrarlayıp kendimizi şartladığımız zaman rüya görme olasılığımızın düştüğünü söylüyordu Walter. Onu kötü rüya görmeyeceğim şeklinde söyleyip denemeyi düşünüyorum.

O kadar para verirken içiniz acımıyor mu o fırçalara ?

2011-11-12T18:03:00.001+02:00

Yapmam gereken mimler ve eleştirmem gereken konular var. Ama gördüğüm ve ağzımın on saat açık kaldığı bazı postlar var ki, beni şu yazıyı yazmaya mecbur bıraktı. Tam biraz önce makyaj malzemesi mimi için fotoğraf çektim. Benim öyle aşırı bir makyaj alışverişim olmaz. Resimlerde de göreceksiniz ki birkaç gerekli, birkaç da gereksiz şey var o kadar. Zaten far kullanmayı siyah far dışında hiç sevmem. Ojeler, kremler falan var. Cildimin elli ayrı ürüne ihtiyacı olduğunu düşünmüyorum, ki o kadar ürünün zararlı olduğunu düşünüyorum. Her neyse konudan saptım. Fondöten, allık ve far için birer tane fırçam var. Yani zaten kaç tane ayrı fırçayla fondöten süreceğim ki ? Ama arkadaş, Allah aşkınıza bir makyaj fırçasına 50-100 TL arası para verirken hiç mi içiniz acımıyor ? Hiç mi şöyle cızz etmiyor ? Tamam hadi bir allık fırçası bir fondöten fırçası aldın onlar da kaliteli olsun dedin, hadi bir de far fırçası al renkleri karıştırıyorsun falan fıstık, 50 tane fırçayı ne yapıyorsunuz gerçekten ? Ve onların hepsi de çok pahalı. Bu yargılamak için yazılmış bir yazı değil. Sadece merak ettiğim için soruyorum. Aranızda mesela 80 lira verip fırça alan biri varsa bana içi azıcık da olsa acımış mı cevap verebilir mi ?

Uyku istiyorum.

2011-11-12T00:35:00.001+02:00

Canlarım, sorarım size, kimin yarın yani Cumartesi günü sınavı var ? Benimm. Peki kim yarınki sınav için az çalıştı ve o dersin yaz okulu da açılmayacakmış ? Ben.
Peki kim dün gecenin köründe örümcekli gerilim filmi gibi rüya görüp 5.10 da uyandı, sonra korkudan sabah ezanına kadar uyuyamadı, uyuduktan sonra tekrar korku filmi rüyası gördü ve tekrar uyandı ? Ben.
Ama olsun. İki gün önce sevgilisi sürpriz yapıp evine çiçek yollayan da benim ^^. Nankörlük yapmamam lazım. Biraz önce saçımı yaparken iki parmağımı birden yaktım. Şu an biraz sızlıyor.
Bu arada Nerox diye bir vitamin kullanmaya başladım. Gerçekten baya işe yarıyor. Akşam hala enerjik hissediyorum. B1 B6 ve B12 varmış içinde, tavsiye ediyorum.
Ama her şeyden çok uyku istiyorum. Bir ara sinerji yapmıştık ya buradan yine yapalım mı lütfen Nora deliksiz uyusun diye :)) Gerçekten gecenin köründe uyanmak istemiyorum. Hem ertesi gün çok sinirli oluyorum hem de gece çok korkuyorum uyanınca. Yarın erken kalkmam gerek. İyi gecelerr :).

Gerçekten bir şeyleri mahvetmeden, mutlu bir gün geçirme sanatını anlatan bir kişisel gelişim kitabı olsa alıp okurum

2011-11-10T00:21:00.000+02:00

Vay anasını. İzleyici sayım üç basamaklı en küçük doğal sayıya ulaşmış. "100. izleyicim kim olacak lan acaba" diye merak ediyordum. 3000 küsür izleyicisi olan İspanyol bir amca olmuş. Yazdıklarımı anladığını düşünmüyorum açıkçası. Çünkü Türkçe bilse Türkçe yorum bırakırdı. Ama Green Grass postuma İspanyolca yorum bırakmış. Ben Google çeviri terk bir şekilde yorumda bir bokluk olmadığını anladıktan sonra yayınladım. Ama ne göreyim ! Bana bıraktığı yorumun aynısını bir başka bloggera da bırakmış ! Jose, tatlım, bunu bana yapmayacaktın. Şu an nasıl duygular içinde olduğumu anlatamam sana. Çok reklam kokan hareketler bunlar. 100. izleyicimin coşkusunu yaşamama bile izin vermedin. Bırak allasen.

Şu an göğsümde bir öküz hatta bir fil oturuyor. Yani eve gelirken kendi kendime konuşmama ve elli bin kez her şeyin içine ettiğimi tekrarlamama sebep olan bir fil. (Aklıma, fil büyük ve gridir, küçük ve beyaz olsaydı fil değil aspirin olurdu diyen öss sorusu geldi, ama ambiyansı bozmak istemiyorum, çünkü buradan sonrası ciddi bir yazı) Gerçekten bir şeyleri mahvetmeden, mutlu bir gün geçirme sanatını anlatan bir kişisel gelişim kitabı olsa alıp okurum. Ya da sevgiliye trip atmama sanatı da olabilir. Tartıştığımızda genelde o haklı oluyor, onu üzdüğüm için üzülüyorum. Ama nadiren ben haklı olursam da aynı şekilde o üzüldüğü için üzülüyorum. Hani böyle dizilerde falan bir süre sakinleşmeye ihtiyacımız var derler ya, hatta bazen birkaç gün aramazlar birbirlerini, işte ben onları hiç anlamıyorum. Ben bir saat bile beklemem, bekleyemem çünkü. Kriz geçiririm. Şu anda da geçiriyorum sanırım. Yazının alakasızlığından da belli oluyordur zaten. Ama cidden çok seviyorum o yüzden. Bugün gözlerine bakarken beni ne kadar sevdiğini, hayatta yapılabilecek her şeyi onunla yapmak, alınabilecek her tadı onunla almak ve yaşanabilecek en güzel şeyleri onunla yaşamak istediğimi anladım. Şu an aramasını beklemek o yüzden daha da zor geliyor. Zaten kesin beklemem ararım yine. İnşallah beklerim.

Cibelle - Green Grass

2011-11-08T19:42:00.000+02:00

Çok çok güzel bir şarkı. Benim en mükemmel şarkıları bulan çocukluk hatta bebeklik arkadaşımın bulduklarından yine :)

Cibelle - Green Grass

Şarkı Tom Waits tarafından yazılmış. Bu da sözleri ve Türkçe çevirisi. Gerçekten çok etkilendim ben, umarım siz de beğenirsiniz. Sözlerini, şarkıyı dinlerken okursanız çok daha etkileyici.

Lay your head where

my heart used to be
hold the earth above me
lay down in the green grass
remember when you loved me

come closer don't be shy
stand beneath a rainy sky
the moon is over the rise
think of me as the train goes by
clear the thistles and brambles
whistle didn't he ramble
now there's a bubble of me
and it's floating in thee
stand in the shade of me
things are now made of me
the weather vane will say
it smells like rain today
god took the stars and he
tossed 'em can't tell
the birds from the blossoms
you'll never be free of me
he'll make a tree from me
don't say goodbye to me
dscribe the sky to me
and if the sky falls mark
my words - we'll catch mucking birds

lay your head where
my heart used to be
hold the earth above me
lay down in the green grass
remember when you loved me

Başını, eskiden kalbimin olduğu yere yasla
toprak üzerimde kalsın
uzan yeşil çimenlere
beni sevdiğin zamanları hatırla

yaklaş iyice, çekinme
yağmurlu gökyüzünün altında dur
ay yükseliyor ufuktan,
trenler geçerken beni düşün,
üzerimde biten çalı çırpıyı temizle,
geçip gitmedi mi tren çala çala düdüğünü.
boşluğa karıştım ben
uçuyorum artık havada,
gölgemde dur,
artık herşey benden oluşuyor.
hava raporunda bugün diyecek ki
yağmur kokusu var havada.
tanrı yıldızları aldı,
birleştirdi onları,
artık kuşlar ayırdedilmiyor tomurcuklardan.
benden kurtulamayacaksın hiçbir zaman,
tanrı beni ağaca dönüştürecek.
bana elveda deme
yalnızca gökyüzünü anlat bana
ve eğer gökyüzü düşerse sözlerimin üzerine
şakacı kuşlar yakalarız seninle

başını, eskiden kalbimin olduğu yere yasla
toprak üzerimde kalsın
uzan yeşil çimenlere

beni sevdiğin zamanları hatırla

Çünkü onlar soysuz piçler

2011-11-06T18:37:00.001+02:00

Küfürleri sıralamama hem terbiyem müsaade etmiyor, hem de inancım. Bayramın iyi geçmesi gerekmiyor muydu ?

Bir önceki bayramda erkenden kalkıp, kahvaltımızı yapıp, direk anneannemlere gitmiştik. Anneannem ve dedemle bayramlaşmış ve bayramın benim için en güzel yani olan harçlıkları almıştık. Bu bayram dedemsiz geçirdiğimiz ilk bayram. Sabah kalktık, kahvaltı yaparken annem ve erkek kardeşimle kavga ettik. Ciddi bir kavgaydı ve şu an konuşmuyoruz. Daha birkaç gün önce "siz ne kadar mükemmel kardeşlersiniz, normalde hep kavga eder kardeşler, çok özeniyorum size ihihihi" diyen renkli gözlünün nazarının değeceğini biliyordum zaten. Yaş 18-20 olunca kavganın boyutu da büyük oluyor işte. Kardeşim askeri pilot olmak, kesinlikle askerliğini yapmak, hatta mümkünse komando olmak falan istiyor. Benim de o söz konusu olduğunda sinirlerim bozuluyor. Daha geçen gün iki pilot şehit oldu. Ne başka mesleğe, ne bedelliye ikna edebildim. Bu sabah kavga ettik.

Nasıl yaşıyorsak öyle yaşamaya devam ediyoruz. Yıllardır yüzlerce insan şehit oldu. Türk milleti dediğin o kadar mükemmel bir milletse, doğuştan askerse neden hala bunca insan ölüyor da hiçbir şey yapılmıyor dedim. Okuluma gidiyor geliyordum, 26 asker şehit oldu, millet iki gün tweet attı sonra hayatına devam etti, ben yine okuluma gidip geliyorum. Vatan mı kurtuldu ? Hayır hiçbir şey değişmedi. Sadece piç kuruları bizim askerimizi öldürdü. Neden ? Çünkü onlar soysuz piçler. Eee başka ? Biz hayatımıza devam ediyoruz. Vatan nasılsa hala öyle. Onlar öldüğü için vatan nasılsa hala öyle dedi kardeşim. Askerler olmasa sen okuluna gidemezsin, ben de bu vatan uğruna ölmeye hazırım dedi. Ben o öyle deyince hangi vatan Allah aşkına bırak ya dedim. Ben orada bir kaç çapulcu bokun kardeşime zarar vermesi, hatta birilerinin kardeşine zarar vermiş olmaları, ve vermeye devam edecekleri ihtimali üzerine sinir krizi geçirirken hangi vatan demişim ya, işte bu yüzden benimle konuşmuyor. İyi o zaman birileri ben rahat yaşayayım diye ölsün, sonra benim kardeşim de başkaları rahat yaşasın diye mi ölsün ? Sıçayım böyle işe. Bu bir savaş bile değil. Annem hep der ki "Savaş ülkeler, insanlar arasında olur, onurlu olur." Ama o piçlerle yapılan şey savaş bile değilken, savunduğunuz vatanda kimse kılını kıpırdatmıyorken, piç kurularını öldüremiyor, tecavüzcüleri ödüllendiriyor, kadınların dayaktan ölmesine izin veriyorken, ben "Hangi vatan?" demişim diye kardeşim benimle konuşmuyor. Ve eşek sıpası bana "Zaten seneye harp okulunu kazanırım, haftasonları anca gelirim, okul bitince de şark görevine giderim, görmeyiz birbirimizi." diyor. Damarıma basıyor resmen. Konuşmuyor benimle. Sıçtığımın bir terör örgütüne karşı çıkamayan, suçluları besleyen ülkesi yüzünden kardeşime bir şey olursa, siktir olup giderim. Vatan matan da dinlemem.

Kahvaltı masamızdaki tartışmamız annemin sinir krizi geçirmesiyle sona erdi. Sonra da kabristana gidip dedemi ziyaret ettik. Neden kabri çok ziyaret etmek iyi değil dediklerini anlıyorum. İnsan normal hayatına dönemez bu acıyla. Dedemin ellerini, yüzünü öpmek, elini başıma koymak, doya doya sarılmak için neler vermezdim. Onun elini öpmeden hiçbir anlamı yok ki. Normal bir gün gibi bugün. O kadar özledim ki onu...

Böyle berbat bir gün geçirdim. Ve sevgilim ailesiyle bayramda yapılması gereken yegane şey olan yakınlarını görme ritüeline katıldığı için bütün gün konuşamadık. Bare o normal geçirsin, mutlu olsun. Yarın da ben mutlu olurum. Buluşacağız çünkü.

Hepinize iyi bayramlar :).

Cidden malsınız okuldaki erkekler !

2011-11-05T15:30:00.001+02:00

Canlarım canlarım nasılsınız ? Ben gördüğünüz gibi çok iyiyim. Neden bu kadar iyiyim hiçbir fikrim yok. Aslında bugün sırf notlarım tam değil, fotokopici tamamlayamadı diye karşıya geçmek zorunda kaldım. Ki yine de notlarımı tamamlayamadım. Sevgilimi özledim. Teyzemin, abartmıyorum ve sinirimden değil, gerçek bir deli olduğunu ya da şizofren olduğunu anlamış bulunuyorum. Bir sorunu var ama teşhis koyamadım. Ama buraya rahat yazamıyorum çünkü bir keresinde onun bilgisayarından giriş yapmıştım. Ne kadar geçmişi silsem ve onun kapasitesinin buraya girmeye yetmeyeceğini düşünsem de tedbirli olmalıyım.

Yeni yaptığım saç rengimi beğendiğim için mutlu olabilirim bak o olabilir. Bir keresinde kuaföre gidip ben bu rengi istiyorum demiştim, adam hazır boyayı dayadı, istediğim rengi de yapamadı, ama 80 lira almıştı. O günden beri saçımı kendim boyuyorum gayet de güzel oluyor. :))

Bizim okuldaki erkeklerin ciddi embesil olduklarına karar verdim. Hatta arkadaşlarımla sebebini paylaşınca onların da öyle düşündüklerini öğrendim. Şimdi zaten gerçekten çok yakışıklı, karizmatik birine rastlamadım. Olsa da farkında değilimdir zaten pek kafamı kaldırıp bakmam sevgilim dışında kimseye. Ama eğer olur da okulda sıkılırsam, kafamı kaldırıp etrafıma baktığım olur tabi ki, hepimizin olur. Yani gerçekten aslında etrafıma bakıyorum sadece. İnsanları inceliyorum canım sıkılınca. Ama o ara yanlışlıkla bir erkekle göz göze gelirsem şartellerim atıyor. Çünkü okuldakiler nasıl beyin özürlülerse bir kere göz göze geldik diye bir komplekse girmeler, bir ego yükselmesi, göt kalkması durumu oluyor. Yani mesela ben göz göze geldim, yani herhangi biri o benim için, sonra başka taraflara bakmaya devam ettim ya, illa ki o mal tekrar tekrar bakıyor. Ona mı bakıyorum sanıyor ne sanıyorsa artık. Anlamadım nasıl bir flört açlığıdır bu, hemen götünden anlıyorsun. Kızlar da aynı şeyi düşünüyormuş neyse ki. Sorun bende mi öküz gibi mi inceliyorum milleti diye düşünmeye başlamıştım artık.

Cumartesi günü sınavlarım başlıyor. Bütün bayram çalışmam gerek. Ooof of. Sınavlardan hemen sonra da dersler başlayacak. Ama benim için bu sorun mu ? Tabi ki hayır. :) Çünkü her sınav dönemi sonrası ben kendime bir hafta tatil ilan ediyorum. Ve o yorgunluktan sonra kaçırdığım dersler hiiççç umrumda değil banane.

Ama ben insan olsam sizi insan yerine koymam zaten di mi ?

2011-11-01T16:43:00.000+02:00

Aslında bugün yazmayacaktım, ders çalışacaktım. Yazarsam da bu konuda yazmayacaktım, sizinle bir şarkı paylaşacaktım. Ama olmadı, yine sinirimi bozmayı başardılar. Ama bu genel olarak"her şeye sinirleniyor bu kız da yeaa" gibi bir tepkiye neden olmasın, çünkü eminim siz de hak vereceksiniz. Belki bahsedeceğim insanlar okumayacak yazıyı ama fark etmez.
Hepinizin bildiğine emin olduğum, baya bir izleyicisi olan bir blog var. Tabi ki hangi blog olduğunu söylemeyeceğim. Kitabı falan çıktı. Pucca da değil ayrıca onu belirteyim. Şimdi bu kızımız, erkeklerden başka hiçbir şeyle ilgili yazmıyor. Zaten kitap çıkaranların % 90 ı da öyle. Şimdi bazıları kedi uzanamadığı ciğer hesabına girer eminim ki. İstediğiniz yorumu yapın ama bu gerçeği de değiştiremezsiniz, kitabı çıkan kızların bloglarında her yazı erkeklerle ilgilidir. Herkese saygı duyuyorum. Zaten o blogları takip de ediyorum yani bok atma gibi bir olay yok, gerçekten keyifle okuyorum. Sadece gün gibi ortada olan bir şeyden bahsettim.

