Genelde neşeli, hevesli, habire hayal kuran, bazen kurduğu hayaller mutlu olmuş gibi sevinen bazen de ya olmazsa diye ağlayan manyak ruhlu biri olmuşumdur. Olumsuz konuşanlara kızmışımdır, üzülmüşümdür. Ama şimdi o kadar güçsüzüm ki.. Hayal bile kuramıyorum yani o derece. Nasıl geçecek bu durum bilmiyorum. Oldum olası kendimi kötü hissedince liste yapmışımdır. Şimdi kararsızım yapsam mı yapmasam mı diye. Bir hafta da bunu düşünerek geçer artık. Her gün yapmam gerekenleri yazarım. İlk gün yaparım, ikinci gün sıkılırım, üçüncü gün bırakırım. Hep imrenmişimdir çok düzenli insanlara. Anlatırlar bir de ballandıra ballandıra yok her gün egzersizimi yaparım, bir saatimi şuna ayırırım, hiç aksatmam bu aktiviteyi. Ya nasıl yapıyorsunuz arkadaşım hiç mi bıkmıyorsunuz. Varsa bir yöntemi bana da söyleyin cidden minettar olurum. Ya 2 aydır piyano çalışmıyorum çaldığım parçaları unuttum. 6 haziranda sınavlarım başlayacak illa mayısın sonuna kadar bekleyeceğim.
Sevgilimle konuşurken bile hep hayal kuran taraf ben olmuşumdur. Çok korkmama rağmen anne olma isteğimi atamadım içimden o rüyayı gördüğümden beri. Evet rüyamda anne olmuştum ama nasıl güzel bir duygu hissettim anlatamam. Dün konuşurken sevgilim beni kendime getirmeye çalışıyordu. Normalde söylese bana böyle sırıtmaya başlarım. Sorumluluklarımı sayıp öyle olcak böyle olcak gün gelecek ebeveyn olacaksın.. dedi. Ebeveyn olmak bile çekilmez geldi bana. Daha kendimi taşıyamıyorum.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Olumlu, olumsuz tüm fikirlerine açığım. Yazdığım hiçbir şeyde kötü niyetli olmadığımı unutma :)