Biliyorsunuz çok zor günler geçirdim. O günlerin birinde bu bahsettiğim blogu okuyordum. Bir yandan da düşünüyorum "ben düşüncelerimi, başıma gelen şeyleri de anlatmak isterdim ya" diye. Yani nasıl erkeklerle ilgili bu kadar çok yazı yazabiliyorlar şaşırıyorum. Nasıl bu kadar uzmanlar, karakter betimlemeleri yapıyorlar hiç bir fikrim yok. Ben bunu yorum olarak da belirttim. Zaten yorumlarım yüzünden benden nefret edenlerin sayısının da bir elin parmağını geçtiğine eminim. Gerçekten hayatlarında başka bir ilgi alanları olup olmadığını sormakta bir sakınca görmedim açıkçası. Adsız olarak verip veriştirip milleti çileden çıkaranlardan değilim sonuçta gayet fikrimi yazıyorum. Ama bu insanlar olumsuz eleştirileri kaldıramayacak seviyedeler. Kızımız bana mail atmış, yorumumu yayınlamadığını, benim onu anlamadığımı ve izlememem gerektiğini söylemiş. Cevap vermedim, izlemeyi de durdurmadım. Bu arada daha önceden yazdığım olumlu yorumları da beni insan yerine koyup cevaplamamıştı zaten. Başka bir yazıya yine yorum attım, sadece bir eleştiriydi dedim, eleştirilere açık olmamız gerektiğini, sonuçta düşüncelerimizi tanımadığımız insanlarla paylaştığımızı söyledim. Bu yorumumu da yayınlamadı.

Bundan önce başka bir bloggerımız yine iş saatlerinden, yorgunluğundan yakınıyordu. Ve şunları söylemişti "İşçilere bile çay molası veriyorlar, bize vermiyorlar." Sen kimsin ki "işçilere bile" diyorsun ? Ben yorum atıp insanların çok zor şartlar altında çalıştığını ve işçileri de bu şekilde küçümsemeye hakkı olmadığını söyledim. Ama nedense o da onun kemikleşmiş izleyicisi de beni yaşı küçük ve iş hayatı ne demek bilmeyen kişi olarak ezmeyi uygun gördüler. Ne yaşadığıma ya da yaşamadığıma dair en küçük fikirleri olmayan insanlar hem de. Benim yaşım ne olursa olsun, sen işçileri aşağılarken beyin yaşın kaç acaba ?
Bugünlerde kızlar blogda da twitterda da erkeklerle, yalnızlıklarıyla, bulamadığı aşklarıyla ilgili çok yazıyorlar. Bazıları hayatlarının her kesitiyle ilgili yazarken ayrıca buna da yer veriyor, onlara saygım sonsuz, ki zaten onlar da yaptığım yorumlardan bilirler ne düşündüğümü. Ama bazıları sevgili bulunca anında blogu kapatacak gibiler, blogu sadece olmayan sevgiliyle ilgili dert yanmak için kullanıyorlar. Nasıl kullandıkları beni hiç ilgilendirmiyor o ayrı ama bugün biri cidden canımı sıktı.

Hiç yazdım mı bilmiyorum ama ben uzun boyluyum ve zayıfım. Mankenlik yapmayacağıma göre de zayıf olmak isteyenlerden değilim. Ki gerçekten kilo almam da gerekiyor. Ama ne kadar yersem yiyeyim alabildiğim kilo sınırlı. Genetik bu bizim ailede. Yapabileceğim bir şey yok ama bu kilomla mutlu değilim. Ama biri twitterda "yiyorum, yiyorum alamıyorum" diyen kadınların cadılar bayramını kutlamış, ve zaten insan olsak yediklerimizin kilo yapacağını söylemiş. Twitterdan beni takip edenler zaten kim olduğunu da ne cevap verdiğimi de bilirler, blogda şikayet eder gibi ilan etmek istemiyorum kimsenin ismini. Ama tekrar söylüyorum. Kilo vermek isteyenler kadar almak isteyen İNSANLAR da var, ama zaten insan olsanız bunu bilirsiniz di mi ?

Ve tekrar söylüyorum, yalnız ve kilolu kadınlar, biz sevgilisi olan ve zayıf kadınların mutluluk kaynağı sizin mutsuzluğunuz değil. O yüzden bize bok atacağınıza diyet yapın.

Hocam okuyom ben yaa !

2011-10-31T23:09:00.000+02:00

Bugün büyük bir değişiklik yaptım ve 8 dersin 8 ine de katıldım. Ama canım da çıktı. İlk 4 ders öyle böyle geçti ama ondan sonrakiler geçmedi. Hele bir kadın geldi ki derse, görmeniz lazım. Ben evli olduğuna bile inanamadım, kadının çocuğu varmış. Bir an ayağa kalkıp "Hocam siz de kendinizden sıkılmadınız mı" diyesim geldi. Ama nerede o günler.. 2 ders boyunca, ifadesiz bir şekilde kanun maddelerini okudu. Öyle sıkıcı, öyle bakımsız, öyle rüküş ve suratsız bir kadın ki, arkadaşım "bu bile evlenmişse ben evde kalmam yeaa" diyerek noktayı koydu. Ben zaten uyudum, millet rüya görür ben merdivenden düşüyor gibi olup sıçradım.

Derste hoca bir çocuğa maddeyi oku dedi. Kimse üstüne alınmadı sandık, hoca bu sefer bir kıza söyledi oku diye. Meğer o ara çocuk okumaya hazırlanıyormuş. Birden "hocam okuyom ben yaa" dedi. Herkes koptu tabi. Hiç unutmam bunu. :D Sonra ders arasında arkadaşım geldi "Nora bütün ders saçlarını dikizledim haberin olsun, maşallah çok güzeller." dedi. Kızın gözler de masmavi saçlarım dökülmezse iyidir. Sonra çok şükür dersler bitti. Zaten köprüde öyle bir trafik vardı ki, eve gelene kadar saat 6.00 oldu. Sonra da yemekti dinlenmeydi derken yine ders çalışamadım. Uykum geldi zaten.

Otobüste de bir kadın gördüm saçları o kadar güzeldi ki. Yani çok güzel bir sarıydı. Kadın arkadan at kuyruğu yapmıştı, mavi gözlüydü. Aklıma Olivia Dunham geldi. =)

Bu arada bu resme çokk güldüm. :)

Kendime reset attım

2011-10-30T19:34:00.000+02:00

Kendime reset attım. İşe yarayacak mı bilmiyorum. Ama yararsa zaten yazdıklarımdan da anlaşılır heralde. :) Ama işe yaramak zorunda. Yaramazsa sahip olduğum tüm mutluluğu kaybedebilirim. Ve mutluluğum benim her şeyim. Sevgilim, dostlarım ve ailem bana bu mutluluğu yaşatan unsurlar. Kaybedemem bunları.

Dün Beşiktaş'ta pasajdayız Hayat'la. Ora kapalı mekan. Birden ayağımın dibine birisi boş pet şişe attı. Ben anlayamadım ne olduğunu. Hayat "Ne yaptığınızı sanıyorsunuz siz!" diye bağırınca kaldırdım kafamı. Kadın köpeğine bağırıyor "Yakala oğlum!" diye. Sen misin yakala diyen, ben başladım kadına saydırmaya. "Park mı burası, siz nasıl benim önüme pet şişe atıp köpeğe yakala diye bağırırsınız, nerede olduğunuzu sanıyorsunuz kapalı mekanda bu yapılır mı, manyak mısınız" gibisinden. Kadının arkasından güvenlik yaklaşmaya başladı. Kadın haklısınız falan diyor ama gerçekten haklı olduğumu düşünmüyor tabi. Surat ifadesinden de ses tonundan da belli oluyor bu. Asıl o beyinsiz güvenlik görevlisi kadına hiçbir tepki göstermedi. Ona da bağıracaktım da o kadar embesil görünüyorlardı ki, tenezzül etmedim. Öyle de saçma bir şey oldu işte.

Sizin de midenizi bulandırmak istemezdim ama dün gece bir kustum. Yani gece 3 ten 5 e kadar üç posta kustum. Artık canım çıktı bir de safra kustum. Bir an nefes alamadım. Midem hala bulanıyor, ağrıyor, boğazım da ağrıyor, burnum da akıyor. O kadar iğrencim ki yani. Şu an benden nefret ediyor da olabilirsiniz. Zaten blogdaki şablonum da artık hoşuma gitmiyor nedense. İçimi açmasını istiyorum sayfamın aslında. Ne bileyim. Yarın da erken kalkıp okula gideceğim, bir de bu hafta her gün gitmek zorundayım, hiç kaytaramam. Sınavdan önceki hafta çünkü.

Biraz saçma sapan oldu bu yazı. Ama hastayım ! :'(

Uykuu, biraz uykuu uuu, bütün isteğim buyduu...

2011-10-28T12:36:00.000+03:00

Güzel bir cuma günü. Neden güzel ? Çünkü evdeyim. Hem cuma, hem de yarım gün ve ben okula mı gideceğim ? Asla ! :)
Öncelikle, bu ara bloglarda çok güzel çekilişler yapılıyor ve ben gerçekten çekilişleri çok seviyorum. Genel olarak hediyeleri, sürprizleri çok seviyorum. Hani çok büyük ve çok pahalı olmasına gerek yok. Yolda bulunan ama o kişiye beni hatırlatmış bir yaprak bile olsa çok sevinirim. Neyse gelelim linklere

http://allaboutskincareblog.blogspot.com/2011/10/chanel-clinique-dr-hauschka-rene.html bunlar cilt bakım ürünleri ama o markaları hayatta para verip alamayacağım için bu çekiliş buradan duyurulmayı hak ediyor. :)
http://kirmizilikiz.blogspot.com/2011/10/ilk-cekilisim.html bu da avon ürünleri veren bir çekiliş, dudak balmlarını çok sevdiğim için katılıyorumm :)
http://aswanginkosesi.blogspot.com/2011/10/50-uye-cekilisim.html burada da denemek istediğim bir saç maskesi var o yüzden katılıyorum. Gidip kendin alsana denemek istiyorsan derseniz haklısınız, ama hediye olunca daha güzel işte. :)

Neyse yazmam gereken daha ciddi şeyler var şu an. Hayatım boyunca hiç uykusuzluk çektiğim bir dönem olmamıştı. Açıkçası ne kadar kötü bir şey olduğunu anlayamasam da biliyordum ve yattıktan en fazla on dakika sonra uykuya dalabildiğim için şükrediyordum. Ama doğa üstü şeylerden gereksiz fazla korktuğum, hatta milletin kıçıyla güldüğü Dabbe ve Paranormal Activity filmlerini izledikten sonra da uyuyamadığım için arada benim de sorun yaşadığım olmuştur. Ama 3-5 gün sürer geçerdi. Şimdi anlıyorum ki çok çok ötesiymiş ve çok kötü bir şeymiş. Uykusuzluğu kronik olarak çekenlere Allah'tan sabır diliyorum gerçekten.

Ben dedemin ölümünden beri uyuyamıyorum. Hadi uyudum, bir ihtimal uyudum, gecenin köründe uyanıyorum. Hayır gece herkes uyumuşken, ev karanlıkken uyumaya çalışmaktan ve uyuyamamaktan daha çok korktuğum tek şey uyuyup, gecenin köründe karanlıkta ve tek başıma uyanmak. Sabah 6.30 da okula gitmek için kalkamıyorum ama 4 te gayet cin gibi uyanıyorum ve uyuyamıyorum da. Kalkıp okula bile gidebilirim o derece. Hayır bir de korkuyorum yalnızsam. Sırf gece uyanacağımı bildiğim için annemle yatıyorum. Ama o da erken yattığı için ve biraz rahat yattığı için ondan geç yatacaksam işim bitti. Annem kapı gıcırdasa anında uyanır, ki kapısı gıcırdar. Kendi yatağımda da yatamam, yatarım ama uyuyamam. O zamanlarda da, dün geceki gibi, yastığımı yorganımı alıp salonda tv ve ışık açık uyuyorum. Ama 20 yaşımda hala böyle olmak kendimden utanmama sebep oluyor. O kadar sinirleniyorum ki gecenin köründe oturup ağlamaya başlıyorum. Sigarayı bıraktığım halde öyle olduğu zaman içesim geliyor, bazen içiyorum. Vücut olarak çok yorgun hissetmiyordum kendimi öncelerde, ama bu ara yorulmaya da başladım. Onun dışında asıl önemli olan şu ki sinirlerim çok bozuk oluyor. İnsanlara tahammül edemiyorum, benden gülümsemem beklendiğinde önceden maske takabilirdim ama bu kez onu da yapamıyorum. Herkese sinirli davranmaktan nefret ediyorum. Özellikle sevgilime. Sevgilimle buluşmalarımız mükemmeldir bizim. İnsanlara güleriz, birbirimize güleriz, keyfimiz yerindeyse her şeye gülebiliriz. Sonra her şeyden konuşuruz, hayal kurarız, plan yaparız, birlikte ders çalışırız... Tartıştığımızda da genelde toparlanmamız zaman alır. İşte o yüzden yanına suratım asık gitmek istemiyorum. Suratım asık olsa da onu o kadar çok seviyorum ki... Ama söyleyemiyorum o an ve o hem üzülüyor hem kızıyor. O an ona olan aşkımı bir şekilde dışarı vurabilsem, ne bileyim bir rengi bir kokusu ya da herhangi bir şeyi olsa eminim kızmaz bana. Sorunlarımı bildiği için çok anlayışlı ve çok alttan alıyor ama ben böyle davrandığım için kendime karşı anlayışlı değilim.

Haftaya sınavlardan önceki son derslerim, sonra da full çalışmam lazım. Uykusuzluk ders çalışmak açısından işime yarayacak. Ama normalde sabah uykumu almaya çalışırım, o yüzden sanırım sınavlarda uyuyacağım. 8 günde 12 sınavım olacak bunu da bir ara kutlayalım.

Çok güldüm

2011-10-23T00:23:00.001+03:00

İnsanların hayalleri, idealleri var. Ve bunları gerçekleştirmek için bir sınava giriyorlar. İşte o sınavda felsefe bölümünde çıkan paragraf ve altındaki soruyu uygun bir biçimde değiştiren öğrenciler :)

Soru şu:

Filler neden büyük, gri ve kırışıktır? Çünkü ufak, beyaz ve yuvarlak olsalardı aspirin olurlardı. Ufak bir fil hayal ederek ona “ufak bir fil” diyebiliriz. Beyaz bir fil hayal ederek ona “beyaz bir fil” diyebiliriz. Kırışıksız bir fil de “kırışıksız bir fil” olur. Başka bir deyişle büyüklük, grilik ve kırışıklılık, Aristoteles’in bir fili fil yapan şeyin ne olduğunu tanımlama sınavını geçemez. Çünkü aspirin gibi ufak, beyaz ve yuvarlak bir şey bir fil olamaz ve böyle bir nesneyle karşılaştığımızda aklımıza “Hey, ağzına attığın bir aspirin mi yoksa alışılmamış türden bir fil mi?” diye sormak gelmez.

Bu parçada varlıkla ilgili aşağıda verilenlerden hangisi sorgulanmaktadır?
A) Zorunlu varlık/mümkün varlık ayrımı
B) Özsel/ilineksel nitelikler
C) Ana maddenin neliği
D) Madde ve form ilişkisi
E) Var olma/olmama sorunsalı

Bu metinin bir kitaptan alıntı olduğunu söyleyerek kendilerini savunmuşlar. Ama kitap esaslı bir felsefe kitabı ve üniversite sınavında sorulacak bir paragraf değil bu. Çünkü kesinlikle yoruma açık. Öğrenciler de gördüğünüz gibi gayet güzel yorumlamış. :)

Asıl özürlüler, engelli insanlarımıza özürlü diyenlerdir

2011-10-17T15:55:00.000+03:00

Şimdi ben bugün okula gitmedim, evden dışarı çıkmadım ya, hava serin ama yağmur yağmıyor. Yani benim için mükemmel. Ama yarın kesin yağmur yağar ben de ıslanırım :).

Geçen derste bir soru soruldu. Sanırım bir hüküm vardı ve engelliler için nasıl uygulanacağıyla ilgili bir soruydu. Ama soruyu soran kişi engelli kelimesini kullanmak yerine özürlü kelimesini tercih etti. Çocuk hata yaptı tamam ama hoca da aynı hatayı yaptı.

O kişiler bize göre daha kısıtlılar. Bizim kadar rahat yaşayamıyorlar. Örneğin bizim gördüğümüz kadar rahat göremiyor, duyamıyor, ya da yürüyemiyorlar. Vücutlarındaki rahatsızlık buna engel oluyor. Engelli doğru bir kullanım. Ama özürlü ne demek ? O kişinin bir özrü var diyorlar. Bence çok yanlış. Özür genelde mazeret göstermek, sebep göstermek anlamındadır. Özür dilemek kelimesi de öyledir. Birinden neden özür dilersiniz, bir yanlış yapmışsınızdır, karşıdaki kişiye bir mazeret söylersiniz ve sizi affetmesini istersiniz, ya da mazeretiniz hata yapmış olmanızdır. Ya da mesela okulda özürlü ve özürsüz devamsızlık vardır. Özürlü devamsızlıkta rapor götürürsünüz, bu da bir engeliniz olduğu ve bunu mazur görmelerini istediğiniz anlamına gelir. Peki engelli insanlarımız hakkında özürlü kelimesini kullanmak ne kadar doğru ? Allah korusun benim başıma gelmiş olsa ben özürlü kelimesinden rahatsız olurdum. Ben elimden geldiği kadar etrafımdakilere bunu açıklamaya çalışıyorum. Siz de dikkat edin ve etrafınızdaki insanların dikkat etmesini sağlayın lütfen.

Başlık yazmaktan da sıkıldım

2011-10-17T01:00:00.000+03:00

Yazmaya neden bu kadar ara veriyorum bilmiyorum. İçimden pek gelmedi bu ara. Bir de sinir bozukluğum ya da başka sebeplerden dolayı bazılarının benden nefret ettiğine inancım iyice artıyor. Bu beni rahatsız mı ediyor hayır tabi ki.. Ama burada olma istediğimi perçinlediğini de söyleyemeyeceğim.
Gün geçtikçe daha iyi oluyorum. Okula devam etmek kafamı meşgul ediyor. Sabahtan akşama kadar okulda oluyorum, akşam da yorgun oluyorum. Bu ara evdeyken de vaktimi kullanacağım bir uğraşım var ama buraya yazmayacağım, çünkü sevgilim okuyabilir. :) Onun doğum günü hediyesi bu. Her hediyeyi ayrıca düşünüp özel bir emek harcamaya çalışırım. Bu yüzden iki ay önceden çalışmalarıma başlıyorum hep. :)
Genelde onun doğum günü vizelerime, benim doğum günüm de finallerime denk gelirdi. Ama bu sene vizelerimi kurban bayramından sonraki 8 gün içine sığdırdıkları için doğum gününe denk gelmeyecek. Aslında bu iyi bir şey ama 12 sınavımı 8 gün içinde nasıl vereceğim bilmiyorum. Günde üç sınavım denk gelmesin başka bir şey istemiyorum. Sanırım ders çalışmayı yeni uğraşım olarak belirlesem fena olmayacak. :)

Şu an annemle oturuyoruz. Ben yazı yazıyorum da sevgilimin hediyesi konusunda yardımcı oluyor sağolsun çünkü ben yoruldum biraz. :) Uykum var ama hiç uyumak istemiyorum. Zaman ne kadar boş geçiyor uyurken. Neyse ki yarın sabah 6.30 da kalkmak zorunda değilim. Gerçi artık okul arkadaşlarımdan memnun olduğum için, anfi çok kalabalık olmadığı ve geç kalsam da arkadaşlarım yer ayırdığı için okul kasmıyor. Çünkü arkadaşsız gerçekten çekilmiyor.
Televizyonda Dev Örümcekler diye bir film var. O kadar saçma ki..Aslında böyle böcek filmlerini severim ama bu cidden çok kötü.

İlk defa böyle bir yazı yazdım, umarım son olur. Ama bıktım reglinizden de pms döneminizden de !

2011-10-03T23:56:00.001+03:00

Eskiden ilişkiler bence çok daha kolay yürüyordu. Öncelikle belirtmek isterim ki benim ilişkim de gayet kolay ve düzenli bir şekilde yürüyor. O zaman neden bu konuda yazıyorsun derseniz ben geç bile kaldığımı düşünüyorum. İlişkide en önemli şey iki tarafın da sorumluluklarını bilmesidir. Aşk, saygı, sadakat tabi ki muhteşem üçlü ama bir sürü alt dalları var. Aşkın yok kabul ediyorum. Sadakat de konumuz değil. Ama saygı önemli. Zaten taraflar birbirlerine karşı gereken özeni gösterince o noktada saygı da doğuyor. Ama artık insanlar saygının nasıl gösterileceğini unuttu sanırım.
Bu ara en çok dikkatimi çeken ve sinirimi bozan şey pms dönemleri. Yeni moda mıdır nedir anlamadım ama bütün blog yazarları pms dönemleri ve regl dönemleri hakkında yazmaya çok meraklı. Bilmeyenler için hatırlatayım, bunlar iki ayrı kavram. Pms kısaltmasını yeni yeni kullanmaya başladık malum. Okuyanlarınız arasında da bu konuda yazan varsa alınıp sinirlenmesin bana. Kusura bakmayın ama bence biraz saçma.
Kızlar habire of reglim şiştim, yok pms dönemimdeyim sinirliyim deyip duruyor. Ve inanın okurken midem bulanıyor. Ya banane senin reglinden yani, ne gerek var bu kadar ayrıntıya. Ayrıca erkek okuyucular da var sonuçta. Tamam beğenmeyen okumasın, ya da regl çok normal bir olay ne var bunda gibi hazır cevaplarınızla bekliyorsunuz, tamam bir an önce yazı bitse de karşıt görüş yazsam yorum olarak da diyor olabilirsiniz. Ama cidden bu konudan kusacağım artık.

Hatun kişisi sevgilisiyle tartışıyor. Sinirliymiş bilmem neymiş diye millete çatıyor. Sonra da "ama pms dönemimdeyimmmm, sevgilim beni hiç anlamıyor, bana hiç saygı göstermiyor". İlk olarak, sen pms döneminde hassas olduğunu, sinirli olduğunu madem biliyorsun, neden karşındaki insanlara laf ediyorsun ki. Ben regl olduğumda ya da sinirli olduğumda sevgilim anlayış gösterir, gösteremediği ve tartıştığımız zaman da ben bilirim ki benim huysuzluğum yüzünden tartıştık. Hatam varsa eğer "sinirliydim hayatım özür dilerim" derim, o da bana "ben de özür dilerim canım" der biter. Ama siz hem pms döneminde sinirli olduğunuzun farkındasınız, hem de aşırı anlayış bekliyorsunuz.
Dünyadaki bütün kadınlar regl olur ve hepsinin öncesinde bir pms dönemleri vardır. Her kadın sizin gibi olsa savaş çıkar bence. Madem konu bu, ben regl dönemlerimde abartısız bir saat boyunca ağrıdan yerleri yumruklayarak ağladığımı hatırlıyorum. 3 ağrı kesici ve sıcak su da etki etmiyor ayrıca. Neden gelip buraya reglim geberdim öldüm bittim yazmıyorum ? Neden yazayım abi size ne yani ? Ne kadar normal de olsa açık açık konuşulmaması gerektiğini düşünüyorum, en azından bu kadar abartılmamalı. Hele bazıları regl dönemleri tatil edilsin kadınlara falan gibi çözüm önerileri getiriyor.
Bu konuda bir diğer saçmalıksa reklamlar. Voleybol takımı Orkid reklamında oynuyor sanırım. Tam top geliyor kız karşılamak yerine kıçındaki donu düzeltmeye çalışıyor ve topu kaçırıyor. O ara kıçına zoom yapıyor kamera. Neymiş, voleybolcu hanımefendi reglmiş, rahatsız bir ped varmış. Reklamda açık açık o an donunun içinde ne olduğunu biliyoruz, ve kızın o pis pedi düzeltmeye çalıştığını yine açık açık görüyoruz. Çünkü regl olan kızın kıçına zoom yapılmış. İğrençsin demeyin ben her gün televizyonda gördüğünüz şeyi dile getirdim sadece. Anlıyorum doğal bir olay da bu kadar da abartmayalım. Sümkürmek de doğal, sümüğünüzü anlatıyor musunuz burada ? Ya da sünnet de doğal, hatta genelde erkek olma merasimi gibi algılanıyor bizim milletimizde. Erkekler diyor mu kesmişler çıtım çıkmamış bilmem ne. Ayrıca en doğalı ne biliyor musunuz ? Biliyorsunuz tabi ki. Zaman zaman baya ağrıya sebep olan ve her gün düzenli olarak tekrarlanan, tekrarlanmadığı zaman sinir ve moral bozukluğuna neden olan çok doğal bir olay var. Sıçmak. Onu da anlatın bence. Çünkü çok doğal bir olay ne var ki ?

P.S: Üzgünümm çok kaba bir yazı oldu bu ama napiimmm pms dönemimdeyimm !!!

İyi geceler

2011-10-03T00:34:00.002+03:00

Sırf aseton almayı unuttuğum için ve bunu üç gündür yaptığım için kırmızı ojelerimin beşinci katını sürdüm. Yine de ikinci katını sürmüşçesine güzel göründüğü için sorun yok. Tek sorun soyulan yerleri olduğundan, kat kat sürmeye devam ettim. Bence aseton bu saatten sonra işe yaramayacak. Oje artık tırnağımla bütünleşmiş olmalı. Ve eminim ne kadar kurumasını beklesem de sabah kalktığımda çarşaf deseniyle parlaklığını kaybetmiş olacak.
Her zamanki gibi sabah 6.30 da uyanma ve anfide önlerde yer bulma gibi hayallerim var. Ama bu hafta alarmı nasıl kapattığımı bile hatırlamıyordum genelde. Ama yarın öyle olmayacak çünkü 5 dk aralarla üç tane alarm kuracağım. Annem en sonunda kafama bir tane patlatıp kalk artık der nasıl olsa. O benden geç kalktığı için erkenden elli kere uyandığı için sinirlenebilir. Dedemin vefatından beri annemle uyuyorum. Babamla ayrı olmaları bu sefer çok işime yaradı. Biyolojik saatim nedense kendini gece 4 de uyanmaya programladığı için ona sarılıp tekrar uyuyabiliyorum en azından.
Şimdi yatmazsam kalkamayacağım. İyi geceler.

Canın sıkılıyordu, şimdi sıkıl götün yerse demezler mi adama ?

2011-09-30T00:09:00.001+03:00

Son yazılarıma baktım da şöyle, ne kadar boktan şeylere üzülüp, ne kadar boktan şeyler için sinirlenmişim. "Çok sıkılıyorum, yapacak hiçbir şey yok, tatilim çok boş." bıdıbıdıdı. Geri zekalı beyinsiz al o zaman sana hayat ! Bak sana ne güzel bir meşgale verdim, artık sıkılmazsın, kafanı meşgul edecek yığınla şey var demezler mi adama ! Mükemmel bir ilişkim var, istediğim bölümü çok iyi bir devlet üniversitesinde okuyorum, sağlıklıyım. Ve o kadar normal ve güzel bir hayatım vardı ki ben sıkılmıştım. İnsanın şükretmeyi bilmemesi böyle işte. Halbuki sıkıldığım süre boyunca dedemin yanına çıkıp onunla sohbet edebilirdim.
Öyle şeyler oldu, öyle şeyler yaşandı ki, ne burada anlatabilirim, ne de anlatırsam siz samimiyetime inanırsınız. Zaten gerçekten anlatılacak şeyler değil. Ama siz siz olun, en yakınınızdaki insanlara bile güvenmeyin. Çekirdek aileniz, eşiniz ve bir iki dostunuz dışında hiç kimseyle çok görüşmeyin. Ama bu olanlardan sonra okuduğum bölüm için bir kez daha şükrettim. Yaşadığımız bu acının üzerine bize bir acı daha yaşattılar. En azından bunun hesabını sorabileceğim.

Uyuyamıyorum. Zaten sıçtığımın okuluna gitmek için 6.30 da kalkmam gerekiyor. Gece uykuya zaten zar zor dalıyorum, sonra da gecenin köründe uyanıyorum. Sabah ezanı okunmuşsa daha aydınlık oluyor uyuyabiliyorum. Ama karanlıksa ezan okunana kadar uyuyamıyorum. Küçükken ürkerdim sabah ezanından. Ama şimdi nasıl bir huzur veriyor anlatamam. İşte bu yüzden iki haftadır geceleri 4 saatten fazla uyumuyorum. Gece yarısı tekrar uykuya dalmayı başarırsam bu sefer uyanamıyorum okula geç kalıyorum. Sınıfta kalıp 3. sınıfa geçemeyen öğrenci çok olduğundan 3. ve 4. sınıflar tek ve çift numaralılar olarak ayrılmıyor, 400 kişi tek anfide ders görüyor. Okula geç kalırsan oturacak yer bulamıyorsun. En arka sıra dahil tamamı dolu. İnşallah daha ilk günler diye insanlar gaza gelmiştir de sonradan azalır. Yoksa geç kaldığım günler okula gitmem. Merdivende ders dinleyecek halim yok heralde. Neyse ki okuldaki 3. senemde artık, nihayet arkadaş diyebileceğim insanlar var. Bu seneki dersler nedense fazla teorik, hocalar hep masal anlatıyor gibi ve not alacak bir şey söylemiyorlar gibi geliyor. Sanki o anfinin büyük olduğunu ve arkadakilerin duyamayacağını bilmiyorlar gibi mikrofon zımbırtısını kullanmayan beyinsiz hocalar var. Sanki bir taraflarına monte etsinler diye konulmuş o alet oraya.

Sabah 7.30 otobüsüne yetişmezsem zaten kesin geç kalıyorum okula. O otobüsler o kadar erken bindiğim halde yine pis. Her gün temizlemiyorlar mı yoksa daha güneş doğmadan işe giden insanlar mı biniyor otobüse bilmiyorum ama camlar hep kafa yağı olmuş durumda.

Artık anneanneme gitmek de istemiyorum. Herkes dedemin ölümünü, gördükleri rüyaları yüzüncü kez anlatıyor. Kimse kimsenin iyileşmesine izin vermiyor. İlk defa sınav döneminin çabuk gelmesini istiyorum. En azından başka bir şeyle meşgul olayım. Ders çalışıp yatayım ki, yorgunluktan geberiyor olayım, kafamda sadece yatmadan önce tekrar ettiklerim olsun, sabaha kadar deliksiz uyuyayım.

Ne zaman "Daha kötü ne olabilir ki?" desem sorumun cevabını layığıyla aldım. Hayat beni o kadar seviyor ki, hiç cevapsız bırakmıyor. Bir daha sormayacağım bunu. "Daha ne kadar mutlu olabilirim ki?" diye deneyeceğim bu sefer. Belki bunun da cevabını verir bana. Şükürler olsun ki ailem ve sevgilim sağlıklı, ben sağlıklıyım.

Bitanecik dedeme...

2011-09-27T21:44:00.000+03:00

Dedemle yılbaşı gecesinden beri konuşmuyordum. Geçerli bir sebebim de vardı kendimce. Sonra dayımla annem yaşlı olduğunu, elini öpmem gerektiğini söylediler. Ben de elini öpmek istedim, ama elini çekti. Annem konuştu dedemle. Dedem benim onun için çok özel olduğumu, onda yerimin ayrı olduğunu, bu nedenle de çok kırıldığını söylemiş. Ben bunun üzerinde ısrarla dedemin elini öpmeye devam ettim ve sonunda gönlünü aldım. Sonra Ramazan ayı geldi. Almanya'dan dayımlar ve kuzenlerim geldi. Bütün Ramazan ayı her iftarı dedemlerde bütün aile birlikte geçirdik. Dedem hepimize her zamankinden iyi davrandı. Anneannemi hiç yormadı. Her iftarda kendi yanını bana ayırdı ve kilo alayım diye yememe içmeme özen gösterdi. Bana iki kilo aldırdı. Nasıl sağlıklı kalabilirim anlattı. Okulumu sordu, hukuk fakültesi kazanmamı istedi hep. Ben şimdi hukuk fakültesi 3. sınıftayım. Bunu konuşurken gururlandı. İlk kazandığımı öğrendiği zamanki gibi gözleri doldu. Hepimizin derslerini, işini sordu, eksiğimiz var mı diye sordu. Sahip olduklarını çocuklarının üzerine geçirdi. Arasının bozuk olduğu dayımdan hakkını helal etmesini istedi. Bayramı birlikte geçirdik. Harçlıklarını verdi bütün torunlarına. Almanya'ya dönen dayımı arayıp geri dönmesini, bu sefer onu çok özlediğini söyledi. Benim tatlı dedem. Aslında dayım da onu kırmayıp geri dönecekti. Ben gidip tatlı yanaklarını, ellerini öpecektim. Aslında üç kat üstümüzde oturuyordu. Yanına çok daha fazla gidebilirdim. Ama nasıl olsa bütün Ramazan ayını ve bayramı birlikte geçirmiştik. İki gün görmesem fark etmezdi ki. Ama fark ediyormuş işte. Şimdi bir dakikalığına eskiye dönüp ona doyasıya sarılmak için neler vermezdim ki. Benim akıllı, çalışkan, titiz, yardımsever, düşünceli, tatlı dedem...

14 Eylül Çarşamba sabahı saat 11'de kaybettik dedemi. Namazını kılarken kalp krizi geçirdi. Daha 68 yaşındaydı. Çok sağlıklıydı. Hiç yorulmazdı. Sevdiklerimin ölümünü düşünüp ağlama krizine giren ben, nasıl oldu da son bir ay dedemin yaptıklarından anlayamadım bir şeyler hissettiğini, her şeyi düzene soktuğunu... Canım benim, canım dedem.

İlk defa bir yakınımı kaybettim. Ve hiçbir şey bunun acısına benzemiyormuş. Biraz yazı yazmıştım ya, fırsatınız varken yaşayın bugünü diye, küs kalmayın sevdiklerinizle. Değerlerini bilin.

2 aylık büyüme süreci olan çiçek tohumları, dedemin mezarında iki günde büyüdü ve çiçek açtı. Dedem iyi bir yerde biliyorum. Mekanın cennet olsun hayatta tutunabileceğim en sağlam dalım, canım, büyük babam...

Uzun zaman sonra yoruldum :)

2011-09-14T01:57:00.000+03:00

Havalar çok sıcak bu ara. Aslında soğumasını istemiyorum ama blazer giymeyi çok sevdiğimden biraz serinleyebilir aslında. :)

Bugün tramvaydayız Hayat'la. Hani Kabataş'tan Bağcılar'a kadar giden ve her zaman çok kalabalık olanda. Bir turist topluluğu bindi ama nasıl bağırıyorlar anlatamam. Kendi ülkelerinde böyle değillerdir heralde. Onlar biner binmez yaşlı amcalar bağırmaya başladı ama tabi duymuyorlar kendi seslerinden. Zaten tıkış tıkış sinir olduk bir de onların seslerini dinliyoruz. Bu arada arkamdan bir kadın geçmeye çalışıyor ama pardon falan demek yok. Bana, yol açacak diye öyle bir çarptı ki dengemi kaybettim. Sinirlendim "yuhh yavaş" dedim. Kadın diyor ki bana "yuh dedi terbiyesiz." Ben de "sensiz terbiyesiz gerizekalı" dedim. Kadın hala söyleniyor falan Hayat da "uzatma tamam in artık" dedi kadına. Zaten kapı açıldı indi. Bu arada turistler aynı anda "heyy" dediler ve sustular. Ben sinirden gülmeye başladım. Bizim ineceğimiz durak geldi, bu arada tramvaydaki insanların sabrı taştı. Bir adam "yeterrrr, susun artık" diye bağırınca, sürü psikolojisiyle herkes susun diye bağırmaya başladı, sanki turistler anlayacakmış gibi :). Gerisini bilmiyorum, indik tramvaydan.

İşlerimizi hallettikten sonra bankaya gittk harcımı yatırmaya. Aslında harçlara zam gelmiş ama şöyle bir ayrıntı var. Bir ders için üçüncü kez kayıt yaptıranlar ve okulu uzatanlar içinmiş. O yüzden kurtuldum ben. :) Neyse işte gittik bankaya Hayat'la. Harcım 577 lira, zaten makbuzu kontrol ettim orada da öyle yazıyor. Zaten 20 lira artan para verdi koydum cüzdana çıktık. Akşam telefon geldi, kadın arıyor sizden eksik para almışız diye. Kontrol ettim gerçekten de verdiği 20 lira katlanmış, içinde bir tane daha var. Evet öyle yapmışsınız ben de görmedim dedim. Kadın "parayı getirebilir misiniz" dedi. Ama yatırdığım şube eve biraz uzak. Ayrıca benim bu hafta gerçekten işim var. Kadına söylüyorum tutturmuş "kasayı kapatmam lazım kapatamıyorum eksik olduğundan" diyor. Yani kendi yaptığı hata yüzünden ben tekrar o kadar yol gidecekmişim. Yaa dedim ben gelemem tekrar ancak haftaya getirebilirim. İşte kasayı kapatacakmış da bilmem ne. Bu ara bütün kurumlar kendi hatalarını benden çıkarıyor heralde. En son saatim arızalandığında da böyle sinir etmişlerdi beni. Ben "siz tamamlayın ben müsait olduğumda getireyim" diyorum yok. Sonra yarın sabah getirin deyince foyası çıktı. Yani sonuçta bugün kasayı kapatabilir. Hanımefendi kendi hatası yüzünden cebinden para vermek istemiyor ve benim getireceğime de inanmıyor heralde. Bir de bana sırf bir an önce götüreyim diye yalan söylüyor. Kusura bakmasınlar artık yeter yani, ne zaman gidebilirsem o zaman giderim.

İşte böyle garip bir gün geçirdik. Yoruldum baya. Bu arada Supernatural'ın 6 sezonunu da bitirdim. :) Artık izlediğim dizilerin yeni bölümleri başlıyor ama maalesef okul da başlıyor. :/ Gerçi sürekli "sıkıldım" dememden sıkılmışsınızdır :). Bir açıdan iyi okulun açılması. İnşallah güzel bir sene olur...

Mim 7#

2011-09-12T22:42:00.000+03:00

Ne yazayım diye düşünürken yapmam gereken bir mim olduğu aklıma geldi. Bu sefer mimin çok ilginç bir konusu var.

" Bir gün için karşı cinsin bedenine girseydik ancak ruhumuz ve beynimiz aynı kalsaydı ne yapardık ? "

Aslında baya düşünmem gerekti bu soruyu cevaplayabilmek için ama aklıma hiçbir şey gelmedi. Erkek olsaydım şunu şunu yapardım diyebileceğim tek şey öküz gibi bakışlara maruz kalmadan saat kaygısı taşımadan arkadaşlarımla dışarıda eğlenirdim. Ama kız kıza eğlenmedikten sonra ne anlamı var ki ? Erkek arkadaşımın bedenine girmek de istemezdim çünkü yapmasını istemediğim ya da oturup konuşmamızın işe yaramayacağı bir konu yok. Ama bir şey seçmem gerekse ben babamın bedenine girip onun hayatında bir şeyleri daha iyi hale getirmeye çalışırdım heralde. Şimdiden herkes yaptı bu mimi sanırım ama umarım Rory yapmamıştır. :)

Ben böyle kanuna böyle yönetmeliğe sıçıyım

2011-09-09T14:24:00.000+03:00

İki sene önce gayet bilinen bir markadan saat aldım. Hani saat bu alındığı zaman kaliteli alınması lazım denir ya, kaliteli olsa da bir bok ifade etmedi işte. Garanti süremin bitimine bir hafta kala saatim durdu, götürdüm. Bir ay boyunca tamirde kaldı. Sonra bana dendi ki üretim hatası, yeni bir saat alabilirsiniz. Dikkat edin eğer o bir haftalık zamanım kalmamış olsaydı garanti kapsamında değil denilecekti ve tamir edilebiliyorsa tamir için para alınacaktı, edilemiyorsa param çöpe gidecekti. Yeni alacağım saat için de yeni garanti süresi vermiyorlar. E bu saatte bozulursa ben sizin üretim hatanız yüzünden üstüne para mı ödeyeceğim dediğimde bana ne cevap verdiler biliyor musunuz ? Evet sanırım öyle olacak dediler. Yani resmen dalga geçer gibi. Peki ben sıçtırmayın ağzınıza dalga mı geçiyorsunuz lan benle ! diyebildim mi ? Hayır. Neden biliyor musunuz ?

Çünkü bizim çok süper adaletli ülkemizde "Garanti Belgesinin Uygulanma Esaslarına Dair Yönetmelik" denen bir bok var. Ve üretici firmalar da işlerine geliyor diye bu yönetmeliği kullanıyorlar. Bu yönetmelikte geçen ibare şu:

Madde 16 - Garanti uygulaması sırasında değiştirilen malın garanti süresi, satın alınan malın kalan garanti süresi ile sınırlıdır.

Yani ilk aldığım saatin, garanti süresinden bir hafta önce, üretim hatası sebebiyle durmasına rağmen, yeni alacağım ürünün garantisi olmayacak ve çıkan sorunlar yüzünden parası gidecek insan da ben olacağım. Ve bütün markalar da aynı yönetmeliği uyguluyorlar. Burada açık açık hak ihlali var ve ben ağzımı bile açamıyorum. Çünkü daha açmadan önlem almışlar.

Daha kaç tane gün ışığını kaçıracağım acaba ?

2011-09-07T21:30:00.000+03:00

En son ne zaman kendimle gurur duydum hatırlamıyorum. Sanırım 8. sınıfta en iyi lgs puanını aldığım için plaket verildiği zamandı. Lisede derslerim hiç çok iyi olmadı. Üniversitede istediğim yeri ve bölümü kazandığımda gurur duymuştum bir de. Çok iyi bir ortalama yapacaktım okulda. Ne oldu biliyor musunuz ? Bir hoca bile ismimi bilmiyor, arkadaş diye adlandırabileceğim bir kişi bile yok, ve alttan aldığım yığınla ders var. Ders çalışmıyorum, piyano çalışmıyorum, sosyal değilim. Şu son zamanlarda kaç tane resmim var biliyor musunuz ? Yok. İkinci sınıfın başında saçlarımı kızıl-bakır renge boyattım. Yani bir sene olmuş. Ve kızıl saçlarımla bir tane bile resmim yok. Sevdiklerimle kaç tane var ? Yok. Çok ısrar ediyorlar facebook aç diye, facebooktan nefret ediyorum. Ama mesela açtım. Profile koyacak resmim bile yok o derece.

Çok sevdiğim bir dostum vardı. En çok resmi o çekerdi. Onla görüşmüyoruz artık. Ayda bir belki. Okulu başka şehirde. Bana yalan söylemişti. Ben ona trip atmadım. Yalanını biliyorum, ben senin hep yanındayım dedim. İkinci defa aynı şeyi yaşadık, ben yine aynı şeyi yaptım. Sonra ne oldu biliyor musunuz ? Biz bu yaz sadece iki kere görüştük. Annesi ameliyat oldu. Geçen arayıp özür diledim yanında olamadım dedim. Seni sonra ararım deyip aramadı. Ona blog açtım, bare buraya yaz da iyi olduğunu bileyim, dedim. Yazmadı. Görüşmüyoruz.

Sevgilimle tatile gitmek, eğlenmek, yeni yerleri gezmek, piknik yapmak istedim, yapmadık. Okulda notlarımı yükselteyim, arkadaş edineyim, derslere katılayım dedim yapmadım.

Dizideki karakter "Haydi çıkalım, gün ışığını kaçırıyoruz." dedi. Kaç tane gün ışığını kaçırdım ben acaba, ya da kaç tanesini kaçırmaya devam edeceğim ?

Mayıştım iyice

2011-08-31T00:38:00.001+03:00

İlk defa bir hafta boyunca hiç post girmediğimi fark ettim. Böyle az post girenlere kızıyorum çünkü yazıları okumayı seviyorum. :) Neden giremedim çünkü bütün hafta sabah akşam Supernatural seyrettim. Hani öyle meşgul falan olduğumu sanmayın yani. İzledikçe daha çok mayıştım, daha çok uykum geldi ve daha çok izledim. Baya sardı yani.

Almanya'dan gelen kuzenimle vakit geçiriyoruz. Türkiye'ye gelmeden önce Yunanistan'da tatil yaptılar. Kavala diye bir şehir. Çok komik bir ayrıntı dikkatlerini çekmiş. Şehrin merkezindeki Constantinapolis tabelası. Yani nasıl içlerinde kalmışsa hala ülkede İstanbul yönünü gösteren tabelalar varmış bilmem kaç km kaldı diye. Acıdım valla yazık. :)

Bu arada bir şeyi merak ediyorum. Ben her yeni izleyicimin blogunu kesinlikle ziyaret ettim şimdiye kadar. 84 kişi oldu, blogu olan herkesin bloguna baktım, bağlantısında blogu görünmeyenlerinkine Google'dan baktım. Bundan sonraki her izleycime de bakacağım gibi görünüyor. Siz de öyle yapıyor musunuz onu merak ediyorum yoksa benim manyaklığım mı ? :) Yapanlar varsa da ne zaman pes ettiler falan. Yüzlerce izleyicisi hatta binden fazla izleyicisi olan bloglar artık yeni izleyici geldiğinde dikkat etmiyorlar mı mesela. Böyle saçma şeyleri merak ediyorum bu ara.

Ayrıca ben eyeliner sürerken çok zorlanıyorum. Püf noktasını bilen biri söyleyebilir mi lütfenn :)

Ve ayrıca Hilal Cebeci'den çok nefret ediyorum. Neden böyle taktım bu ara anlamadım. Halbuki malın teki yani. Bu arada Ak Parti gençlik kolları başkanının söylediği söze bittim. Biliyorsunuzdur panpiş "Beni neden Somali'ye götürmediniz?" demiş. Gençlik Kolu Başkanı da "Onların ekmeğe ihtiyacı var kaşara değil." demiş. Çokkkk güldüm. Gerçi görevinden uzaklaştırılmış ama bence terfi etmeliydi. :))

Mim 6#

2011-08-30T12:23:00.000+03:00

Canım Ezgi'cim beni mimlemiş. Konusu "Hangi Prensessin ?" Bu mim biraz mynetteki hangi sebzesin, hangi mevsimsin testleri gibi olmuş ama olsun prensesleri hepimiz severiz :)

Cinderella / Külkedisi :

[ ] Ebeveynlerinden biri vefat etti.
[ ] Cok ev isi yapman lazim
[*] süslenmeyi seviyorsun
[*] hayvanlari seviyorsun
[ ] annen cok sert
[ ] seni kiskanan kiz kardeslerin var
[ ] görüsünü söylemekten korkuyorsun
[ ] ayakkabilarini bikere arkadasinin evinde unuttun
[ ] sari sacin var

Jasmin / Yasmin :

[ ] Baban zengin/ önemli biri
[*] aptal degilsin
[ ] sen ötekinler gibi degilsin, degisiksin
[*] hayatta parasi cok oldugu icin birisiyle evlenmezsin
[*] kendine cok hedef koydun
[ ] fazla arkadasin yok
[*] özgürsün
[ ] zenginsin
[ ] ebeveynlerin hayatini kontrol etmek istiyor

Arielle:
[*] ebeveynlerinin seninle ilgili beklentileri cok
[*] kurallara uymaya calisiyorsun ama zor geliyor
[*] kiskirticisin azcik
[ ] 3ten fazla kardesin var
[ ] birsey topluyorsun
[*] uzun sacin var
[ ] ev hayvani olarak balikin vardi
[*] fazlaca meraklisin
[ ] cok safsin, herseye inaniyorsun

Schneewittchen / Pamuk Prenses :

[*] cirkin olmadigini biliyorsun
[ ] annen bazen seni kiskaniyor
[ ] az kalsin öldürülüyordun bi kere
[ ] Gida zehirlenmen vardi bikere
[ ] kisa sacin var
[ ] herkesle gidersin, tanimadigin insanlarlada
[ ] tüm arkadaslarin farkli
[ ] severek konusuyorsun
[ ] disarida icerden daha mutlusun

Mulan / Mulan savasci prenses :
[ ] erkek fatmasin
[ ] ailen/arkadaslarin biraz daha kiz gibi olmani istiyorlar
[ ] baska biri oldun bikere,kendin oldugun gibi olmadin
[ ] birisiyle kavga ettin
[ ] evden kacmayi düsündün
[ ] ebeveynlerin senin hayatini planliyorlar
[ ] iyi zamandan daha cok kötü zamanin vardi
[*] aileni okadar cok seviyorsun ki, onlari korumak icin herseyi yaparsin

Dornröschen:

[ ] ebeveynlerin olmadigi insanlarla beraber yasiyorsun
[ ] az kalsin genc ölüyordun
[*] sen nazik, sevgidolu ve düsüncelisin
[ ] sarki söyliyebiliyorsun
[*] hafta sonlari gec saate kadar uyuyorsun
[ ] cogu zamanini disarda gecirmeye calisiyorsun
[ ] manevi evlatsin, ebeveynlerin esah ebeveynlerin degil
[*] cok romantiksin
[ ] pembe en sevdigin renklerden biri

Pocahontas:

[ ] büyük illeri gezmeyi seviyorsun
[ ] dindar degilsin, daha cok spiritual
[ ] seninle ayni kökenli(türk) olmayan birisiyle çıktın
[ ] ailenden birini kaybettin
[*] ebeveynlerin seni cok koruyor
[ ] ailenden biri savasta suan
[*] dogayi seviyorsun
[ ] siyah saclarin var
[*] daha güzel daha egzotik bir yere tasinmak isterdin

Gördüğünüz gibi Arielle çıktım. Denizkızı olduğundan ve kızıl saçlı olduğundan gerçek benle örtüşüyor. Sen denizkızı mısın lan diyeceksiniz. Evet denizkızıyım ben. Şu an da dolayısıyla deniz seviyesinde yazıyorum. Nemo da yanımda.

Ben de pembemoralg ve Senorita'yı mimliyorum.

Galata'daki olayın iç yüzü ve beynini kullanmayı bilmeyen insan manzaraları

2011-08-23T18:32:00.000+03:00

Bu ülkede bir hastalık var. Yanlış bağlantı hastalığı diyeceğim buna. Mesela bir olay oluyor, arkasından olan tüm saçma sapan olaylar o olayla bağdaştırılıyor. Hiç mi gerçekten alakalı yönleri yok ? Tabi ki var. Şimdi bahsedeceğim konuda bağlantı var ama o kadar uzak ki.

Konumuz Kuledibi'nin boka sarması. Sen neden yorum yapıyorsun bu konuyla ilgili, nereden biliyorsun gerçekten olanları, yakından gördün mü diye sormayacağınızı, çünkü cevabı tahmin edebileceğinizi düşünüyorum. İstiklal Caddesi'nde masalar kaldırıldı. Olayın iç yüzünü anlatayım. Sayın Tayyip Erdoğan nedense Galata Kulesi çevresini gezmek istemiş. Orayı bilenler bilir. Enginar Cafe, Güney Restourant gibi yerlerin dışarıdaki masaları yüzünden geçecek yerimiz kalmadığını da bilirler. Başbakan orayı gezerken masalardan dolayı geçememiş ve Beyoğlu Belediye başkanı Ahmet Misbah Demircan'dan bir düzenleme yapmasını istemiş. Bu arada cafelerden birinin garsonu "Oo başbakanım şerefinize" diye içki ikram etmiş. E ramazan günü Tayyip Erdoğan'a suratında sırıtma ifadesiyle içki ikram edersen olacağı belli. Sinir katsayıları artmış falan fıstık. Normalde her mekan için dışarıda 3-5 masa izni var, ama bazı yerler çok masa koyuyorlarmışmış. Bu nedenle (Ramazan'ın sonuna kadar!) masalar kaldırılmış ve bir düzenleme yapılacakmış bayramdan sonra. İstiklal Caddesi'nde oturacak mekan kalmadı ve 2000 den fazla kişi işten çıkarıldı. Ayrıca bazı günler siftah yapamayan mekanlar var.

Bu durumdan rahatsız olan 100 kişi facebooktan anlaşmış ve Kuledibi'nde içelim demişler. İçsinler tabi ki en büyük hakları. Kimse kimsenin içki içmesine bir şey demez. Demediler de zaten. Günlerdir her gece en az 100 kişi Kuledibi'nde yerlerde oturup içki içiyor ve orada uyuyor. Hiçbir sorun yok. Tabi Kabahatler Kanunu diye bir sorun var onlar için o ayrı. Şimdi herkes ne diyor ? Ak Parti içki içme hürriyetini kısıtlamış. Peki bunu diyenler şunları biliyor mu çok merak ediyorum. Orada içki içen insanlar olayı abarttı. Bira yüzünden mesanelerinin patlamasına gönülleri el vermedi ve Kuledibi'ne, yolun ortasına işemeye başladılar. O kadar insan tuvalet ihtiyaçlarını yolun ortasında giderdi. Orada bulunan kapısı açık apartmanları kullanıp sevişmeye başladılar. Bazısının homoseksüel olduğunu önemsemiyorum bile. Hatta bazıları yattıkları yerden yaptı bunu. Çöpleri, sidikleri derken Galata boka döndü. Orada oturanlar şikayet ettiler, Anemon Otel dahil. Polis geldi ve uyardı. Ama onlar uyarılara kulak asmadılar ve devam ettiler. Hatta polise inat üst sokaklara çıkıp oraya işemeye başladılar ve camdan bakanlara "siz de yukarıdan işeyin, biz de aşağıda işiyoruz haha" dediler. Sonra ne oldu ? Sonunda polis müdahale etti. Şimdi ne arkadaşlar, suç masaları kaldırma kararını veren Ak Parti hükümetinin mi, kolluk kuvveti görevinin gereği olarak kamu düzeninin esaslarından olan dirlik ve esenlik sağlama amacıyla olaya müdahale eden polisin mi, apartmanları sidik kokan ve ertesi gün işe gidecekleri halde uyumak yerine o grubun söylediği şarkıları dinlemek zorunda oldukları için şikayet eden Kuledibi sakininin mi, yoksa daha onaylamadıkları bir şeye nasıl tepki göstereceklerini bile bilmeyen, dozunu kaçıran grubun mu ?

Sözlük yazarları hala iranmış, şakirtlikmiş, dincilikmiş konuşuyor. Lan oğlum insan olun biraz, gelip sizin evinize işeseler hoşunuza mı gidecek ? Hala kendi beyinleriyle düşünemeyenleri anlarım, olayların iç yüzünü bilmeden hükümete atıp tutanların toplumda yer edinme ve modaya uyma çabalarını da anlarım, gerçekten hükümetin icraatlarının çok saçma olduğunun ve polisin orantısız güç kullandığının farkındayım. Ama bu olay farklı. Biraz beyninizi kullanın. Orada gerçekte ne olup bittiğinden haberiniz yok. O yüzden haddinizi bilin biraz.

Bu da aynı olayla ilgili Ayşe Arman'ın yazısı.

Avukat kanunda yazanı söyledi diye yalancıysa, yalancı olmakla bir sorunum yok o halde

2011-08-21T15:01:00.028+03:00

Hep diyorum ya, karşınızdaki bir söz söyler de sinirlenirsiniz. Yapılacak üç şey vardır; sinirinizi belli edecek derecede ağır bir tepki vermek, ironi denen güzelliği kullanarak sakince lafı yapıştırmak ya da sadece susmak. Ben asla susamam bir kere. Susarsam var ya hayatım boyunca unutamam ve neden sustum diye kızarım kendime. İki sene önce bir şeye susmuştum hala içimdedir. Bu yüzden artık hayat felsefem cevap vermek yoksa kendi kendimi yerim valla. :D

Şimdi nereden başlasam anlatmaya, benim bir teyzem var. Aslında anlatılmaz yaşanır bir kadın ama ben anlatmaya çalışacağım. Eğer bir gün bu blogu okursa çok kötü olacak sanırım. Ama okumaz heralde neyse. Kendisi çok bencil, egoist, para düşkünü, çıkarcı bir insandır. Eğer size çok iyi davranıyorsa %500 bir isteği vardır. Sırf bazı konularda düşüncelerinizi değiştirmek için yalan söyler. Kendi çıkarları için de. Ve gözlerinizin öyle içine bakar, anlattığı şeyi öyle coşkulu anlatır ki, benim gibi aileden biri olup onu tanımazsanız hayatta anlayamazsınız yalanını. Sıcak davrandığında çok sıcaktır ama kesin bir sebebi vardır.

Kendisi ilk evliliğini 18 yaşında yaptı ve iki kızı oldu. 7 sene sonra aldı çantasını bize geldi. Çocuklarını da almamıştı yanına. Uzun bir süre çocukları görmek istedi ama göstermediler. Neyse sonuç olarak bu evliliğin boşanma davası 10 yıl sürdü. Bu arada başka biriyle tanıştı ve bir oğlu oldu. Avukatlarla baya haşır neşir oldu yani. Ayrıca başka şeylerde de avukata ihtiyacı oldu. Yani baya illallah etmiştir.

Bunları neden anlattım ? Çünkü biraz sonra söyleyeceğim kaba lafı etmesinin sebebini teşkil ediyor bunlar. Geçen anneannemlerdeyken teyzem avukatların aşağılık ve yalancı insanlar olduğunu söyledi baya. Şimdi insan denen varlık, haklarım var der ama ne olduklarını bilmez. Biz avukat olarak kendimizin ve aynı yerde yaşadığımız tüm insanların bütün haklarını biliyor olacağız. Sen daha haklarını bilmekten, dolayısıyla kendini savunabilmekten acizken, seni savunabilecek tek varlık olan avukat hakkında böyle konuşamazsın. Hele ki bu benim 2 sene sonraki sıfatımsa. Şimdi ben ona orada bu şekilde sinirli konuşmadım. Cevap vermek için genelde ironiyi kullanmayı severim ama verdiğim cevaplar o an için karşımdakini göt etmeye yeterli olur mu bilemem. Dayımlar falan da orada olduğundan çok belli edemedim sinirimi, sadece güldüm, onunla dalga geçtim, ve "sen sus bence, ilerde yine kesin ihtiyacın olur senin avukata" dedim, ve herkesle birlikte baya bir güldüm. Davalardan, avukatlardan 10 yıl çektiğini bilmesem gerçekten daha ağır bir tepki verirdim. Ama yeri değildi.

Bir insan birini öldürmüşse ve yasada onun cezasını indirici bir sebep varsa, o insan o sebebi kullanır. Bu en büyük hakkıdır. Mesela sen adam öldürmüşsün ama adam eşine küfür ettiği için sinirlenmişsin. Öldürmek hakkındır ceza çekme demiyoruz ki, sadece haksız tahrik yüzünden cezası azaltılır diyoruz. Avukat sırf o sebebi söyledi diye yalancı oluyorsa yalancı olmakla bir sorunum olmaz o halde.

Anket yaptım, oylayın lütfennn

2011-08-20T19:35:00.000+03:00

Arkadaşlar, Jano'nun yorumundan dolayı işkillendim, sağ tarafa bir anket koydum. Arka plan yeni biliyorsunuz. Desenleri yüzünden yazının okunması zorlaşıyor mu sizce? Yorumlarınıza göre değişiklik yapacağım yazıda. :) Es geçmeyin anketimi !!!! (işaret parmağı uyarı anlamında sallama modu)

Blogger N'lerini Seçiyor !

2011-08-20T03:19:00.000+03:00

Blogger'ın N'lerini seçiyoruz. Gerçekten eğlenceli bence. Ayrıntıları Birinceses'in şu yazısından öğrenebilirsiniz. Benim seçtiğim kişiler de mim yazarak kendi seçimlerini yapacaklar. N'ler kim olacak bakalım :)

En İyi Tasarıma Sahip Blogger : Birinceses

En Güncel Blogger : Missbone, Sıla

En Meraklı Blogger : Mia Wallace

En Çok Gezen Blogger : élla, Wear a Smile

En Çok Bilgilendiren Blogger : Lydia, Carlo Magno

En Çok Eleştiren Blogger : Carlo Magno

En Çok Kendini Anlatan Blogger : Cips Yiyemeyen Kız, Lazanya

En Akıcı Yazan Blogger : Leah, Ivır Zıvır Enstitüsü

En Aşık Blogger : Missbone, Ezgi'nin Günlüğü, Nora (:P)

En Çok Güldüren Blogger : Blogmania, Rory

Her türlü soru, istek ve şikayetlerinizi birinceses@gmail.com adresine mail olarak atabilirsiniz. Ayrıca soru sormak için Formspring hesabımı, kısa yorumlarınız için deTwitter hesabımı kullanabilirsiniz. Mim ay sonuna kadar devam edecek ve bayramın ilk günü Blogger N'lerini seçmiş olacak. (Bu kısmı yazdığınız yazıların altına kopyalarsanız çok memnun olurum.)

Bugünkü mönümüzde biz, kendimiz varız, hadi yiyip bitirelim birbirimizi

2011-08-19T23:08:00.000+03:00

İnanıyorum ki, insanların psikolojileri diğer insanlar yüzünden bozuluyor. Günaydın lan mal mısın yok neden bozulacaktı diyenleriniz olabilir, haklısınız da. Ama demek istediğim sadece küçükken aileniz, öğretmeniniz ya da arkadaşlarınız yüzünden geçirdiğiniz ağır travmalardan ibaret değil. O ağır travmalar çok etkiler tabi ki. Ben 14, kardeşim de 12 yaşındayken annemle babam, sorunlarını benim pat diye öğrenmem ve pat diye küçük kardeşimle konuşmam sonucunda ayrıldılar. Biz kardeşimle, babamın bizle yaşadığı döneme dair hiçbir şey hatırlamıyoruz. 5 yaşındaki erkek kuzenim de anne babası ayrıldığından ve sürekli sorunlara şahit olduğundan dolayı sapıkça ve sadistçe hareketler yapıyor.

Ama normal ve mutlu bir çocukluk geçirmiş insanların hiç mi sorunu olmuyor ? Tabi ki oluyor hatta bazen çok daha ağır sorunlar. İlkokulda bir çocuğun parmak kaldırıp konuşurken arkadaşlarının ona güldüğünü bir düşünsenize, çocuk hayatı boyunca öz güven sorunu yaşayabilir. Bir toplulukta konuşması gerektiğinde yanakları kızarmaya, terlemeye başlayabilir. Ya da genç bir kıza sevgilisinin ya da yakın bir arkadaşının söylediği bir söz, örneğin vücuduyla ilgili kötü bir yorum o kızın kompleks yapmasına, kendine güvenmemesine sebep olabilir. Çok daha kötü örnekler var ama buraya yazmak istemiyorum. İnsanların birbirlerine neler yaptıklarını bir düşünsenize !

Sadece bir kişinin düşüncesizce bir sözü gerçekten hayatı çekilmez hale getirebilir. Herkes benzeri örnekleri yaşamıştır hayatı boyunca, düşüncesiz biri yüzünden moralini bozmuştur. Bir kaç gün üzülüp sonra atlatabilenler ne ala, ama takıntı haline getirenler var. Ve insan denen varlık tüm bunları kendi yaşadığı ve bildiği halde hala etrafındaki kişilere karşı aynı düşüncesizlikle, özensizlikle davranabiliyor. Acaba üzülür mü kırılır mı diye düşünen kimse yok. Ya da o öyle bir insan onu öyle kabullenmeliyiz diyen kimse yok. Tamam karşımızdaki insanın bir yönünü düzeltmesi gerekiyorsa, bir hata yapmışsa uyarılmalıdır. Ama kimse uyarmayı, yardımcı olmayı tercih etmez, onun yerine dalga geçip aşağılarlar. Daha da kötüsü dedikodusunu yaparlar. En nefret ettiğim şey. Acaba arkamdan bir şey derler mi sorusunu kendime sormaktan nefret ediyorum. Ben hiç mi dedikodu yapmıyorum ? Yapıyorum. Siz de yapıyorsunuz. Ve sizin de dedikodunuz yapılıyor. Hepimiz insanız ve maalesef insan denen varlık o kadar yüce bir yaratık değil artık. Biriyle konuşurken, o kişinin laf arasında hoşunuza gitmeyen bir söz söylediğini düşünün. Haddi olmayan bir söz. Eğer o an ağzının payını vermezseniz içiniz içinizi yer. Halbuki o belki farkında bile değildir sizi ne kadar sinirlendirdiğinin. O kadar özensizdir insan ilişkilerinde. Farkındaysanız birbirimizi gerçekten zorluyoruz.

Ee yaşamayalım o zaman, bunları kafaya takarak ömür mü geçer ? Geçmez. Ama önemli olan en yakınlarınıza gerçekten güvenmeniz. Daha doğrusu sadece güvenebileceğiniz insanlarla yakın olmanız. Şanslıyım ki benim arkamdan kötü konuşmayacağına, konuşan olursa da susturacağına emin olduğum insanlar var. Maalesef hayatımdan çıkaramayacağım kadar yakın olmak zorunda olduğum ve güvenmediğim insanlar da var. Napalım yani ölelim mi ?

Bu ara yazdığım yazılara bakılırsa evet ölelim.

Hayal kurmanın da, düşüncelerin de bir sınırı olmalı

2011-08-18T18:19:00.001+03:00

Bazen düşüncelerim beni yoruyor. Ölüm, sakatlık ya da kaza gibi konulardan bahsedilmesin benim yanımda. Hemen sevdiklerim aklıma geliyor. Aklıma çok kötü senaryolar geliyor ve ben mal gibi hüngür hüngür ağlamaya başlıyorum. Allah korusun yani evrendeki çekim yasası doğruysa bir an önce dursam iyi olacak, ki ben doğru olduğuna inanıyorum.

Sırf aklıma gelen kötü senaryolar yüzünden ağlayabilecek, sonra bunlar aklıma geldiği için kendime kızıp tekrar ağlayabilecek, ya da ağlamazsam neden ağlamıyorsun lan üzülmeyecek misin yoksa diye kendine kızıp ağlayabilecek iğrenç ötesi bir bünyeye sahibim. Anı yaşamak neden bu kadar önemli daha iyi anlıyorum. O an ne yapıyorsam ona konsantre olsam aslında, yaşadığım ana konsantre olsam, olmamış şeyleri olmuş gibi düşünmesem, çok fazla hayal kurup hayal kırıklığına uğramasam hayatım çok daha güzel olacak sanırım.

Gerçekte olduğunda çok sevineceğiniz bir şeyin hayalini kurduğunuzda da içinizde bir sevinç olur. Ama o hayali elli kere kurarsanız ellincide de aynı heyecanı duymayı beklemeyin. Çünkü gerçekten artık o sahne sizin için tanıdık olur. Benim bunları anlamam zaman aldı tabi. Neden artık hayal ettiğimde heyecanlanmıyorum diye de ağladım çünkü. Gereksiz gerçekten gereksiz. Zamana bırakmak lazım. Ya daha sevgilimin askere gitmesine en az 5 sene var, okulunu bitirecek, belki staj yapacak, belki erteleyecek... Ama ben şimdiden onun stresini bile yaşayabiliyorum. O an geldiğinde, yani hayal ettiğim şeylerin gerçekleşeceği an, zaten üzülmem gerekiyorsa üzüleceğim, sevinmem gerekiyosa sevineceğim. Sevineceğimi çok düşünürsem beklentim çok yüksek olur ve o şey gerçekleştiğinde mutlu bile olsam hayalim o kadar büyüktür ki mutluluğumu hakkını vererek yaşayamam. Eğer üzüleceğim şey için önceden üzülmeye başlarsam gereksiz bir şekilde kendimi yıpratmış olurum. Sonuçta o an geldiğinde zaten o şeyin acısını dibine kadar yaşayabilirim. Hatta aklıma gelen kötü senaryoların gerçekleşme ihtimali de az olduğuna göre hiç yaşamayacağım şeyler için üzülmüş olup, bugünümden çalmış olurum.

Aslında biraz günah çıkarma yazısı gibi oldu. Kendi kendime çözümler ürettim. Ama bu çözümlerin kesinlikle işe yarayacağından eminim. Deniyorum kendimi. Daha iyiym bunları uyguladığımdan beri. Hayal kurun ama sınırı olsun her zaman. Demek istediğim o.

SIKILDIMMM

2011-08-16T13:22:00.000+03:00

İnsanların biyolojik saatine göre 11-3 arası uyuyor olmaları gerekiyormuş. Çünkü hücreler yenileniyor ve ertesi güne gerçekten dinlenmiş olarak kalkılıyormuş. Yani 3 ten sonra yatarsanız enerji toplayıp kalkmış olabilirsiniz ama vücudunuz yeterince dinlenmemiş oluyor.

Ramazanın başından beri 5 ten önce yatmıyorum ve artık ciddi ciddi kendimi yorgun hissetmeye başladım. Öğlen ikiye kadar uyuyorum hala mal gibiyim. Dün de saat 12 de teyzem arayıp uyandırdı.

“Nora çabuk gel eve yarasa girdi” diye. Ne ayak lan diye çıktım, cidden girmiş eve perdenin arkasında duruyor. Biz kıpırdadığımız anda kafamıza doğru uçuyor. Yarasalar kör olduğundan sert yüzeyleri, konabilecekleri yerleri gönderdikleri elektromanyetik dalgalarla belirliyorlarmış. O yüzden kafamıza kafamıza uçuyordu sanırım neyse. Teyzem açmış önüne şemsiyeyi yarasa geldiği an uzaklaştırıyor. En son perdenin arkasına girdiği an teyzem oyuncak tüfekle indirdi kafasına. Düştü. Maalesef kanadı zedelenmiş. İstemezdim ama evde yarasa da ilk defa görüyorum ne yapacağımızı şaşırdık. Üstelik kuluçka dönemleri olduğundan evlere girip kuytu bir köşede yavruluyormuş. Neyse ki öyle bir şey olmamış. Ama görseniz nasıl ince kanatları sırf deri, zaten fare gibi bir şey. Neyse iğrenç, aklıma geldikçe ürperiyorum.

Gördüğünüz gibi hayatımdaki tek atraksiyon yarasa. Her gün evdeyim. Sevgilimle buluşmak, alışveriş yapmak ve liste yapıp uygulayamamak dışında hiçbir uğraşım yok. Zaten bir şey yapmaya enerjim de yok. Gerçekten bütün gün uyumak istiyorum. Bütün yaz tatilim böyle geçti, gerçekten acınacak haldeyim. Yaz tatili dediğin böyle geçmemeli, valla böyle geçmemeli ya. Geberdim abi evde oturmaktan yatağa yapıştım artık ya. Can sıkıntısından ölünebiliyorsa gerçekten büyük risk altındayım şu an. Çünkü gerçekten sınırdayım. Sıkıntının ve sinirin sınırındayım yani. Bare çalışsaydım da para kazansaydım ya. İçine ediyim böyle işin.

Beni Benden Alanlar Part 5

2011-08-13T15:05:00.000+03:00

Geçen hayat’la bir cafeye gittik. Bir süre sonra lise öğrencileri geldiler. Tatil dönemi nereden anladın liseli olduklarını derseniz, hemen cevap vereyim, kızın kolunda kocaman harflerle Kurt Cobain yazıyordu. Yani tamam hepimiz ergen olduk ama o kadar da olmadık ! Yuh dedim. Özentilik, ilgi isteği, kendini kanıtlama çabası hepsi birbirine karışmış ve o kızda vücut bulmuş. Ama o cafede asıl beni benden alan başka bir şey vardı. Daha önce de gitmiştik oraya, garsonlar değişmişti bu sefer. Ama bu garsonların beceriksiz oldukları zaten belli. İki kahve içip kalkalım dedik. Baktım çocuk kahvelere hafiften bir şekil yapıyor ama anlamadım. Diğer garson getirdi kahveleri ama biraz döktüğü için şekli bozdu anlaşılan. Bu çocuk bizim kahvelerin üzerine çilek sosundan kalpler yapmış. Ne desek bilemedik. :) Bir de bağırıyor oradan “Ya ben kalp yapmıştım bozdu o yeaa” diye. Neyse içelim artık dedim ama, yani siz deyin musluk suyu, ben diyeyim bir hafta beklemiş su, siz diyin iki hafta beklemiş su… Yani böyle bir kahve olamaz. Acelemiz var gibi kalkıp kaçtık oradan. Daha da gitmem. Kalplere rağmen gitmem.

Şimdi insanlar tatile giderler, çoğu zaman da yeni yerler deneme isteğinden dolayı hiç bilmedikleri bir yere giderler. Gezerler, fotoğraf çekerler, alışveriş yaparlar… Zaten her tatil yerinde de çarşımsı bir yer vardır. Orada anahtarlıklar, kül tablaları, “… hatırası” yazan, duvara asılabilen, konsolun ya da sehpanın üzerine koyulabilen bir sürü süs vardır. Ve o tatilci kişi kesinlikle üstünde gittiği yerin isminin yazılı olduğu bir hatıra alır. Buraya kadar her şey normal. Anormal kısım, beni benden alan kısım buradan sonra başlıyor. Çünkü tatilci kişi alır o hatırayı size verir. Neymiş hediye almış. Arkadaşım ben napıyım senin hatıralarını ? Sen tatile gittin oraya, anıların vardır, benim evimde bir “… hatırası” neden olsun ? Ben oraya gitmedim ki ! Hayır hediye alacaksan anlamlı, kullanışlı, oraya özgü bir şey al. Neden bak sen gidemedin bare hatırası olsun diyerekten kül tablası, anahtarlık gibi herkeste zibilyon tane olan eşyanın ” … hatırası” olanını alıyorsun ? Tamam iyi niyetlisin, düşünmüş almışsın da her tatilden dönen aynısını yapıyor. Ben ne mantıkla bu hediyelerin alındığını anlamıyorum işte. Evde bir sürü hatıra var ama hiçbiri benim değil.

Kadınlar makyajı sever tamam, ben de severim. Değişik renkleri kullanarak güzelleşmek isterler, ben de isterim tamam ama göz makyajı hassas bir konu bence. Ya öyle kötü makyajlar görüyorum ki. Açıkça söyleyeyim ben renkli göz makyajından nefret ederim zaten ama gerçekten yakıştırarak yapmasını bilenler var. Ama bu insanlar o kadar nadir ki. Ya insan kendi düğününde palyaço gibi olmayı neden istesin ? Kuaförler size sesleniyorum. Gelin makyajında bütün göze maviyi moru bulamayın. Ya o gelinlerin yanında hiç mi arkadaşları yok, hiç mi onları seven biri yok ? Biri de uyarmaz mı kızım bu suratının hali ne diye ? Ben gelin makyajımı kendim yapmaya karar verdim bu makyajları gördükten sonra. Ama kendini öyle beğenen de var naparsın. Geçen bir resimde cırtlak turuncu elbisenin altına siyah ince çorap ve siyah ayakkabı giyen gördüm. Daha ne diyeyim ki.

Bu arada artık twitterım var.. Oradan da takip edebilirsiniz. :)

http://twitter.com/#!/NoraUtopya

Mim 4#

2011-08-12T09:46:00.001+03:00

Aslında çok uykum var. Gecenin köründe yattığım halde erkenden kalktım nedense ama şu postu yazar yazmaz geri yatacağım. :)

Bir İnce Ses beni mimlemiş. Mimin konusu " Çok beğendiğiniz, izlemekten asla sıkılmayacağınızı düşündüğünüz 3 filmi (Üçlemeler üç film olarak sayılacaktır), neden bu kadar beğendiğinizi de açıklayarak yazın."

Kendimle ilgili 7 gerçek miminin konusunu kapsayan bir bilgi vereyim. Ben "en" lerimi sayamam. Yani çok saçma biliyorum ama yok galiba benim en im. Yani ne saysam daha en i var gibi geliyor. Beni en çok üzecek şeyi sorsalar aklıma otuz tane şey gelir, gelmeyen kesin en im lan ne ki acaba diye düşünürüm. Stres olurum ya en im bu değilse diye. Böyle arkadaş ortamında en ler sorulduğunda da bi terlemeye başlarım, ne ki lan benimki, şimdi bana sorcaklar, bare düzgün bi cevap bulayım, niye en im yok lan benim diye mallaşırım. Sevgilimin film arşivi ve bana önerdiği filmler bu kadar mükemmel olmasa bu mimi de yazamazdım kesin. Hatta ona buradan teşekkür ediyorum :).

Neyse uzatmayarak aklıma gelen en leri sebepleriyle sayayım.
The Fall : Benim bir filmde aradığım önemli özellikler sahneler ve müziklerdir. Bu film de bu açılardan muhteşem. Bir blogger bu film için "her sahnesi fotoğraf karesi gibi, sesini kapatıp bile izleyebilirim" demiş. Çok da güzel demiş. Anlatılan çok güzel bir hikaye var, sahneleri izlerken insan bazen şaşırıyor nasıl bir hayal gücü diye. Gerçek dünyanın dışında bir de masal dünyasını izliyoruz filmde. Çok keyifli, biraz da dramatik bir film.

Mr. Nobody : Bu filmin de sahneleri ve müzikleri muhteşem. İkisinin ortak özelliği de hayal dünyasını çok iyi bir şekilde yansıtması zaten. Bu filmde bir çocuğun vermesi gereken bir karar ve bu kararın sonuçlarında yaşanacak üç ayrı olasılık, üç ayrı hayat var. Üç hayat da gayet keyifli bir şekilde işlenmiş, geçişleri çok iyi. Yine hayal gücüne hayran kaldığım sahneler var. Müzikleri tek kelimeyle mükemmel. İzlenmesi gereken bir film.

Celda 211: Diğer iki filmden çok farklı tür olarak. Filmde genç bir gardiyan var. Yeni atandığı hapishaneyi gezmek için gittiğinde hapishanede mahkumlar bir isyan başlatıyor, ve genç gardiyanın hayatta kalabilmesi için mahkumlardan biri gibi davranması gerekiyor. Film böyle başlıyor ve çok akıcı bir şekilde devam ediyor. Gardiyanın açık vermemek için yapmak zorunda kaldıkları, bir yandan çıkıp hamile eşinin yanına dönebilme isteği çok güzel işlenmiş. Tavsiye ediyorum.

Önceden mimlenenler varsa dikkate almasınlar, çok takip edemedim. Mimlediklerim:
Carlo Magno
beni güney kore'ye uçur
Ezgi'nin Günlüğü

Arkadaşlar iyidir, bok iyidir.

2011-08-08T05:25:00.000+03:00

Nazara çoğunuz inanıyorsunuzdur heralde. Ben de inanıyordum. Yani olabilir, neden olmasın tabi ki, zaten arkadaşım bluzumu beğenmişti üstüne sıcak çikolata dökülmüştü, iki kere de akik yüzüğüm çat diye kırılmıştı falan... Böyle sanıyordum ben. Ama değilmiş, çok çok ötesiymiş. Öyle kötü bir enerjisi varmış ki, en sevdiğinizle aranıza duvar örüyormuş, psikolojik olarak kendinizi bok gibi hissettiriyormuş ve düşüncelerinizi kontrol edemeyeceğiniz duruma getiriyormuş.

Biliyorum, Nora kötü olsun bok gibi olsun diye düşünmek değil, sadece içten içe kıskanmak yüzünden oluyor bunlar. Ama neden ? Yakın arkadaşlık böyle olmamalı. Dostlukta kıskançlık olmamalı. Ben, benim adıma sevineceğini bildiğim bir dostuma mutluluğumu içimden geldiği gibi anlatabilmeliyim. Lan ya nazar değdirirse diye düşünmemeliyim. Çünkü bilmeliyim karşımdaki öyle saf bir şekilde seviyor ki beni kıskanmaz.

Çok nadir de olsa gerçekten böyle arkadaşlarım var sanmıştım. Biri yukarıda yazan şeylerin konusunu oluşturuyor, diğerini de şimdi anlatacağım. Lise 1 den beri en iyi arkadaşımdı. Birbirimizin burnu aksa silerdik o dereceydi. Onun sevgilisi başka bir ülkede yaşadığından çok özlerdi, ne zaman üstesinden gelemeyeceğini düşündüğü bir durum olsa beni arardı. Ben habire aralarını düzeltirdim. Sevgilisi ne zaman Türkiye'ye gelecek olsa arkadaşımla alışveriş yapardık. Tatile gidecekleri yeri bile ben ayarlardım. Her şeyi konuşurduk, çok eğlenirdik. Sınıfımızdaki diğer kızlar saçmaladılar, içtiler, sıçtılar... Ama biz hep asildik. Hiç dalga konusu olmadık, hep mantıklıydık, uzaktan bakıp gülerdik saçmalıklara.

Lise bitti. Her zamanki gibi asla ayrılmayacağız diye sözler verildi. İlk zamanlar görüşüyorduk, çok özlüyorduk birbirimizi. Bir şey olduğunda direk birbirimizi arardık. Ben üniversitede ince eleyip sık dokuyarak, uzun süre sonunda gerçekten anlaşabileceğim insanlarla arkadaşlık kurdum. Ama o çok daha kısa zamanda çok daha fazla kişiyle arkadaşlık kurdu. Beni daha az aramaya başladı. Bu arada benim pek arkadaşım olmadığını biliyordu. Bir gün aradım, ki hep ben arıyordum, arkadaşlarıylaymış. Sohbet edelim derken kızlar arkadan "off kapat ya gel hadi" falan dediler. O da "ayy kızlar çağırıyo bak sinirleniyolaar" dedi. Ben de şakayla karışık "oo iki günlük insanlar 6 senelik arkadaşının telefonunu kapattırıyo vay anasını" dedim. Ama ne kapris yaptım, ne yüzüne vurdum. Aradan zaman geçti. Sevgilisiyle kavga etti, yine beni aradı. Ben aralarını düzeltmeye çalışırken, sevgilisi bana o kadar ağır bir laf söyledi ki, öyle bir hakaret etti ki, daha tek kelime etmedim. Ve arkadaşım beni savunmayı bırakın, tek kelime etmedi. Sonrasında da bir özür bile dilemedi. Baya tartıştık, aradan zaman geçti, buluştuk. Neden böyle olduk diye konuşuyorduk.

Nora: Sevgilin yüzünden.
m..: Bence uzun süredir biriken şeylerdi.
N: Öyle tabi.
m:Ben aramızda bir kıskançlık olduğunu düşünüyorum.
N: Nasıl yani ? Sen beni kıskandın mı ? ( o kadar safım ki )
m: Hayır.
N: Ne ? Ben mi seni kıskandım yani ?
m: Evet.
N: Şaka mı ? Ne konuda? Nasıl yani?
m: Ya bir histi sadece. Örnek verecek bir olay yok.
N: Saçmalama bir şey olmuş ki öyle bir kanıya varmışsın.
m: Aslında şeyy, bence sen benim üniversitedeki arkadaşlarımı kıskandın, senin olmadı ya arkadaşın.
N: ( Hönkkk !!!! o.O ) Nasıl ya ? Sen ciddi misin ?
m: Yani öyle hissetmiştim, belki de yanlış anlamışımdır.
N: m, sende benim kıskanabileceğim hiçbir şey olamaz ki
m: (Hönkk ) hımm, ben yanlış anlamışım.
N: Evet kesinlikle çok yanlış anlamışsın.
m:...

Hayatımda, aramızda kıskançlık olmayacağını düşündüğüm nadir insanlardan biriydi. O kadar şaşırdım ki size anlatamam. Bir arkadaşımı kaybettim o an. Kız kardeşim gibiydi. Onun hayatında kıskanabileceğim hiçbir şey olamayacağını söylediğimde suratının ifadesini gördüm ya , bütün hıncımı almış oldum. En iyi arkadaşlarımdan birini elimden aldığı için ona duyduğum kızgınlığı bir nebze köreltti.

20 yaşımdayım, 19 yıllık bir iki dostum var. Onların dışında hayatımda arkadaş sıfatıyla kimseyi istemiyorum. Bu yüzden işte.

Ne olursan ol yine gel(me)

2011-08-05T05:37:00.000+03:00

Bazı insanların seçimlerine saygı duymayı, bazı insanlardan uzak durmayı, bazı insanları seviyor gibi davranmayı, bazı insanlara yalandan da olsa gülmeyi... Kısaca insanlara tahammül edebilmeyi öğrenmem lazım.

Kuzenim veganizmden bahsetti. Veganizm, vejetaryenliğin de ötesinde. Yani bırakın et yememeyi, hayvanlardan elde edilen hiçbir şeyi kullanmıyor, hiçbir besini tüketmiyorlarmış. Et, süt, peynir, bal, yumurta, yoğurt, margarin... Deri ve yün giymiyorlar. Yani siz modaya uygun ayakkabı ararken onlar hayvansal maddeden yapılmamış ayakkabı arıyorlar. Amaç hayvanları herhangi bir şekilde kullanmanın etik olarak yanlış olduğunu vurgulamak.
Şimdi en başta gerçekten beyni olan insan bunu yapmamalı diye düşündüm. Gerçekten hayvanlardan elde edilen besinler o kadar fazla ki. Yani sadece bitkiyle yaşayan bir insanın ne kadar sağlıklı olmasını bekleyebilirsiniz ki ? İnsan yapı itibariyle proteine ihtiyaç duyar ve ne kadar diğer maddelerden alınabileceği söylense de hayvansal ürünlerden alınan protein gibi olmaz. Doğanın kanunu bu. Hayvanlar yaşamak için birbirini öldürüyor, biz de daha sağlıklı yaşamak için hayvanları öldürüyoruz. Bence asıl sorun onların öldürülmesinde değil, öldürülme şeklinde. Gerçekten hayvanlara eziyet edene ben insan demem zaten. Ama vegan olmak da, nasıl diyeyim, ölelim lan o zaman.

İşte ben kendi kendime böyle çıkarımlar yaparken, kendime kızmaya başladım. Ben böyle o insanların yaptıklarının ne kadar saçma olduğunu düşünüyorsam, onlar da benim yaptığımın saçma olduğunu söyleyebilir, hatta bana duyarsız bile diyebilirler. Peki ben, her zaman insanların seçimlerine saygı duyan ben, neden bu kadar tepki veriyordum ki ? İlerde vegan birine denk gelsem kim bilir ne kadar önyargıyla yaklaşacaktım, ve belki o biri çok iyi bir insan olacaktı, kaybeden ben olacaktım. Nasıl kimse beni yargılayamaz, bu benim hayatım, dönüp kendi kıçlarındaki boku temizlesinler diyebiliyorsam, onlar da der bunu. Ve sonuna kadar da haklı olurlar.

En nefret ettiğim şey ben inandığım şeyi anlatmaya çalışırken, karşımdaki kişinin gözlerinden; beni yargıladığını, kendince küçük gördüğünü hissetmekken, ben nasıl insanlara bu kadar önyargılı yaklaşabilirim ki ? Ne hakla ? O yüzden insanların seçimlerine saygı duymayı öğreneceğim, insan olmak da bunu gerektirir. İşte hayvanlar bunu yapamadığı için biz onlardan üstünüz ve onları yiyebiliriz. Şaka.

Bazı insanlardan da cidden uzak durmalıyım. Mesela ne kadar kassam da apaçilere önyargısız yaklaşamam, onlara saygı duymayı deneyemem. Neredeyse kıçlarından düşecek, ayak bileğine doğru daralan o pantolonu giyene ben erkek bile demem ki nasıl saygı duyayım ? İğrenç kıyafetler, iğrenç saçlar, iğrenç tavırlar, bakışlar, müzikler... En kötüsü bunların oturmuş bir karakterinin olmaması, hepsinin özenti olması. Başlıca belirtidir bu zaten.
Onlardan uzak durmak kolay da, insan en yakını sandığı kişiden uzak durmayı nasıl becerebilir ki ? Ama yapmak zorundayım. Hayat'ıma zarar veriyor, hayatıma zarar veriyor, ilişkime zarar veriyor, bana zarar veriyor.

Seviyor gibi davranmak ve yalandan gülmek daha kolay şeyler. Zaten ikisi de aynı kapıya çıkıyor. Yalandan gülmek konusunda yazmıştım. Çok kötü bir şey aslında. Nasıl zorlandıysam gece rüyamda bir arkadaşıma yalandan gülmek zorunda kalıyordum. Sonra hass... bu rüya gülmesem de olur dedim ve huzurla uyudum. Görün ne kadar iğrenç bir şey benim için.

Bu kadar çok düşünmesem bazı şeyleri, anı yaşasam güzel olacak artık.

Sadece bir hakkınız olsa hayatınızda hangi günü yaşamamış olmayı dilerdiniz?

2011-08-01T02:45:00.000+03:00

Fringe felsefesi; her hareketimiz evrende bir dalgalanma yapar ve bu dalgalanma hiç beklenmedik ve kesin sonuçlar doğurur.

Hayatında hangi günün hiç yaşanmamış olmasını dilerdin diye sorsalar, bugün derdim. Yapmam gereken tek şey susmaktı. Eğer sussaydım, susabilseydim, kimse sinir krizi geçirmeyecekti. Şu an daha huzurlu olacaktım. Her aklıma geldiğinde karnıma ağrılar girmeyecekti. Her şeyden daha çok baskı yapan tek şey var, o da kendi vicdanımız. Gerçekten yalan söylemek konusunda uzman olsak, dışarıdaki herkesi yalanlarımıza inandırsak, ne olursa olsun insanın kendi içindeki ses susmayınca hiçbir anlam ifade etmez. Vicdan azabı kadar süründüren bir şey daha yok. Yiyip bitirir insanı. Yorar, hayattan bezdirir, yıpratır,içten çürütür, delirtir, cenin pozisyonunda ağlatır. Gerçekten vicdan azabı çektiren bir şey yaptıysanız sıçtınız.

Gerçekten bir şey yaparken, bir şey söylerken düşünmek lazım. Zor bir durumla karşılaşıldığında, bir dakikalığına durup düşünmek lazım. Hatta bazen gerçekten susmak lazım. Susmak çok şey kazandırmayabilir ama konuşmak bazen çok şey kaybettirebilir. Bunu anladım.

Hatta mim konusu buldum. Bu yazıyı okuyan herkes için. Lütfen cevaplayın, çok merak ettim çünkü :). Hayatınızda bir günü yaşamamış olmayı dileseniz hangi gün olurdu ? Ya da bir olay için zamanı geri alma şansınız olsaydı hangi olay olurdu ?

Bi saçma sapan konuşmayın be

2011-07-29T12:14:00.001+03:00

Offf ama ben gerçekten bir blog okurken yazarın sürekli kendinden çok farklı ve özel bir insan olarak bahsetmesinden sıkıldım. Ben çok böyleyim ben çok şöyleyim, uçlarda yaşıyorum.

"Sayın okuyucularım, ben aslında normalde insanların hiç sevmediği şeyleri seviyorum, yani ben çok farklıyım sizden. Çocukluğum da öyleymiş benim, çok yaramazmışım ehe. Ben şöyle şöyle yaparmışım çocukken de. Yani doğduğumdan beri sizden daha özel ve farklı olduğum belliymiş. Yüksek yerlerden kafa üstü atlıyormuşum ehe."

"Ben deliyim, biraz psikopatım sanırım... Bazen öyle şeyler yapıyorum ki nasıl cesaret edilir ki o şeylere. Siz edemezsiniz de ben çok deliyim yeaa. Çok düzensizim, çok manyağım, arkadaşlarım da hep grubun psikopatı derler bana. Küçüklüğümden beri hep kurallara karşı çıktım. Bizimkiler de hep diyo zaten benle hiç başa çıkamazlarmış. Kendimi tuvalete kilitleyip üç gün çıkmazmışım sinirlendiğimde yeaa."

"Ya işte bana ne kadar güzel olduğumu falan söylüyorlar ama bence değilimm. Uzun boylu, zayıf, renkli gözlü, uzun saçlı olabilirim belki insanlara çekici geliyor olabilirim ama ben kendimi hiç beğenmiyoruuuummm. Yani bir aile ziyaretine gidiyoruz bütün konuşma ben ne kadar büyümüşüm ne kadar güzelleşmişim falannn. Yolda rahat yürüyemiyorum. Küçükken de annemin makyaj malzemeleriyle kendime makyaj yaparmışıımmmmmm . Ne tatlıymışımm yaaa ^^."

"Evet, yazdım yazımı, bol bol kendimi de övdüm sanal alemdeki hiç tanımadığım ve benim ne kadar farklı olduğum umurlarında bile olmayan insanlara. Artık rahat uyuyabilirim."

Nasıl bir ego tatminidir, anlayamıyorum.

-Yavaş lan oğlum, bir durun ! -Hadi lan oradan !

2011-07-28T03:28:00.001+03:00

Vay anasını. Nasıl günler geçiriyoruz, cidden şaşkınım. Bir sürü şehit verdik, Amy Winehouse'u kaybettik, Norveç'te herif katliam yaptı, Çin'de doğumları azaltıcı politika yüzünden bebek alışverişi gündeme geldi... Bunların yanında bir şey daha oldu ve ben ilk duyduğumda cidden şaka sandım. Özerklik isteyen insansılar vergi ödemeyi düşünmediklerini, merkezi yönetimden yardım beklediklerini belirttiler. Cidden ilginç.

Yüzsüzlüğün bu kadarı. Sen de ki biz ülkeyi bölüyoruz, merkezi yönetim hizmetlerini bize de sunacak, ama biz bu hizmetlerin verilmesi için hiç bir katkıda bulunmayacağız. Yani resmen parazit olarak yaşamayı, kanımızı emmeyi talep diyorlar. Bizim onların yerine de vergi ödememizi talep ediyorlar. Bizden beslenmek istiyorlar. "Asmayalım da besleyelim mi?" yanlış zamanda yanlış yerde söylendi. Asıl şimdi söylenmeliydi. Bu arada Tayyip Erdoğan'ın tepkisi ilginçti. "Vergi ödemezlerse bedelini öderler." dedi. Bilmiyorum bu ne demek. Yani alın size özerklik ama vergi ödeyin mi, yoksa babayı alırsınız mı, anlayamadım. Şunu da belirtmek isterim ki, ırkçı ya da faşist değilim. Ama kimse bu kadar yüzsüz bir şekilde topraklarının bin bir güçlükle kazanıldığı ülkemi bölmeyi talep edemez.

Amy Winehouse hakkında çok yazıldı çizildi, hiçbir şey demek istemiyorum. Sadece bizi kendinden mahrum bıraktığı için kızgınım.

Norveç'teki psikopat Anders Breivik İslam ve Marksizm karşıtıymış. Çok güzel bir ikili. Herifin avukatına sorduğu ilk soru "Kaç kişiyi öldürdüm?" olmuş. Adam Call of Duty Modern Warfare 2 oynayarak, Dexter izleyerek ve Requem For A Dream dinleyerek hazırlanmış. Call of Duty oynarken gerçekten işe yarar mı lan diye düşünmedim de değil. Demek yarıyormuş.

Ceza hukukunun amacıyla ilgili bazı kuramlar var. Toplumsal Yarar Kuramına göre özetle, cezanın şiddetinin önemi yok, bir cezanın var olması yeter. İlk okuduğumda anlayamamıştım ama Norveç'teki sistemi görünce çok iyi anladım sağolsunlar. Herif o kadar insan öldürdü ama en fazla 17 sene yatacakmış. Ama yatacak derken gerçekten yatacak. Şöyle izah edeyim, dünyanın en lüks hapishanesinde kalacakmış. Ses stüdyosu, yürüyüş parkuru, spor salonu, kütüphane, her odada mini buzdolabı, düz ekran televizyon, son derece lüks banyo var. Hapishanenin dışında ayrıca iki yatak odalı bir villa var. Burası, mahkumun ailesi ziyarete geldiği zaman vakit geçirmesi için. Gardiyanların yarısından fazlası kadın, mahkumlar saldırgan olmasın diyeymiş. Her 15 hücre için IKEA mutfak malzemelerinin dolu olduğu ortak bir mutfak var. Amaç, mahkumların kendilerini dış dünyadan ayrı tutulmuş gibi hissetmemelerini sağlamakmış. Bence hissederler, ben olsam tatilde gibi hisserdim mesela.

Çin'de de insanlar, bebeklerin değeri fazla diye bebeklerini satmaya başlamışlar.

İnsan, üstün olarak yaratılmıştır. Bu üstünlüğün sebebi de akıl sahibi olmamızdır. Ama bence akıl sahibi olmak artık üstünlük olarak nitelendirilemez. İnsan denen yaratığın aklını kullandığı şeylere bakın. Ulan arkadaş bizim yaptığımız pisliği hayvanlar yapmıyor hangi üstünlükten bahsediyoruz?

Bare arkadaşlık kolay olsaydı

2011-07-23T13:21:00.000+03:00

Hani bir his vardır. Küçükken okula giderken de hissederdim. Nasıl anlatsam, böyle evden uzak kalma hissi gibi. Olduğun ya da olacağını düşündüğün yerde yabancı hissetme hissi. Huzursuz, olmam gereken yer burası değil ya eve gitmek istiyorum gibi. Böyle kalbinde boşluk varmış gibi. Of ne bileyim.

Bazen hissediyorum böyle. Ama bu bazen mekana bazen kişilere bağlı. İnsan en yakın hissettiği kişilerin yanında öyle hissetmez. Ama ben bütün arkadaşlarımın yanında öyle hissediyorum. Anlamıyorum neden tam olarak güvenebileceğim, bu kişi benim gerçekten dostum ve her zaman düşünür beni diyebileceğim kimse yok. Yani yanında gerçekten içimden geçen her şeyi söyleyebileceğim biri.

Hepsini öyle görmeye çalıştım. Hepsinin yanında çok doğal oldum. Yalan söylemedim. Lan birine bile acaba arkamdan bir şey söylemişler midir demeyecek kadar güvenemedim, ne kadar kötü bir his. Benim arkamdan bir şey söylemez, söyletmez de diyebileceğim bir arkadaşım olmasını isterdim. Benim yanımda benim sevdiklerim hakkında konuşurken dikkatli davranacak kadar iyi bir arkadaşım olsun isterdim. Sonra öyle bir kişi olsun ki, o kişi ve ben diğer arkadaşlarımızla bir araya geldiğimizde o kişi değişmesin isterdim. Hala hareketleri, tavırları, davranışları aynı olsun isterdim.

Biri o kişi hakkında bir şey söylediğinde onu savunabilecek kadar ona inanayım, içimde şüphe olmasın. Ben elimden geleni yapıyorum. Erkek arkadaşı için beni satan mı dersiniz, erkek arkadaşının olmayan parasıyla hava atmaya çalışan mı, üst üste yalanlar söyleyen mi, arkamdan konuşan mı, kıskanan mı, başkalarıyla bir araya gelince bana farklı davranan mı, kırmamayı düşünmemeyi bırak kasıtlı olarak kıran mı dersiniz... Her bok var. Ve bu insanlar bir iki senelik insanlar değil. En kısası 6 senelik arkadaşım. Ama ne gerek var ben kimseye yapmadım böyle şeyler.

Belki sizin mükemmel bir arkadaşınız vardır. Bir şey demiyorum. Ama inanın ben bu kişileri hep mükemmel arkadaş sandım.

Çok teşekkür ederim

2011-07-21T14:37:00.000+03:00

Haziran ayında yazdığım şu postta sizden benim için bir kerecik dua etmenizi istemiştim. Allah'a çok şükür duam kabul oldu. En başta Sevda, Ezgi ve Kibritçi Kız'a, sonra dua eden herkese binlerce kez teşekkür ediyorum. Her şey istediğiniz gibi olsun, hayatınız boyunca hep mutlu olun. :) Sizi çoookk seviyorum. :)

Ananız soyunsun, olur mu ?

2011-07-20T23:02:00.000+03:00

Şu yazımda Tnt'deki bir programın resimleri vardı. Kanalın eski hali ve yeni halini kıyaslamıştım hatırlarsanız. Kanaldaki programda 8 tane ayrı yarışmacı grubundan, hangi grup internette daha çok izlenirse o kazanıyordu. En son bir kız soyundu, tabi ki en çok o tıklandı ve kazandı. Sırf yazımda bu resim var diye, o resmin linki de "soyunan kazandı" diye, Google öyle bir aramayı benim bloguma yönlendirmiş ki sinirlerim alt üst oldu. Ağzına sıçtığım hasta ruhlu sapığın biri "soyunan küçük kızlar" diye aratmış. Benim istatistiklerimde vardı maalesef. Napıyım yani şimdi sinir krizi geçirmeyeyim mi ? Hayır Google benim bloguma yönlendirdiği için sinirlenmiyorum; küçük kızları soyan insanlardan, bu görüntüleri kaydedip internete koyan insanlardan, bir de bu küçücük kızlara bakarak tatmin olan insanlardan, dünyanın böyle bir yer olmasından, onlarla aynı canlı kategorisinde olmaktan tiksindiğim için sinirleniyorum.

Prostat olup geberin emi.

Ben, ben olmaktan çıktım

2011-07-20T03:18:00.000+03:00

Mutlu olduğumda, mutluluğum ne kadar sürecek diye düşünerek kendimi mutsuz etmekten yoruldum. Yemin ederim yoruldum. İleride ne olacağını düşünmeden, anı yaşayabilen varsa formülünü bana da söylesin. Çok fazla ileriyi düşünmekten, çok fazla hayal kurmaktan gerçekte olanları algılayamaz hale geldim sanırım. Kendimi o kadar olacaklara, daha doğrusu güya olması gerekenlere odaklıyorum ki, en küçük bir terslikte hayal kırıklığım gereksiz fazla oluyor. Yoruldum. Sadece kendime zarar vermekle kalmayıp en yakınıma da zarar vermekten yoruldum, üzüldüm. Üzgünüm, özür dilerim.

Zaten sinirim bozuk, bir de aklıma en gıcık olduğum şarkılar takılınca daha da bozuluyor. Candy midir Kendi midir ne boksa, "gezijeem tabe tozujaaam tabe var mı diyeceğin" diye bir şarkısı var. Geçen televizyonda maalesef denk geldim. Kumanda bozulsaydı, elektrikler kesilseydi de görmeseydim. Takdir edersiniz ki artık çok geç.

Ayrıca her mevsim değişikliğinde aynı haberleri görmekten sıkıldım. Bütün ana haber bültenini işgal ediyor resmen. Yazın ünlüler bikiniyle yakalanıyor. Ya neden "yakalanmak" kelimesi kullanılıyor kaçan mı var? İnsanlar neyle girecekler denize, kot pantolonla mı? Her kadında belli bir yaştan sonra selülit olur ne bok var bu kadar büyütecek? Hayret ya. He Ege ve Akdeniz şehirlerinde tatil yapan üstsüz turistleri unutmayalım.
Sonbaharda havalar soğur, soğuk algınlığından korunmak için dandirikten bir doktor açıklamalar yapar. Okullar açılır, öğrencilerin okulun ilk günü duydukları sevinç konulu röportajlar yapılır. Arkadan öğrenciler sırıtıp el sallar.
Kışın sel baskınları, yolların kapanması konulu haberler yapılır. Yok tuzlama çalışmaları, yok belediyenin yetersizliği, yok köy yolları... Sonra bir de bu konularla alakası olmayan, Uludağ ve benzeri tatil mekanlarında kayak yapan kesimler gösterilir. Genelde karne hediyesi için çocuklar tatile götürülmüştür. Karda kayıp düşenler gösterilir falan fıstık.
İlkbaharda, güneş yüzünü gösterdi temalı, mutlu insanların çimlerin üzerinde piknik yapmaya çalıştığı kareler görürüz genelde. Çiçekler, böcekler, derslerden sıkılmış öğrenciler... Tabi bahar hastalıkları için şifalı bitkileri ve beslenme alışkanlıklarımızı bize hatırlatan röportaj doktorlarını unutmamak lazım. Ramazan, bayramlar, özel günler ve haftalar... Ne malzeme var muhabirlerde he. Arada bir terör, şike gibi olayları ele alıyorlar. Utanmasalar hiç göstermeyecekler, biz sadece gazetelerde okuyacağız artık önemli gelişmeleri.

Şu yazıyı yazana kadar 4 yerimden ısırıldım. Yarasalar sivrisinek yerlermiş. Keşke evcilleştirebildiklerimizden olsalarmış. Raid işe yaramıyor çünkü.

Bu arada Breaking Bad başladı sonunda ! İlk bölüm ne ara başladı bitti anlamadım, mükemmeldi. Bu sezon da kalitesini aynen sürdüreceğini ilk bölümden göstermiş. Ayakta alkışlıyorum. Her bölüm ayrı heyecan, izleyin kesinlikle. Sizi seviyore.

Size bir sorum var ( toplumsal içerikli değil valla )

2011-07-18T02:12:00.000+03:00

Şimdi benim bir sorum var size. Biliyorum cevap vermeyeceksiniz. Ama olsun bir umut yazıyorum. Bazılarınızın sayfasında izlediklerim bölümünde benim linkim hiç güncellenmiyor mu yoksa sadece ben mi öyle görüyorum anlamadım. Hala bir ay önce yazdığım ahanda şu yazı görünüyor. Hiç şöyle "bir gün önce" yazdığını görmedim. Siz görebiliyor musunuz?

Yanlış yere bakıyorsunuz

2011-07-16T21:01:00.000+03:00

Özerklik istiyorsun demek.

Verelim mi?

Tamam.

Bak bakayım götüne.

Aaa bak orada ne varmış!

Yetti mi? Yoksa daha yer var mı?

Daha da verelim mi ister misin?

Sıçtık, gidelim

2011-07-16T00:49:00.000+03:00

Hayvanlara yardım eden insanlara saygım sonsuz. Ama benim yardım edecek kadar param olsa hayvanlardan önce annesi babası olmayan çocuklara yardım ederdim. Hayvanlar doğaları gereği yardıma ihtiyaçları olmadan da yaşamlarını sürdürebilirler. Gerçi biz insanların mahvettiği doğada bu biraz zor farkındayım ama çocuklar için kötü şartlarda yaşamanın daha zor olduğuna eminim.

Nasıl bir zihniyet ilkokul çağındaki çocuğunu zorla çalıştırır, kaldırım köşelerinde dilendirir !? Hani derler ya Allah annelere çok özel bir his verirmiş ancak anne olunca anlaşılırmış falan. Gerçekten insan evladına nasıl böyle bir kötülük yapabilir aklım almıyor. O anneler hissetmiyor mu o hissi acaba ? Bugün metroya binerken 6-7 yaşlarında bir kız çocuğu gördüm. "Ne olur alın" diyerek mendil satmaya çalışıyordu. Nasıl içim gitti anlatamam. Buğday tenli, masmavi gözlü dünya güzeli bir çocuktu.

İnsan denen varlık gerçekten şerefsizin, pisliğin teki. Ne kötülük varsa bizde abi. Cinayet bizde, tecavüz bizde, hırsızlık bizde, terör bizde, nankörlük, pislik... ne varsa bizde. Hayvanlar kadar olamadık.

Matrix'te, Ajan Smith karakteri çok doğru bir şekilde tanımlamış bizi : Sizinle, bir süredir kafamı meşgul eden bir düşüncemi paylaşmak istiyorum. Bu düşünce aklıma sizin türünüzü sınıflandırmaya çalışırken geldi ve anladım ki sizler aslında memeliler sınıfına dahil değilsiniz. Bu gezegendeki tüm memeliler, yaşadıkları çevre ile içgüdüsel olarak bir denge kuruyorlar. Ama siz insanlar öyle değilsiniz. Bir bölgeye yerleşiyorsunuz ve çoğalıyorsunuz, tüm doğal kaynakları tüketene kadar çoğalıyorsunuz. Canlı kalabilmenizin tek yolu başka bir bölgeye yayılmak. Bu gezegende bu şekilde yaşamını sürdüren bir organizma daha var. Ne olduğunu biliyor musunuz? Virüsler. İnsanlar hastalıktır. Bu gezegenin kanserleri. Sizler vebasınız.

Bir oyun kadar basit her şey aslında...

2011-07-14T22:37:00.000+03:00

Sims oynuyordum. Hayat'la bana benzeyen iki karakter yaptım bizim oyunumuz olsun diye. O özel ajan oldu, ben de gen analisti. Çok şirin bir evimiz oldu. En başta o kadar paramız olmasa da sonra kazandık birlikte. Çok güzel iki çocuğumuz oldu. Kız olan bana, erkek olan ona benzedi. Kızımız evlendi. Kocaman yeni bir ev aldık. Çok şirin bir torunumuz oldu. Saçlarımız beyazladı. Emekli olduk.

Biraz önce fark ettim ki, ömrümüz için süreyi doldurmuşuz. Yakındır Azrail'in gelmesi. Oynamak bile gelmiyor içimden lan artık. Keşke başka karakterler yapsaydım. Sonunu hiç düşünmemiştim ki yaparken.

Oyun da olsa koyuyor lan işte!

Hem güzel, hem güçlü,hem akıllı, hem de mutlu olabiliriz sanki...?

2011-07-11T01:22:00.001+03:00

Hayatım biraz Gossip Girl gibi olsun. Bir sürü entrika olsun. Herkes birbirini arkasından vursa da gerçekten ihtiyacım olduğunda arkadaşlarım yanımda olsun. Olaylar ne kadar karışsa da, depresyona girmek yerine taş ve bakımlı bir şekilde baş etmeye çalışayım. Canımı acıtanlardan en acı şekilde intikam alayım...

Biraz How I Met Your Mother gibi olsun. Ne kadar taş ve bakımlı olsam da, yanlarında en doğal halimle olabileceğim çok yakın arkadaşlarım ve sevgilim hep yanımda olsun. Artık evim gibi hissettiğim; güzel, içip sıçanlardan dolayı uzak durmak zorunda kalmadığım bir bar olsun hep gittiğimiz... Her daim mutlu son olsun.

Biraz Breaking Bad gibi olsun. Yaptığım şey yanlış olsa da; ahlaka, yasalara, toplumun inancına aykırı olsa da ben öyle bir sebeple yapmış olayım ki o şey doğru olsun. Ve ne olursa olsun hep arkamı kollayacak bir ortağım olsun. Ben de onunkini kollayayım.

Biraz Dexter gibi olsun. Kötü bir yanım varsa bu yanımı öyle bir şekilde kullanayım ki, bana da çevreme de sadece yarar getirsin. Kendime olan nefretimi de, dışarıdaki pisliklere olan nefretimi de tam ayarında atayım içimden...

Biraz House gibi olsun. Gerektiğinde bırak insanları kendimi bile bir tarafıma takmayayım. Hayat beni yıldırmaya çalışırken, ben dalga geçmeye ve onu bıktırmaya devam edebileyim. Mutsuz olsam da yapmam gereken neyse yapayım. Bana ihtiyacı olan insanların olduğunu biliyim...

Olur aslında ya. Neden olmasın ki ?

Sayın sözlük yazarları, sözüm size

2011-07-08T15:05:00.000+03:00

Ekşisözlük, uludağsözlük, kötüsözlük ve benzeri. Lütfen girdiğiniz entrylerde "adam haklı beyler", "liseli ergen", "ccc .. .ccc", " ... var dediler geldik" gibi söz öbekleri ve cümleleri kullanmayın. Sizin havanız başka çünkü. Yakışmıyor.

O zaman ben de size "inci terk" derim. Olmaz.

Hormonsuz hava sahası

2011-07-08T14:48:00.002+03:00

Yolda, otobüste, cafede... Her yerde var bu insanlardan. Ve midemi bulandırıyorlar. Kim bu insanlar ? Ortalık yerde yiyişen sevgililer. Ya neden yapıyorsunuz bunu ? Bunlar sizin sevgilinizle özel anlarınız. Bundan, benden önce sizin rahatsız olmanız gerekir. Bu kadar insanın içinde özel hayatınıza saygısızlık yapıyormuş gibi hissetmeniz, ilişkinize bunu yakıştıramıyor olmanız gerekir. Tabi ilişkiniz gerçekse.

Benim gerçekten midem bulanıyor. Ya ben sizi her yerde görmek mi zorundayım ? Hele otobüslerde yiyişenleri hiç anlamıyorum. Kalabalık, pis, iğrenç kokuyor. Bu kadar mı midesizsiniz yani. Otobüste insanlar tarafından uyarılmalarına rağmen devam eden ve utanmadan bir de kendilerini savunup insanlarla tartışan çift bile gördüm. Ve asıl garip olanı genelde erkek tarafın pasif olması. Kadınların hareketleri daha yavşak oluyor ve biri bir şey dediği zaman da susmuyorlar. Erkek kadını susturmaya çalışıyor kadın hala konuşuyor. Utanmıyor da kendini savunurken.

Dikkatli baktığınızda, düşündüğünüzde şunu farkedersiniz zaten. Dansçı, striptizci, çıplak ve benzeri kavramlar hep kadınlarla özdeşleşmiştir. Erkekler her boku yedikleri halde hep pasiftir nedense. Sadece izleyici olurlar.

Neyse konudan sapmayalım. Kısaca sevgilinizle yaşadığınız her an güzeldir, anlamlıdır. Ama bazı şeyler sadece baş başayken özeldir.

Şu resim de ayrıca komiğime gitti.

Beni Benden Alanlar Part 4

2011-07-08T00:14:00.000+03:00

O kadar Call Of Duty ve Age of Empires oynadıktan sonra içimden ne oynamak geldi ? The Sims! Ama nasıl bir istek anlatamam. Geçen evi temizlerken Sims oynayayım da karakterlere ev temizleteyim lan diye hırs yapıp anında torrentten indirdim. Ama hatalı crack yaptığımdan dolayı oynayamadım. Bugün yeniden denedim, oldu ama maalesef laptopa soğutucu almadan en fazla 20 dk oynayabilirim, o da iyice soğumasını bekledikten sonra. Çok dertliyim bu konuda. Halbuki Call Of Duty oynarken hiç sorun yoktu..

Ya arkadaş insanların ne kadar çok parası var. Temmuz'un başından beri çoğu marka indirimde farkındayım ama sonuçta bankalar "Aa indirim dönemi gelmiş buyurun bol bol harcayın bu ay fatura ödemeyeceksiniz." demiyor ki. Her indirim döneminde "İndirimden Kaptıklarım", "İndirim Ganimetleri" gibi başlıklar görüyorum. "Ha haa sen indirim döneminde alışveriş yapamadın mı?? Al o zaman, girsin." gibi bir şey.

Bu ara beni en çok benden alan şu beyinsiz Migros reklamları. "Çocuklar Duymasın" karakterlerinin oynadığı var ya. Ne kadar gıcık ya. Yoksa sadece ben mi gıcık oluyorum lan!

Bazı internet sitelerinde, ufacık bir bölümde hareketli bir resim ve bir soru var. Ne zaman o resmi görsem kendimi durduramıyorum. "Balerin ne tarafa dönüyor?" diyor. O an işte kendimden geçiyorum. Önce ilk ne tarafa döndüğüne bakıyorum. Sonra diğer tarafa dönüyor gibi görünebilmesi için beynimi zorluyorum falan. İki tarafa dönüyormuş gibi de görebiliyormuşsunuz farklı zamanlarda. İçine edeyim çok sinir ediyor beni.

Bir olay var cidden beni benden alıyor. Bu başıma birden fazla kez geldi. Mesela evden birini arayacağım. Telefonu kulağıma getirdiğim an alo diye ses geldi. Daha numarayı bile çevirmedim. Dedim oha lan noluyoruz! Meğerse aynı anda biri beni arıyormuş ve ben telefonun çalmasına izin vermeden açmışım. Böyle bir zamanlama olabilir mi? Cidden oha ama.

Ayrıca, "Görevimiz Tehlike" serisinden nefret ediyorum.

Mim 3#

2011-07-06T13:48:00.001+03:00

Çook sevgili Rory beni mimlemiş. Mim konusu; Evinizde yangın çıksa ve tek bir eşya kurtarmak zorunda kalsanız, neyi kurtarırsınız ?

Düşündüm de Allah korusun yani fena bi durum. Onu mu kurtarsam yok onu mu derken sahip olduklarımın ne kadar önemli olduğunu anladım. Neyse bu kadar zevzeklik yeter ben piyanomu kurtarırdım.

Ben de Carlo Magno,pembe mor alg,googhan mimliyorum.

Edit: Arkadaşlar aldığım uyarılar doğrultusunda piyanoyu taşıyamayacağımı bildiğimi söylemek isterim :)). Kaybetmek istemediğiniz, manevi olarak sizin için en önemli olan eşyanız nedir diye değerlendirerek cevapladım. Bilgilerinize.. :)

2011-07-06T01:12:00.002+03:00

Bok mutlu hafta. Beyinsiz Nora.

Mutlu bir hafta ( Umarım, yok yok kesinlikle )

2011-07-04T13:40:00.000+03:00

Herkese mutlu haftalar, mutlu bir pazartesi diliyorum. Sanırım depresyona girmenin eşiğinden döndüm Hayat sayesinde. Ama sanırım, girersem haberiniz olur :). Bu ara garip bir ruh halinde olduğumu takip edenler biliyordur zaten. Atlatıyorum sanırım. Zaten güne iyi başladım. Hayat'ın sesiyle uyandım. (maalesef telefondan). Ve birazdan hazırlanıp aylardır görmediğim Marshmallowumla buluşmaya gideceğim. Marshmallow benim 14 senelik dostum. Maalesef geçen sene üniversiteyi şehir dışında kazandı. Bütünlemelerden sonra sonunda dönebildi İstanbul'a.

Neyse, asıl bölüme geçelim. Şimdi benim izleyicilerimden moda bloggerı çok var o yüzden onlar yemeyecek oyunumu. Yeni sezon ürünlerini biliyorlardır. :) Olsun ben yine de yapacağım. Biliyoruz ki mükemmel markalar var ve her gün yeni bir ürünle karşımızdalar. Ve biz o ürünler bokum gibi de olsa, "O" markanın diye gözümüzde büyütüyoruz. Şimdi rica ediyorum şu resimlere bakın. Ve Eminönü'nde 15-20 liraya görmüşsünüz gibi düşünün. Size soruyorum. Sümüğünüzü atar mıydınız?

Aaa bu markanın mıymış çok güzeelllll diyoruz ya. Sırf o marka olduğu için işte. Şimdi bu ayakkabıların markaları enfes modeller çıkarıyorlar. Herkes o markalardan bir ayakkabıya sahip olmak ister bence. Ama sahip olmak isteyeceğim ayakkabıların bunlar olmadığı kesin. Mavi ve mor renklerde modeli olan ilk sıradaki ayakkabılar Gucci'den. Pembe olanlar Christian Louboutin, Bej-turuncu olanlar da Prada. Belki "Ama bu model fena değilmiş." diyenleriniz de olacak bilemem saygı duyarım tabi ki :).

Modadan bahsetmişken, ne giydim postu yapan bloggerlar, lütfen ürünlerin fiyatlarını da yazınn, noluur :))

Sıkıldım kendimden

2011-07-03T00:11:00.000+03:00

Okul dönemi, hadi artık tatil gelsin dedim hep. Tatil geldi. Liste yapmıştık Hayat'la. Onun yapacakları, benim yapacaklarım, birlikte yapacaklarımız. O tatilde yapması gerekenleri gerçekleştirmeye başladı. Ama ben yapamıyorum. Enerjim yok. Sınavlarım biteli bir hafta oldu. Ve ben sadece odamı toplayıp geçtiğim derslerin notlarını attım. Yani o kadar sıkıcı bir hayatım var ki. Sabahtan beri dizi izliyorum. 4 bölüm Fringe, 1 bölüm de Pretty Little Liars izledim. Bekliyorum ki Breaking Bad çıksın.
İstiyorum ki sinemaya gideyim, tiyatroya gideyim, alışveriş yapayım... Ama yok! Ya neden benim hiç gücüm yok ? Neden kaldıramıyorum kıçımı ? Ne oluyor bana ?
Kitap okumuyorum, piyano çalmıyorum, müzik dinlemiyorum... Kombin, makyaj ve saç yapmak tek etkinliğim oldu. O da dışarı çıkarken yapmam gereken şeyler olduğu için.
Vitamin mi alsam ki ? Belki red bull içmeliyim.
Neyse, bende şans olsa sevgilimin spor eğitmeni anasının karnından oğlan doğardı.

O değil de, ne yaptım biliyor musunuz? 2002'den beri tuttuğum günlüklerin hepsini attım. İnsan bazı şeyleri unutuyor. Eğer unuttuklarınız kötü şeylerse, sizi üzen ya da pişmanlık duymanıza sebep olan şeylerse yazarak asla unutmamayı garantilemiş olursunuz.
Beyin bu. Siz de çok iyi biliyorsunuz ki düşüncelerimizi durduramıyoruz. Çoğu zaman istemediğimiz şeyler de düşünebiliyoruz. Bazen sadece sinirle ya da bir anlık salaklıkla da çok saçma şeyler düşünebiliyoruz. Ve genelde günlük yazarken çok mutlu ya da çok mutsuz olduğumuzdan salak anlarımıza denk geliyor. Ve o iki saniyeliğine aklınızdan geçmiş olan saçma düşünceyi yazarak somutlaştırmış oluyoruz. Sonra hassiktr nasıl böyle düşünürüm !!? diye kalırsınız okurken benden söylemesi. Günlük tutacaksanız da elinizden geldiğince yüzeysel yazın. Sadece kendinizin okuyacağınızdan emin olsanız bile. Çünkü çoğu zaman saklanmanız gereken tek kişi kendiniz oluyorsunuz. Ve maalesef kaçamadığınız tek kişi de kendinizsiniz. Kaçamadığımız tek şey düşüncelerimiz. Ve durduramadığımız...

Mutluyum, mutsuzum, mutluyum, mutsuzum, mutluyum...

2011-07-02T02:38:00.001+03:00

Ya hayat ne kadar garip. Bir an bir şey hissediyorsun, sonra bambaşka bir şey. Çok şükür "O" yanımdaydı. Hayatım bana yine hayat, neşe verdi. Sevgilime direk hayat diyorum. Ötesi var mı işte.

Allah hepimizin beyin sağlığını korusun. O kadar söylüyorum. Ben çok küçükken bir şeye çok üzüldüğümde ama kimse beni bir tarafına takmadığında psikolojik rahatsızlık tanısı koysunlar ki anlayın ne kadar kötü olduğumu diye dua ederdim. Küçücük boyumla ettiğim duaya bak. Allah'ım geri alıyorum sen koru!

Gece gece içimi açan tek bir şey oldu. Yepyeni bir blog keşfettim, henüz sadece 7 post var ama içeriği çok iyi. Tadından yenmez. Gönlümü bu kadar fethetmesinin sebebi ise Bob Ross'la ilgili yazmış olması. Küçüklüğümde de bayılırdım, şimdi de bayılıyorum. Mekanı cennet olsun. Carlo Magno 'nun bloguna buyurun. Eminim hatırlayacaksınız hepiniz :)

Hepinizi bir odaya kapatıp kusturana kadar apaçi müziği dinleteceğim

2011-07-01T12:35:00.000+03:00

Dün sabah nasıl uyandım biliyor musunuz ? Karşı binada yapılan inşaattan gelen zızzz pat küt sesleriyle uyandım.
Peki bu sabah nasıl uyandım biliyor musunuz ? Apaçi müziğiyle. Evet daha kötüleri de olabiliyormuş inşaattan. Tamam 12 ye kadar malak gibi yatıyor olabilirim ama bu sabahın 10 unda gümbür gümbür apaçi müziği açan bünyenin ağzına sıçmak istememi engellemez. Gerçi sanırım üst katımda oturan teyzem açmıştı ama olsun onunkine de sıçarım hiç sorun değil. Zaten aramız Barbie'lerle oynadığım zamandan beri hiç iyi olmadı.
Yani şuraya ailemle ilgili yazmamam gerek öyle bir karar aldım ama yemin ederim zorluyorlar beni.

   Arkadaşlar, kimse için kendinizi zorlamayın. Gerekirse aileniz için bile yapmayın bunu. Bir konuda haklı olduğunuzu düşünüyorsanız durun arkasında. Büyüktür o, ben onun küçüğü olarak üzerime düşeni yapmalıyım falan demeyin. Çünkü onlar önemsemezler sizin ne yaptığınızı, ne düşündüğünüzü. Onlar, üzerlerine düşeni yerine getirmezler. Bu insanlar büyük değil mi ? Ama yok, onlara yakışmaz büyüklük yapmak, ruhları genç, asiler abi. Kanları kaynıyor.

   Ben buraya yazmayacağım, çünkü sen bir bok yemişsindir de öyle yapıyorlardır diyeceksiniz. O kadar şey yapmamışlardır lan diyeceksiniz. Ben de sinirlendiğimle kalacağım. Boş verin ne olduğunu, düşündüğünüzden inandığınızdan kimse için ödün vermeyin yeter. Bu kadar söylüyorum.